Τα Su-35S στη Συρία

Bίντεο από τις επιχειρήσεις των τεσσάρων Su-35 τα οποία αναπτύχθηκαν στη βάση του Hmejmim στη Συρία έφεραν στη δημοσιότητα Ρωσικά ειδησεογραφικό πρακτορεία καθώς και η Ρωσική πολεμική αεροπορία.

Τα μαχητικά του τύπου βρίσκονται σε «διαρκή ετοιμότητα» σύμφωνα με τους Ρώσους αξιωματικούς, ενώ κάθε μέρα θα υπάρχει άμεση ετοιμότητα απογείωσης ενός ζεύγους, με σκοπό να παρασχεθεί βοήθεια σε άλλα αεροσκάφη εάν απαιτηθεί…

Η ανάπτυξη των μαχητικών στην περιοχή έχει προκαλέσει πονοκέφαλο στην Άγκυρα καθώς δρα αποτρεπτικά σε κάθε σκέψη για στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον των Κούρδων εντός της Συρίας.

Τα μαχητικά αυξάνουν κατά 400 χιλιόμετρα την περιμετρική δυνατότητα εντοπισμού κινήσεων αεροσκαφών στην περιοχή, εξαιτίας του ραντάρ που φέρουν ενώ στα βίντεο εμφανίζονται οπλισμένα με δυο R-27T, δυο από τους νεώτερους μέσης εμβέλειας RVV-SD, δυο μικρής εμβέλειας RVV-MD ενώ διακρίνονται και τα ατρακτίδια παρεμβολής του συστήματος αυτοπροστασίας Khibini στα ακροπτερύγια των αεροσκαφών.

ΠΗΓΗ

http://defencenews.gr/index.php/diethnis-asfaleia/3239-ta-su-35s-sti-syria

«Πονοκέφαλοι» στις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις λόγω συνεχιζόμενων προβλημάτων στο F-35

Το αμερικανικό F-35 έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο προβληματικά προγράμματα εξοπλισμών στην ιστορία των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, με την ανάπτυξή του να διαρκεί 15 χρόνια και να χαρακτηρίζεται από σειρά πολλών προβλημάτων. (U.S. Air Force photo by Master Sgt. Donald R. Allen)

Το αμερικανικό F-35 προοριζόταν να αποτελέσει τον «διάδοχο» του F-16, ένα stealth μαχητικό πολλαπλών ρόλων, προοριζόμενο για να πλαισιώσει το μαχητικό εναέριας υπεροχής F-22 Raptor, αλλά και για να εξαχθεί σε συμμαχικές χώρες. Ωστόσο, έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο προβληματικά προγράμματα εξοπλισμών στην ιστορία των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, με την ανάπτυξή του να διαρκεί 15 χρόνια και να χαρακτηρίζεται από σειρά πολλών προβλημάτων.

Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του BBC, τα πιο πρόσφατα εξ αυτών έχουν να κάνουν με το εκτινασσόμενο κάθισμα, το οποίο δεν καλύπτει τα κριτήρια όσον αφορά στην ασφάλεια του πιλότου (συγκεκριμένα φαίνεται να υπάρχει πρόβλημα όσον αφορά στον τραυματισμό λαιμού), ενώ έχει «περιορισμένη δυνατότητα αντίδρασης σε απειλές», σύμφωνα με ανακοίνωση του Πενταγώνου.

Η ανάπτυξη του μαχητικού (το οποίο προορίζεται να ενταχθεί και στο οπλοστάσιο των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων) έχει ήδη κοστίσει ένα τρισεκατομμύριο δολάρια – κόστος στο οποίο συμμετείχαν και άλλες χώρες, όπως η Μ. Βρετανία, στην υπηρεσία των ενόπλων δυνάμεων της οποίας ήταν να ενταχθεί το 2012, ωστόσο αυτό έχει αναβληθεί για το 2023.

Όπως ανέφερε στο BBC ο Τζάστιν Μπρονκ, στρατιωτικός αναλυτής του RUSI (Royal United Services Institute), πρόκειται για ένα από τα πιο προβληματικά προγράμματα μαχητικών στην ιστορία- και εάν το αεροσκάφος άρχιζε να χρησιμοποιείται στην παρούσα κατάσταση, οι πιλότοι δεν θα μπορούσαν να το χρησιμοποιήσουν όπως θα έπρεπε, λόγω των πολλών τεχνικών προβλημάτων.

Η αναφορά του Πενταγώνου κάνει τον γύρο ιστοσελίδων του ειδικού Τύπου, καθώς το F-35 θεωρείται εδώ και πολύ καιρό ένα «καταραμένο» πρόγραμμα: Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του Defense One, βάσει του report αυτού, στα προβλήματα συμπεριλαμβάνονται αδυναμία του αεροσκάφους να «ξεχωρίσει» τα νέα εξαρτήματα από τα παλιά, μπλοκάρει τυχαία τα login των χρηστών σε συστήματά του, ενώ- όπως προαναφέρθηκε- χρήση του εκτινασσόμενου καθίσματος θα έχει ως αποτέλεσμα πιθανότατα σοβαρό τραυματισμό στον λαιμό και ίσως θάνατο. Γενικότερα, υπάρχει η αντίληψη ότι το αεροσκάφος ωθείται πρόωρα στην ενεργό υπηρεσία.

Σημειώνεται πως η αμερικανική πολεμική αεροπορία υποτίθεται πως θα ανακοινώσει σύντομα ότι η εκδοχή του αεροσκάφους την οποία θα χρησιμοποιεί η ίδια είναι έτοιμη για χρήση (initial operating capability) τον Αύγουστο ή τον Δεκέμβριο. Το Σώμα Πεζοναυτών ανακοίνωσε ότι η δική του έκδοση είναι «flight ready» το προηγούμενο καλοκαίρι. Γενικά, βάσει πλάνου, το αεροσκάφος προοριζόταν να χαρακτηριστεί έτοιμο για επιχειρησιακή χρήση το 2017, ωστόσο οι εκτιμήσεις της νέας αναφοράς είναι ότι ο μόνος τρόπος να συμβεί αυτό θα είναι εάν γίνουν σημαντικές «περικοπές» όσον αφορά στις δοκιμές.

