Οι ρωσική αεροπορία θα αναβαθμίσει το σύνολο των ελαφριών μαχητικών της με Mig-35.
Η πολεμική αεροπορία της Ρωσίας σχεδιάζει να αντικαταστήσει το σύνολο των ελαφριών μαχητικών του στόλου της, με Mig-35, ή αλλιώς Fulcrum-F όπως είναι η ΝΑΤΟική του ονομασία, σύμφωνα με τον Αρχηγό της αεροπορίας. Ο Viktor Bondarev δήλωσε την Παρασκευή:
"Θα αγοράσουμε αυτό το αεροσκάφο (σ.σ. Mig-35). Τα χρειαζόμαστε. Σύντομα το Mig-35 θα αντικαταστήσει όλα τα ελαφριά μαχητικά της αεροπορίας." Ενώ πρόσθεσε, "Με την ολοκλήρωση των δοκιμών, (που θα γίνουν το καλοκαίρι του 2017) η Ρωσική Αεροπορία σχεδιάζει να αγοράσει τα πρώτα Mig-35 και συγκεκριμένα τα πρώτα 30, ενώ συνολικά σχεδιάζουμε να αγοράσουμε 170 αεροσκάφη για την αντικατάσταση όλων των ελαφριών αεροσκαφών μας."
Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε την Πέμπτη ότι ελπίζει οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις να ενισχυθούν με τα νέα MiG-35.
Από την Παρασκευή 20 Ιανουαρίου έως και την Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2017, πραγματοποιείται στην 115 Πτέρυγα Μάχης/Αεροπορική Βάση Σούδας, στην Κρήτη, συνεκπαίδευση της Πολεμικής Αεροπορίας (ΠΑ) με την 555thFighter Squadron της USAFE (United States Air Forces in Europe), η οποία εδρεύει στην Αεροπορική Βάση Aviano στην Ιταλία, στο πλαίσιο συνεργασίας των δύο (2) Αεροποριών.
Σκοπός είναι η εξάσκηση του προσωπικού στην εκτέλεση σύνθετων αεροπορικών επιχειρήσεων.
Η 555th FS συμμετέχει με δεκατέσσερα (14) αεροσκάφη F-16CM και ανάλογο προσωπικό.
Η Ταϊβάν έχει αρχίσει τις διαδικασίες του εκσυγχρονισμού των μαχητικών αεροσκαφών Lockheed Martin F-16 Fighting Falcon στην τελευταία διαμόρφωση F-16V, με τα πρώτα μαχητικά να καταφθάνουν στις εγκαταστάσεις της Επιχείρησης Ανάπτυξης Αεροπορικής Βιομηχανίας (AIDC) στην Ταϊτσούνγκ, η είδηση μεταδόθηκε την 17η Ιανουαρίου.
Τα δυο πρώτα F-16A/B της Πολεμικής Αεροπορίας της Δημοκρατίας της Κίνας (RoCAF) που θα εκσυγχρονιστούν πέταξαν στις εγκαταστάσεις στα βορειοδυτικά του νησιού μια ημέρα πριν την αποκάλυψη της εκκίνησης του έργου, η οποία πραγματοποιήθηκε από τα εθνικά μέσα ενημέρωσης.
Η Lockheed Maertin δεν ανταποκρίθηκε στο αίτημα του IHS Janes για τη διαμόρφωση και τις επιπρόσθετες λεπτομέρειες τη στιγμή που γράφτηκαν αυτές οι γραμμές.
Το F-16V που αποκαλύφθηκε στην αεροπορική έκθεση της Σιγκαπούρης το 2012, διαθέτει το ραντάρ Ενεργής Διάταξης Ηλεκτρονικής Σάρωσης (AESA) Northrop GrummanAN/APG-83 (επίσης γνωστό και ως Κλιμακωτό Ραντάρ Ευέλικτης Δέσμης [SABR] και προέρχεται από το AN/APG-80 του F-16E/F Block 60), νέο υπολογιστή αποστολής της Raytheon, τη ζεύξη δεδομένων Link 16, σύγχρονες οθόνες πιλοτηρίου, ενισχυμένο σύστημα επιχειρήσεων, και σύστημα αποφυγής σύγκρουσης με το έδαφος.