Η έκδοση των Πεζοναυτών αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα (bugs) λογισμικού, ενώ το σύστημα ALIS (Autonomic Logistics Information System) παρουσιάζεται ιδιαίτερα «δύστροπο» όσον αφορά σε ανθρώπινες παρεμβάσεις – και οι νέες εκδόσεις του λογισμικού δεν έχουν καταφέρει να επιλύσουν τα προβλήματα. Ακόμη, το αεροσκάφος δεν είναι σε θέση να αντιλαμβάνεται εάν πετά πιο γρήγορα από ό,τι θα έπρεπε και ποιες θα ήταν γενικά οι επιπτώσεις υπέρβασης των ορίων λειτουργίας του. Ακόμη, το αεροσκάφος δεν μπορεί να διαχειριστεί τα δεδομένα που απαιτούνται για τις αποστολές του, με αποτέλεσμα να απαιτείται η βοήθεια της τεχνικής υποστήριξης της εταιρείας (Lockheed Martin).

Πηγή: naftemporiki.gr

https://limitofadvance.wordpress.com/2016/02/06/%CF%80%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BA%CE%AD%CF%86%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%AD%CE%BD%CE%BF/

Τα P-3B Orion αναβαθμίζουν κατακόρυφα τις δυνατότητες του Π.Ν

Τον Φεβρουάριο του 2017 αναμένεται να παραλάβει το Πολεμικό Ναυτικό πρώτο εκσυγχρονισμένο αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας. 

Παράλληλα εκινούνται οι διαδικασίες για την επανεργοποίηση της 353 Μοίρας Ναυτικής Συνεργασίας που θα επιχειρεί από την 112 Πτέρυγα Μάχης της Ελευσίνας. Η απόφαση του ΚΥΣΕΑ προβλέπει τον εκσυγχρονισμό πέντε αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας του πολεμικού ναυτικού “P-3 Orion”, έναντι 500 εκ. δολαρίων στο πλαίσιο διακρατικής συμφωνίας με την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Τα αεροσκάφη αυτά είχαν αποκτηθεί δωρεάν από τις ΗΠΑ [την περίοδο 1991-1992], είναι σήμερα ηλικίας 25 ετών και ο εκσυγχρονισμός τους θα τους δώσει παράταση ζωής για ακόμα 15.000 ώρες. Το πρόγραμμα αναβάθμισής τους είχε ενεργοποιηθεί σε απόφαση ΚΥΣΕΑ από το 2012. Ο εκσυγχρονισμός των αεροσκαφών θα γίνει από την Lockheed Martin στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία [ΕΑΒ]και άλλες ελληνικές εταιρείες ως υποκατασκευαστές κρίσιμων συστημάτων που θα ενσωματωθούν στα παλιά αεροσκάφη. Με την ανάθεση της δουλειάς στην ΕΑΒ εξασφαλίζεται εργασία για 7 χρόνια. Τα αεροπλάνα “P-3 Orion” πετούσαν κανονικά μέχρι το 2009.

Το κάθε αεροσκάφος «P -3» μπορεί να πετά επί 12 ώρες συνεχώς και να ελέγχει τεράστιες περιοχές του Αιγαίου και της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Τι ελέγχει; Από κινήσεις υποβρυχίων και πλοίων μέχρι μεταναστευτικές ροές, κλπ. Το θέμα δεν είναι κυρίως “ελληνικό” αλλά ΝΑΤΟϊκό. Το NATO θέλει κάθε μέρα για τις δικές του ανάγκες εναέρια επιτήρηση σε Αιγαίο και νοτιοανατολική Μεσόγειο. Χωρίς αεροπλάνα αυτό δεν μπορούσε να γίνει σωστά. Στην αρχή χρησιμοποιήθηκαν τα C-130, μετά τα πυροσβεστικά αεροσκάφη, και στη συνέχεια πλοία! Μετά έγινε το αναμενόμενο. Την νατοϊκή επιτήρηση ανέλαβαν οι Τούρκοι που έχουν νέα αεροσκάφη τα CN -235. Οι Τούρκοι, λοιπόν, άρχισαν να πετούν με “νατοϊκό καπέλο” και πηγαίνοντας προς νοτιοανατολική Μεσόγειο περνούν απ’ όλο το Αιγαίο με τις ευλογίες του NATO. Πως καλύπταμε το κενό της επιτήρησης στο Αιγαίο; Ακριβά. Κυρίως με πλοία τα οποία καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες καυσίμων και δεν ήταν αποτελεσματικά. Αν δούλευαν τα αεροσκάφη, με ένα απ’ αυτά θα υπήρχε “δορυφορική” εικόνα όλου του Αιγαίου. Με δυο αεροπλάνα καλύπτεις όλο το 24ωρο. Κρίθηκε, λοιπόν, απαραίτητο ο εκσυγχρονισμός των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας καθώς το κόστος ανακατασκευής του δίνει δουλειά σε εκατοντάδες εργαζόμενους, ενώ υπάρχει και έλεγχος των συνόρων.Παράλληλα τα χρήματα θα δοθούν τμηματικά και μεσομακροπρόθεσμα η ανακατασκευή τους θα επιφέρει μειώσεις στον συνολικό προϋπολογισμό των ενόπλων δυνάμεων.

Ποιες λύσεις εξετάστηκαν για την αντικατάσταση των Ρ-3Β, βασικά πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα σε σχέση με το Ρ-3Β; Εξετάστηκαν οι ακόλουθες επιλογές:

1. Πρόσκτηση νέου Αφους, με επιχειρησιακές δυνατότητες αντίστοιχες του Ρ-3. Πλεονέκτημα: η πρόσκτηση νέου Αφους. Μειονεκτήματα: το πολύ υψηλό κόστος. Οι δυνατότητες του Ρ-3 οι οποίες ανεβάζουν σημαντικά το κόστος εφόσον ενσωματωθούν σε έτερα Αφη αυτής της κατηγορίας, είναι η ανθυποβρυχιακή δυνατότητα, η δυνατότητα βολής όπλων και η δυνατότητα αυτονομίας σε πτήση. Εφόσον επιλέγονταν Αφος αυτής της κατηγορίας, θα απαιτείτο μεγαλύτερος αριθμός Αφων για το ίδιο επιχειρησιακό αποτέλεσμα λόγω της μικρότερης αυτονομίας των ανταγωνιστικών επιλογών, αλλά και σημαντικό κόστος για την πρόσκτηση των νέων υποδομών/ ανταλλακτικών, της εκπαίδευσης, καθώς και της ενσωμάτωσης των δυνατοτήτων βολής όπλων και ανθυποβρυχιακού πολέμου (Α/Υ), ήτοι τελικά, συνολικά υψηλότερο κόστος προγράμματος.
2. Πρόσκτηση νέου Αφους, με δυνατότητες χαμηλότερες του Ρ-3. Πλεονέκτημα: η απόκτηση νέου Αφους. Μειονεκτήματα: η απαίτηση πρόσκτησης νέων υποδομών και η αδυναμία κάλυψης βασικών επιχειρησιακών απαιτήσεων του ΠΝ (σημαντικότερες η βολή όπλων, η Α/Υ ικανότητα και η αυξημένη αυτονομία). Εφόσον επιλέγονταν Αφος αυτής της κατηγορίας, θα απαιτείτο μεγαλύτερος αριθμός Αφων λόγω της μικρότερης αυτονομίας των ανταγωνιστικών επιλογών, ενώ δεν θα καλύπτονταν το σύνολο των επιχειρησιακών απαιτήσεων του ΠΝ.
3. Πρόσκτηση P-3C από το USN και στη συνέχεια δομικός και επιχειρησιακός εκσυγχρονισμός τους. Πλεονεκτήματα: η διατήρηση του τύπου Αφους και των υποδομών / ανταλλακτικών που κατέχονται. Μειονεκτήματα: η εκτέλεση των εργασιών σε βιομηχανίες στις ΗΠΑ, ήτοι πολύ μικρή ή μηδενική συμμετοχή της εγχώριας βιομηχανίας και πρόσκτηση Αφων που δομικά είναι πολύ πιο επιβαρημένα από τα Ρ-3Β του ΠΝ. Επισημαίνεται, ότι στην πρώτη φάση των συζητήσεων η αμερικανική πλευρά επέμενε σε αυτή τη λύση για εμφανείς λόγους, καθότι δεν την υποχρεώνει να επενδύσει στην ελληνική αμυντική βιομηχανία, και η ελληνική πλευρά παραμένει σε μεγαλύτερο βαθμό εξηρτημένη για την μελλοντική υποστήριξη των Αφων. Τα γεγονότα που ανέστρεψαν την εν λόγω αρχική άποψη της αμερικανικής πλευράς, είναι η επιτόπου επιθεώρηση των Αφων από τεχνικό κλιμάκιο της κατασκευάστριας εταιρείας, που έλαβε χώρα μετά την κοινοποίηση της επιστολής της αμερικανικής πλευράς με τις αρχικές επιφυλάξεις για την επιλογή των ελληνικών Ρ-3Β (Μάιος 2013). Η εν λόγω επιθεώρηση κατέδειξε την καλύτερη κατάστασή τους συγκριτικά με τα παροπλισμένα αμερικανικά Ρ-3C, αλλά και η επιθυμία της ελληνικής πλευράς για μέγιστη δυνατή συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, που εξασφαλίζονταν μόνο με την επιλογή της λύσης Ρ-3Β. Η πολύ καλή κατάσταση των Ρ3Β επιβεβαιώθηκε και από την επιτόπου επιθεώρηση του τεχνικού κλιμακίου του USN που έλαβε χώρα τον Ιούνιο του 2014. Επίσης όπως έχει διευκρινίσει το USN τα πρώτα διαθέσιμα P3C θα είναι χωρίς επιχειρησιακή σουίτα και δομικά καταπονημένα καθώς θα προέρχονται από εκπαιδευτικές μοίρες.
4. Πρόσκτηση Αφων Ρ-3 από έτερους χρήστες που τυχόν τα αποσύρουν. Ομοίως με ανωτέρω συνυπολογίζοντας ότι σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να εγκριθεί από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, η μεταπώληση των ΑΦΝΣ.

Γιατί το ΑΦΝΣ είναι επιχειρησιακά απαραίτητο για το ΠΝ

1. Στα πλαίσια των Ναυτικών Επιχειρήσεων, οι Ν. Δυνάμεις υποστηρίζονται από «Ναυτικά Ιπτάμενα Μέσα» (Maritime Air Assets) – Αεροσκάφη Ναυτικής Συνεργασίας (ΑΦΝΣ), Ελικόπτερα (Ε/Π) και UAVs – τα οποία εξοπλισμένα με τις κατάλληλες συσκευές/ όπλα δρουν ως πολλαπλασιαστής ισχύος. Τα μέσα αυτά επιτρέπουν την κάλυψη μεγάλων περιοχών σε μικρό χρόνο με αποτέλεσμα την εξοικονόμηση αριθμού μονάδων επιφανείας και του εμπλεκόμενου προσωπικού των καθώς και ωρών λειτουργίας των υφισταμένων μονάδων, τόσο σε εθνικό. όσο και συμμαχικό επίπεδο. Παράλληλα σε περιόδους κρίσεως, εξασφαλίζεται η διακριτική επιτήρηση και η διατήρηση της εικόνας των επιχειρήσεων.
2. Στο πλαίσιο της μελέτης Δομής Δυνάμεων του ΠΝ, η οποία εγκρίθηκε από το ΚΥΣΕΑ τον Μάρτιο του 2013, για την κάλυψη των επιχειρησιακών απαιτήσεων του ΠΝ σε ΑΦΝΣ υπολογίστηκε με βάση τον ΝΑΤΟϊκό αλγόριθμο CAL- Capability Assignment Logic, για την από αέρος επιτήρηση τριών περιοχών ενδιαφέροντος ήτοι Ιόνιο Πέλαγος, Αιγαίο Πέλαγος και Θαλάσσιο χώρο μεταξύ ν. Κρήτης και ν. Κύπρου, καθώς και για την παροχή μακράς ανθυποβρυχιακής προστασίας μίας δύναμης μεταφοράς ενισχύσεων, απαιτούνται 8 αεροσκάφη τύπου Ρ-3 ή 12 Αφη με υποδεέστερα πτητικά και επιχειρησιακά χαρακτηριστικά. Το ΑΝΣ ωστόσο αποφάσισε την απομείωση του αριθμού των ΑΦΝΣ σε 5 για συγκράτηση του κόστους πρόσκτησης. Δεδομένου ότι τα επιχειρησιακά έργα δεν μειώνονται, συνάγεται ότι τα εν λόγω ΑΦΝΣ θα πρέπει να έχουν τις καλύτερες δυνατές επιχειρησιακές δυνατότητες και πτητικά χαρακτηριστικά προκειμένου όπως ανταποκριθούν στον καλύτερο δυνατό βαθμό.

Το ΑΦΝΣ είναι υψηλή προτεραιότητα; Γιατί υλοποιείται πρώτο;

Το ΑΦΝΣ είναι ταξινομημένο στα υψηλής προτεραιότητας εξοπλιστικά προγράμματα, τόσο εντός ΠΝ με απόφαση ΑΝΣ υπ’ αριθμόν 33/9ης /27-2-2013, όσο και διακλαδικά με απόφαση ΣΑΓΕ υπ’ αριθμόν 3/34ης /24-12-13. Το σύνολο των προγραμμάτων υψηλής προτεραιότητας, έχει προγραμματιστεί στη βάση της δυνατότητας για υλοποίηση με τις προγραμματισμένες πιστώσεις εξοπλισμών των Ε.Δ. Το πρόγραμμα του Ρ-3Β υλοποιείται πρώτο, γιατί ολοκληρώθηκαν οι διαδικασίες που απαιτούνται από το θεσμικό πλαίσιο, και η υλοποίησή του ως ανωτέρω δεν στερεί την δυνατότητα υλοποίησης και των έτερων προγραμμάτων υψηλής προτεραιότητας εξοπλισμού των Ε.Δ., με την προϋπόθεση ότι τελικώς θα διατεθούν οι προγραμματισμένες στο πλαίσιο του κρατικού Π/Υ εξοπλιστικές δαπάνες.

Γιατί το ΠΝ επανήλθε στην λύση των Ρ-3Β;

Συνεκτιμώντας τα παραπάνω, μετά από ενημερώσεις από κατασκευαστές και το USN που διήρκεσαν επί μακρόν (5 έτη, ήτοι 2009-2013), το ΠΝ προέκρινε ως προσφορότερη επιλογή, την υλοποίηση προγράμματος ΑΦΝΣ με δομικό και επιχειρησιακό εκσυγχρονισμό των Αφων Ρ-3Β που διαθέτει, καθότι: α. Διατηρεί το τύπο Αφους, ήτοι τις υποδομές, την εκπαίδευση τις εγχώριες επισκευαστικές δυνατότητες και τα ανταλλακτικά (συνολικής αξίας πλέον των 60 εκ. €) σε χρήση, χωρίς να απαιτείται νέο κόστος πρόσκτησης αυτών. β. Επιλέγει τον τύπο Αφους (Ρ-3), με τις υψηλότερες επιχειρησιακές δυνατότητες έναντι των βασικών ανταγωνιστικών επιλογών. Επιπρόσθετα επιλέγει τα λιγότερο καταπονημένα Αφη αυτού του τύπου από τα διαθέσιμα στην διεθνή αγορά για εκσυγχρονισμό και επιχειρησιακή αναβάθμιση, ήτοι τα ελληνικά Ρ-3Β. Αυτό στοιχειοθετείται τόσο από τον αριθμό ΩΠ των υποψήφιων Αφων τ. Ρ-3, όσο και από τα προφίλ αποστολών που εκτέλεσαν. γ. Η λύση αυτή, περιέχει την μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας. Συνακόλουθα, επιτυγχάνεται η μεγαλύτερη δυνατή αυτάρκεια της ελληνικής πλευράς τόσο σε επισκευαστικά θέματα όσο και σε θέματα ενσωμάτωσης νέων δυνατοτήτων μελλοντικά.

Το χρονικό διάστημα των 7 ετών είναι ασύνηθες για πρόγραμμα ΑΦΝΣ;

Η διάρκεια του ελληνικού προγράμματος των Ρ-3Β, είναι τυπική διεθνώς για προγράμματα αυτής της κατηγορίας. Ενδεικτικά αναφέρονται τα ανάλογης διάρκειας προγράμματα ΑΦΝΣ τύπου Ρ-3 των Ταϊβάν, Καναδά και Νορβηγίας. Η προκριθείσα λύση του προγράμματος των Ρ-3Β, εξασφαλίζει στο μέτρο του εφικτού την επιχειρησιακή παρουσία του ΠΝ με ΑΦΝΣ στην περιοχή ενδιαφέροντος για το χρονικό διάστημα ολοκλήρωσης του προγράμματος και πως; Στο πρόγραμμα προβλέπεται η ενεργοποίηση ενός Αφους «ενδιάμεσης λύσης» για πλέον των 2000 ΩΠ, προκειμένου να υλοποιηθούν δράσεις, όπως η αεροπορική επιχειρησιακή παρουσία του ΠΝ στην Ανατολική Μεσόγειο το συντομότερο δυνατό (εκτίμηση Β εξάμηνο 2016) και η επανεκπαίδευση και επαναπιστοποίηση του προσωπικού του ΠΝ, πριν τη παραλαβή των πλήρως εκσυγχρονισμένων Αεροσκαφών.

Η προκριθείσα λύση είναι απευθείας ανάθεση, ή διακρατική συμφωνία;

Διαφορές των δύο επιλογών Η προκριθείσα λύση, είναι διακρατική συμφωνία με τις ΗΠΑ, μέσω των διαδικασιών FMS. Η υλοποίηση του προγράμματος θα εκτελεσθεί από τον κατασκευαστή των Αφων (Original Equipment Manufacturer and Design Authority-ΟΕΜ) προκειμένου να εξασφαλιστεί η μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια όσον αφορά τα παραδοτέα αντικείμενα, τόσο τεχνικά όσο και χρονικά και από πλευράς Π/Υ. Η τελική ευθύνη παράδοσης των αεροσκαφών από το κράτος των ΗΠΑ (USN), εγγυάται στον μέγιστο δυνατό βαθμό την υλοποιησιμότητα και την επιτυχή έκβαση του προγράμματος. Απευθείας ανάθεση θα αποτελούσε η επιλογή σύναψης σύμβασης μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και του ΟΕΜ των Αφων.

Στην περίπτωση αυτή, θα απουσίαζαν τα επιπρόσθετα πλεονεκτήματα των εξασφαλίσεων που προσφέρει η διακρατική συμφωνία με τις ΗΠΑ μέσω FMS ως κάτωθι: Διασφάλιση μη υπέρβασης προϋπολογισθέντος κόστους προγράμματος (NTE Prices) καθώς αξιοποιείται το ιστορικό αρχείο τιμών που διαθέτει το USN από αντίστοιχα προγράμματα με έτερους διεθνείς πελάτες του. Μεγάλη εμπειρία επιτυχούς υλοποίησης ανάλογων προγραμμάτων Εκμετάλλευση των υποδομών του USN (προσωπικό, εργαστήρια) για την εκτέλεση δοκιμών / ελέγχων της ολοκληρωμένης ηλεκτρονικής σουίτας. Η μόνη διαδικασία μέσω της οποίας δύναται να πιστοποιηθεί η ολοκληρωμένη πλατφόρμα. Διατήρηση των ποιοτικών προτύπων της πλατφόρμας που τηρούσε στο παρελθόν η Μοίρα.

Το P-3B Orion διαθέτει:

1. Την μεγαλύτερη εμβέλεια, αυτονομία (14 ώρες). 
2. Την μεγαλύτερη χωριτικότητα και δυνατότητα μεταφοράς όλων των σύγχρονων αισθητήρων και συστημάτων Ναυτικής επιτήρησης, ανθυποβρυχιακού πολέμου, προσβολής στόχων επιφανείας, ISR (Intelligence, surveillance and reconnaissance) και SAR. 
3. Μοναδική δυνατότητα μεταφοράς μεγάλου οπλικού φορτίου και στους δέκα σταθμούς των πτερυγών του. 
4. Ολοκληρωμένο σύστημα αυτοπροστασίας που αυξάνει την επιβιωσιμότητα του σε περιβάλλον αεροπορικών απειλών όπως αυτό του Αιγαίου. 

Οι αποστολές ναυτικής συνεργασίας και επιτήρησης έχουν μεγάλες απαιτήσεις σε:

1. Εμβέλεια
2. Αυτονομία
3. Επιχειρήσεις σε χαμηλό ύψος

To P-3B Orion:

1. Βέλτιστο για Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο, Αδριατική. 
2. Ευέλικτο και μεγάλη αυτονομία. 

Συνεπώς, παρέρχει πλήρη κάλυψη όλων των αποστολών. Το P-3B Orion θα έχει συνεχή επιχειρησιακή λειτουργία μέχρι και το 2040 αφού δεκάδες είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις άλλων κρατών μελών που αναγνωρίζουν την υψηλή αξία του αεροσκάφους. Τον Οκτώβριο του 2015 δόθηκε η προκαταβολή του ελληνικού δημοσίου. 

Το πρόγραμμα δομικής αναβάθμισης περιλαμβάνει:

1. Νέες πτέρυγες και οριζόντιο ουραίο. 
2. Αντικατάσταση δομικών υλικών για 15.000 + ώρες επέκταση ορίου ζωής. 
3. Σημαντική μείωση του κόστους συντήρησης με κατακόρυφη αύξηση των διαθεσιμοτήτων. 

Η διακρατική συμφωνία:

1. Λειτουργεί ως πρόσθετη ομπρέλα διαφάνειας. 
2. Έγκαιρη και ολοκληρωμένη παράδοση των αεροσκαφών σε 18 μήνες από τη στιγμή που ξεκινήσουν οι εργασίες. 
3. Χαμηλό ρίσκο. 
4. Μοναδική τεχνογνωσία. 
5. Εξαιρετική εν συνεχεία υποστήριξη. 
6. Εγγύηση για το δίκαιο και λογικό των τιμών. 

ΠΗΓΗ

http://defencenews.gr/index.php/ethniki-amina/3229-ta-p-3b-orion-anavathmizoun-katakoryfa-tis-dynatotites-tou-p-n

Κρήτη: Αναχαιτίζοντας την τουρκική προκλητικότητα από την 133 ΣΜ (φωτο)

Στο άκουσμα της λέξης «scramble» ιπτάμενοι και τεχνικοί της Πολεμικής Αεροπορίας δίνουν μια σκληρή μάχη με το χρόνο. Μία μάχη που θα τους δώσει τη δυνατότητα να βρεθούν σε λίγα λεπτά στον ουρανό του Αιγαίου για να προασπίσουν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.

24 ώρες το 24ωρο, 365 ημέρες το χρόνο, η Πολεμική Αεροπορία αποτελεί το μέσο αποτροπής της χώρας μας απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα και τις διεκδικήσεις της Άγκυρας. Καθημερινά, άνθρωποι και μηχανές δοκιμάζονται κάτω από άκρως ρεαλιστικές συνθήκες. Αίμα, ιδρώτας και κηροζίνη τα συστατικά του ακήρυκτου αεροπορικού πολέμου στο Αιγαίο. Ενός πραγματικού «πολέμου» σε καιρό ειρήνης…

Μια από τις πλέον κρίσιμες Μονάδες της Πολεμικής Αεροπορίας είναι και 133 Σμηναρχίας Μάχης του Καστελίου Πεδιάδος στο Ηράκλειο της Κρήτης, εκεί όπου φιλοξενούνται σε μόνιμη βάση μαχητικά αεροσκάφη F-16 εκτελώντας καθήκοντα επιφυλακής, με τομέα ευθύνης τον ιδιαίτερα νευραλγικό χώρο του νοτιοανατολικού Αιγαίου. Είναι η δεύτερη αεροπορική βάση της Κρήτης απ’ όπου επιχειρούν μαχητικά αεροσκάφη, μετά βεβαίως από την 115 Πτέρυγα Μάχης των Χανίων όπου εδρεύουν δύο Μοίρες (340Μ και 343Μ) μαχητικών αεροσκαφών F-16 Block 52+.

Η εικόνα σε όλες τις αεροπορικές βάσεις της Πολεμικής Αεροπορίας που εδρεύουν οι πολεμικές Μοίρες των αεροσκαφών είναι σχεδόν κοινή. Ιπτάμενο και τεχνικό προσωπικό δίνουν καθημερινά ένα τιτάνιο αγώνα, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας για να «βγει» το απαιτητικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα, οι κατά καιρούς ασκήσεις ή η παρουσία της Π.Α. στο εξωτερικό, αλλά και για να καλυφθούν οι ετοιμότητες των αεροσκαφών επιφυλακής.

Τα πράγματα όμως είναι διαφορετικά αν κάποιος βρεθεί σε ένα αεροδρόμιο που δεν φιλοξενεί μόνιμα μία ή περισσότερες Μοίρες αεροσκαφών, αλλά έχει ως αποκλειστικό καθήκον την εξυπηρέτηση των αεροσκαφών επιφυλακής που μετασταθμεύουν εκεί.
Την απόλυτη ησυχία (από την άποψη της πτητικής δραστηριότητας) που επικρατεί τις περισσότερες ώρες μπορεί να διαδεχθεί, μέσα σε λίγα μόλις δευτερόλεπτα, ο ήχος των κινητήρων των μαχητικών αεροσκαφών που θα κληθούν να απογειωθούν άμεσα για να αναχαιτίσουν τα «άγνωστα» ίχνη που παραβιάζουν τον εθνικό εναέριο χώρο της πατρίδας μας. Από την πολύωρη αναμονή, στα πέντε λεπτά –πολλές φορές και λιγότερο- όπου η αδρεναλίνη όλων όσοι εμπλέκονται με τα readiness «χτυπάει» κόκκινο.

Επίσης, συχνοί «επισκέπτες» στο αεροδρόμιο του Καστελίου είναι και τα μεταγωγικά αεροσκάφη C-130 που μεταφέρουν το απαραίτητο τεχνικό προσωπικό για την εξυπηρέτηση των αεροσκαφών αλλά και απαραίτητα ανταλλακτικά και υλικά (ανάλογα δηλαδή με το ποια Μοίρα αναλαμβάνει καθήκοντα επιφυλακής και τον τύπο του F-16), από τις μητρικές βάσεις.

Από το αεροδρόμιο του Καστελίου εκτελούνται καθημερινά καθήκοντα ετοιμότητας των πέντε λεπτών με τους πιλότους να παραμένουν στον ειδικό χώρο των readiness, πράγμα που σημαίνει ότι από τη στιγμή που θα δοθεί εντολή για άμεση απογείωση τα αεροσκάφη θα πρέπει να βρίσκονται στον αέρα μέσα σε πέντε λεπτά, ενώ υπάρχει και η κατάσταση της ετοιμότητας των δύο λεπτών όπου οι χειριστές βρίσκονται μέσα στα αεροσκάφη τους και περιμένουν εκεί την εντολή για απογείωση.
Συγκεκριμένα, η Σμηναρχία, εξυπηρετεί τα μαχητικά αεροσκάφη F-16 που μετασταθμεύουν από την 115 Πτέρυγα Μάχης των Χανίων και τα αεροσκάφη του ίδιου τύπου από την 116 Π.Μ. του Αράξου, για να αναλάβουν αποστολές αναχαίτισης στο νοτιοανατολικό Αιγαίο.

Το αεροδρόμιο του Καστελίου μάλιστα, γνώρισε ραγδαία ανάπτυξη από μετά την αποχώρηση των μαχητικών αεροσκαφών Mirage F-1CG και την διάλυση της 334 Μοίρας Παντός Καιρού η οποία είχε αναλάβει αυτόν ακριβώς τον ρόλο επιχειρώντας από την 126 Σμηναρχία Μάχης του Ηρακλείου από τον Ιούλιο του 1989 έως τον Ιούλιο του 2000.

Οι εργασίες βέβαια είχαν ξεκινήσει λίγα χρόνια πριν, όταν στα μέσα της δεκαετίας του 1990 η Πολεμική Αεροπορία έκρινε ότι έπρεπε να αξιοποιηθεί το, ανενεργό μέχρι εκείνη τη στιγμή για εξυπηρέτηση αεροσκαφών επιφυλακής, αεροδρόμιο του Καστελίου με όλα τα απαραίτητα έργα υποδομής ώστε να μπορέσει με επιτυχία να εκπληρώσει την αποστολή του, στο πλαίσιο μάλιστα και του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος Ελλάδας-Κύπρου.

Ο ανακατασκευασμένος διάδρομος συνολικού μήκους 9.568 ποδών και ο  παράλληλος τροχόδρομος παραδόθηκαν σε χρήση την άνοιξη του 1997 ενώ δύο περίπου χρόνια αργότερα ολοκληρώθηκε και τα έργα φωτεινής σήμανσης, οπότε από το 2000 άρχισαν τα readiness των μαχητικών αεροσκαφών F-16 από το αεροδρόμιο του Καστελίου.

Η αεροπορική βάση διαθέτει σήμερα έναν υπερσύγχρονο πύργο ελέγχου, ραντάρ προσέγγισης, σύστημα TACAN αλλά και επαρκή αριθμό καταφυγίων αεροσκαφών που της δίνουν την ευκαιρία να φιλοξενήσει μεγαλύτερο αριθμό αεροσκαφών, αν αυτό κριθεί απαραίτητο και με βάση τις εκάστοτε  ανάγκες της Πολεμικής Αεροπορίας.
Μάλιστα, το προσωπικό της Μονάδας έχει ανταποκριθεί με τον καλύτερο τρόπο κάθε φορά που καλείται να φιλοξενήσει αεροσκάφη και πληρώματα της Π.Α. που συνεκπαιδεύονται, υπό το πρίσμα διαφόρων ασκήσεων.

Η παρουσία της Πολεμικής Αεροπορίας στο Καστέλι και οι ετοιμότητες των αεροσκαφών από την 133 Σμηναρχία Μάχης ,απέκτησαν ακόμα μεγαλύτερη κρισιμότητα και ενδιαφέρον μετά την μεταφορά και εγκατάσταση στο νησί τον Μάρτιο του 1999, του ρωσικού αντιαεροπορικού πυραυλικού συστήματος S-300PMU-1.
Από την ημέρα εκείνη και έπειτα  η Κρήτη βρίσκεται στο «επίκεντρο του ενδιαφέροντος» για την τουρκική Πολεμική Αεροπορία που επιχειρεί -σχεδόν σε μηνιαία βάση- να φωτογραφίζει από αέρος τις εγκαταστάσεις που φιλοξενούν το αντιαεροπορικό σύστημα ή τις πιθανές θέσεις ανάπτυξής του.
Αν μελετήσει λοιπόν κανείς προσεκτικά τα στοιχεία με τις τουρκικές προκλήσεις στον συγκεκριμένο τομέα, μπορεί να καταλάβει τη σημασία του έργου που επιτελεί καθημερινά το προσωπικό της 133 Σμηναρχίας Μάχης.
Ένα έργο που φέρει σε πέρας με απόλυτη επιτυχία χάρη στον επαγγελματισμό, την ευσυνειδησία και το… μεράκι που δεν καταλαβαίνει από ωράρια και αργίες. Άλλωστε, αυτές οι δύο λέξεις είναι άγνωστες για την Πολεμική Αεροπορία…

Ιστορικό του αεροδρομίου του Καστελίου

Η ιστορία της Μονάδος αρχίζει το Νοέμβριο του 1940 με την έναρξη του Β” Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ομάδα Άγγλων και Ελλήνων τεχνικών άρχισε την μελέτη, την χάραξη και την κατασκευή ενός βοηθητικού διαδρόμου προσγείωσης, τον οποίον όμως στη συνέχεια αχρήστευσαν, λίγες μέρες πριν την έναρξη της Μάχης της Κρήτης.
Τον Ιούνιο του 1941 μετά την κατάληψη του νησιού, οι Γερμανοί, με αναγκαστική εργασία των κατοίκων της περιοχής, ανακατασκεύασαν τον διάδρομο προσγείωσης καθώς και νέα κτίρια και καταφύγια και εγκατέστησαν μία Μοίρα αναγνωριστικών αεροσκαφών. Από το καλοκαίρι του 1941 έως το Μάρτιο του 1943 γίνονταν στο Αεροδρόμιο Καστελίου, ημερησίως, 200 – 400 πτήσεις αεροσκαφών αναγνώρισης και μεταφοράς εφοδίων και πυρομαχικών προς την Βόρεια Αφρική. Μετά την Απελευθέρωση, από το Νοέμβριο του 1944, η Μονάδα άρχισε να λειτουργεί ως Αεροπορικό Απόσπασμα της 115 Πτέρυγας Μάχης.
Από το Μάρτιο του 1951, μέχρι το Νοέμβριο του 1952, η νεοσύστατη τότε ΜΑΚ, εκτέλεσε έργα ανακατασκευής και επέκτασης του Αεροδρομίου και του έδωσε την σημερινή περίπου μορφή. Το Νοέμβριο του 1968, η Μονάδα έγινε Αεροπορικό Απόσπασμα της 126 Σμηναρχίας Μάχης του Ηρακλείου. Τον Ιούλιο του 1974, η Μονάδα μετονομάζεται σε 133 Σμηναρχία Μάχης και εντάσσεται διοικητικά στο Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας, ενώ η Διοίκηση ανατέθηκε στον διοικητή της 126 Σ.Μ.
Στην κρίσιμη περίοδο του Κυπριακού, στη Μονάδα μεταστάθμευαν αεροσκάφη F-84F.
Τον Ιούλιο του 1978 τοποθετήθηκε στη Μονάδα διοικητής και από τότε λειτουργεί ως ανεξάρτητη Σμηναρχία της Πολεμικής Αεροπορίας. Εκτός από τα αεροσκάφη F-84, που συνέχισαν να μετασταθμεύουν και μετά την περίοδο του Κυπριακού, η Μονάδα φιλοξενούσε αεροσκάφη Α-7H Corsair και F-4E Phantom κυρίως σε ασκήσεις και αξιολογήσεις, μέχρι και το 1986. Από τότε και για δέκα περίπου χρόνια το αεροδρόμιο του Καστελίου παρέμενε ουσιαστικά ανενεργό καθώς ο διάδρομος από-προσγειώσεων παρουσίαζε σημαντικές φθορές.
Από τον Ιούνιο του 1995 με απόφαση του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας πραγματοποιήθηκαν εργασίες ανακατασκευής του διαδρόμου και εκσυγχρονισμού στο αεροδρόμιο, οπότε και έγινε πάλι επιχειρησιακό.

Ρεπορτάζ – Φωτογραφίες: Γιώργος Λαμπράκης μέσω ekriti.gr

πηγή: http://www.pentapostagma.gr/2016/02/%ce%ba%cf%81%ce%ae%cf%84%ce%b7-%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%87%ce%b1%ce%b9%cf%84%ce%af%ce%b6%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ba%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%cf%80%cf%81.html#ixzz3zJyNv3Gu

Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ αποκάλυψε τον προσδιορισμό CMV-22B για το Osprey μεγάλης εμβέλειας

Αεροσκάφος MV-22B Osprey απο την 365η Μοίρα Μέσων Tiltrotor Πεζοναυτών απονηώνεται από το πλοίο διοίκησης και ελέγχου αποβάσεων USS New York (LPD 21). (US Navy/Flickr)

Το Πολεμικό Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (ΗΠΑ) ονόμασε επισήμως την μελλοντική έκδοση μεγάλης εμβέλειας του αεροσκάφους των πτερυγων μεταβλητής γεωμετρίας V-22 Osprey της Bell-Boeing, CMV-22B, προβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο το νέο ρόλο του αεροσκάφους στην μεταφορά προμηθειών για τις ομάδες μάχης αεροπλανοφόρων στην θάλασσα.

Επιλεχθέν για να αντικαταστήσει το C-2 Greyhound της Northrop Grumman στην λεγόμενη «αποστολή παράδοσης επί αεροπλανοφόρου» (COD), το Ναυτικό μελετά να αποκτήσει 44 CMV-22B αρχίζοντας από το 2018 ώστε οι παραδόσεις να ξεκινήσουν μέσα στο 2020.

Βασισμένο στην έκδοση του MV-22B του Σώματος Πεζοναυτών που μεταφέρει στρατιώτες στην μάχη, το υποκατάστατο του Ναυτικού θα περιλαμβάνει σύστημα ανεφοδιασμού μεγάλης εμβέλειας, ασυρμάτους υψηλής συχνότητας και σύστημα αναγγελιών.

H Διοίκηση Αεροπορικών Συστημάτων Ναυτικού (NAVAIR) ανακοίνωσε την ονομασία του την τρέχουσα εβδομάδα, λέγοντας ότι αντανακλά καλύτερα τη νέα αποστολή.

“Μέχρι πρόσφατα, το αεροσκάφος αυτό μνημονευόταν ως η “εκδοσή ναυτικού”. Τώρα, το εν λόγω V-22 έχει επίσημη ονομασία,” ανακοίνωσε η NAVAIR. “Η κύρια αποστολή της πλατφόρμας COD είναι να παρέχει στον κοινό Διοικητή του συγκροτήματος ναυτικής δύναμης τη χρονικά καθοριστική, μεγάλης εμβέλειας αεροπορική υλικοτεχνική και διοικητική υποστήριξή μεταφέροντας προσωπικό, ταχυδρομείο και φορτία προτεραιότητας από προωθημένες βάσεις στη θαλασσιά βάση.”

Ο προσδιορισμός υποσκελίζει αυτό που είχε γίνει η ανεπίσημη ονομασία – το HV-22. Το Ναυτικό αναφέρθηκε στο HV-22 τον Ιανουάριο σ’ ένα μνημόνιο κατανόησης σχετικά με την προμηθεύομαι το οποίο είχε προωθηθεί στα μέσα ενημέρωσης για την ανακοίνωση της έκδοσης COD.

Όταν το πρώτο CMV-22B εξέλθει από την γραμμή συναρμολόγησης, η πιο αξιοσημείωτη αλλαγή του θα είναι οι δεξαμενές καυσίμου μεγάλης εμβέλειας. Το Ναυτικό θέλει να αυξήσει την εμβέλεια ανεφοδιασμοί του MV-22B από τα 860 ναυτικά μίλια στην σημερινή διαμόρφωση του στα 1150 ν.μ., αλλά δεν έχει διευκρινίσει αν θα αυξήσει το μέγεθος των πλευρικών πτερύγων ή των προσαρμοσμένων εξωτερικών δεξαμενών καυσίμου.

Μια από τις κύριες αποστολές του αεροσκάφους, αφότου το F-35C της Lockheed Martin αρχίσει τις επιχειρήσεις από τα αεροπλανοφόρα, είναι να πηγαινοφέρνει το βαρύ συγκρότημα ισχύος F-135 της Pratt & Whitney από το πλοίο στην ακτή.

Ένα MV-22 επέδειξε την ικανότητα στο ρόλο του χρησιμοποιώντας έναν ειδικά σχεδιασμένο γάντζο για την μεταφορά του συγκροτήματος ισχύος F-135 από το USS Wasp κατά τη διάρκεια των δοκιμών του F-35B τον Μάιο του 2015.

James Drew

Απόδοση/Μετάφραση απο το flightglobal.com για την Προέλαση.

ΠΗΓΗ

https://limitofadvance.wordpress.com/2016/02/05/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%BD%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B7%CF%80%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CF%85%CF%88%CE%B5/#more-37207

Α-10 μέχρι και το 2022 για τη USAF!

Αναβάλλονται μέχρι νεοτέρας τα σχεδία απόσυρσης των αεροσκαφών εγγύς αεροπορικής υποστήριξης Α-10 σύμφωνα με δηλώσεις του ίδιου του υπουργού Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών , Ας Κάρτερ.

Συγκεκριμένα ο Κάρτερ σε ομιλία του σχετικά με την κατάθεση του προϋπολογισμού την επόμενη εβδομάδα δήλωσε πως : “Μελετάμε επίσης να διατηρήσουμε περισσότερα μαχητικά αεροσκάφη 4ης γενιάς από ότι είχαμε αρχικώς σχεδιάσει – συμπεριλαμβανομένου και του A-10, το οποίο υπήρξε καταστροφικό για τον Νταες από τον αέρα. Ο προϋπολογισμός μεταθέτει την τελική απόσυρση του A-10 μέχρι το 2022, (...) Αντικαθιστώντας το με F-35 σε ρυθμό μοίρα προς μοίρα ώστε να έχουμε πάντα αρκετά αεροσκάφη για τις σημερινές συγκρούσεις.”

Το Α-10 σχεδιαζόταν να αποσυρθεί με σκοπό να αποδεσμευθούν κονδύλια που θα κατευθύνονταν στο πρόγραμμα ανάπτυξης και προμήθειας των πέμπτης γενιάς F-35 Lightning II, τα οποία όμως παραμένουν εξαιρετικά ακριβότερα και μάλλον αναποτελεσματικά στις αποστολές εγγύς αεροπορικής υποστήριξης έναντι του Α-10 το οποίο σχεδιάστηκε με αυτές τις αποστολές στο επίκεντρο και το οποίο με τις επιδόσεις του στη μάχη εναντίων της ISIS έκανε τη γερουσία των Η.Π.Α να μπλοκάρει τα σχέδια της USAF για απομάκρυνση του από το στόλο της.

ΠΗΓΗ

http://defencenews.gr/index.php/diafora/3213-a-10-mexri-kai-to-2022-gia-ti-usaf

Συνεχίζει να πουλάει το F-16!

Κοντά στην απόφαση υλοποίησης μείζονος εκσυγχρονισμού των μαχητικών F-16C/-D Block 40 που επιχειρεί και στην προμήθεια πρόσθετων μαχητικών της έκδοσης F-16V φαίνεται ότι βρίσκεται το Μπαχρέιν σύμφωνα με το ‘’Flight International’’.

H Lockheed Martin ανέφερε το Μπαχρέιν έχει ήδη ζητήσει πληροφορίες για την τιμή, τη διαθεσιμότητα και το χρονοδιάγραμμα του προγράμματος από την κυβέρνηση των ΗΠΑ με σκοπό την υλοποίηση του μέσω διακρατικής πώλησης (FMS) καθώς και ότι μέσα στον επόμενο μήνα θα αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις της εταιρίας με την κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Το Μπαχρέιν φαίνεται να προχωράει στον εκσυγχρονισμό των F-16 του με την εγκατάσταση ραντάρ ενεργού ηλεκτρονικής σάρωσης (AESA), συγκεκριμένα του κατασκευής Northrop Grumman SABR (Scalable Agile Beam Radar), την ολοκλήρωση όπλων ακριβείας και ατρακτιδίων καθώς και την αγορά έως και 18 μαχητικών F-16V νέας κατασκευής, με τη δυνατότητα εγκατάστασης σύμμορφων δεξαμενών καυσίμου, ως απόρροια της συμμετοχής του στις επιχειρήσεις που διεξάγει ο συνασπισμός κατά του Ισλαμικού Κράτους.

Βάση του σχεδιασμού προβλέπεται η τροποποίηση και οι πτητικές δοκιμές του πρώτου μαχητικού που θα υποβληθεί στον εκσυγχρονισμό να γίνουν στο Μπαχρέιν ενώ αν η συμφωνία με το Μπαχρέιν υλοποιηθεί τότε η παραγωγή του F-16 θα επεκταθεί πέραν του 2017.

Αξίζει να σημειωθεί πως όσων αφορά τον εκσυγχρονισμό των παλιότερων μαχητικών F-16 το Μπαχρέιν έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά χωρών οι οποίες κινούνται στην ίδια κατεύθυνση, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα, πράγμα το οποίο πιθανότατα θα διευκολύνει τα πράγματα για όλους τους εμπλεκόμενους.

ΠΗΓΗ

http://defencenews.gr/index.php/diafora/138-2014-09-29-18-33-46/3208-synexizei-na-poulaei-to-f-16