Ο κατασκευαστής αρχικού εξοπλισμού F-16, η Lockheed Martin, ανέλαβε σύμβαση αξίας 272 εκατομμυρίων δολαρίων για την εγκατάσταση συλλογέων εκσυγχρονισμού σε 142 αεροσκάφη F-16V που έχουν ήδη ανατεθεί με αξία 1,85 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Τον Μάιο του 2016 δημοσιεύθηκε οτι η AIDC κατασκεύαζε ένα υπόστεγο στην Ταϊτσούνγκ που θα μπορούσε να στεγάσει έως 24 αεροσκάφη ανά έτος που θα διέρχονται τις εργασίες. Οι εργασίες θα πραγματοποιηθούν στην Ταϊβάν και τις Ηνωμένες Πολιτείες, και αναμένεται να ολοκληρωθούν έως την 31η Μαΐου 2022.
Gareth Jennings
Απόδοση/Μετάφραση απο το IHS Janes για την Προέλαση.
Καθοριστική είναι η ενίσχυση που δέχεται η Κινεζική Αεροπορία με την προμήθεια αεροσκαφών 4ης γενιάς Sukhoi Su-35ΒΜ αφού τις πρηγούμενες ημέρες παραδόθηκαν τα πρώτα 4.
Ήδη η Αεροπορία της Κίνας διαθέτει 48 όμοια μαχητικά αεροσκάφη. Οι παραδόσεις των Ρωσικών Sukhoi Su-35ΒΜ θα λάβουν χώρα μέσα στο 2017 και αντίστοιχα ακολούθως το 2018 όπου θα παραδοθούν από 10 Su-35ΒΜ κάθε έτος. H Κίνα είχε προχωρήσει στην παραγγελία 24 μαχητικών Su-35MB (εξαγωγική έκδοση του "S") τον Νοέμβριο του 2015 σε ένα συμβόλαιο συνολικού ύψους περί τα 2 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ. Η συμφωνία περιλαμβάνει και πακέτο τεχνικής υποστήριξης. Η κινεζική Αεροπορία αναμένεται να προχωρήσει στην αγορά επιπλέον 24 αεροσκαφών. To σύνολο των αεροσκαφών θα φέρει σύγχρονο ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης (AESA).
Τα τελευταία από τα εκατοντάδες μαχητικά αεροσκάφη F-4 Phantom, που για περισσότερες από πέντε δεκαετίες υπήρξαν η κινητήρια δύναμη του Στράτου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (ΗΠΑ), τοποθετούνται στα πεδία για να χρησιμοποιηθούν ως χερσαίοι στόχοι στις κρούσεις των νεότερων αεροσκαφών, αναφέρει το Associated Press. Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ θα πραγματοποίησε την τελετή “τελευταίας πτήσης” στην αεροπορική βάση Χόλομαν στο Νέο Μεξικό, όπου τα τελευταία F-4 βρίσκονται ακόμα σε πτήσεις για τον Στρατό των ΗΠΑ.
Η τελετή θα τιμήσει την πλούσια στρατιωτική ιστορία του αεροσκάφους καθώς το μαχητικό ήταν ενα στήριγμα κατά τον Πόλεμο του Βιετνάμ και χρησιμοποιήθηκε για δεκαετίες σε αναγνωριστικές πτήσεις και ηλεκτρονικές αντιπυραυλικές παρεμβολές.
Η McDonnel Douglas -σήμερα τμήμα της βιομηχανίας Boeing– κατασκεύασε περισσότερα από 5000 F-4 για την Αεροπορία, Ναυτικό και Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ. Πέταξε για πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και η παράγωγη του ολοκληρώθηκε το 1985.
Τα τελευταία F-4 που πετούν ακόμα για τον Στρατό των ΗΠΑ ανέλαβαν ένα διαφορετικό ρόλο, υπηρετούν ως εναέριοι στόχου και αεροσκάφη δοκιμής για την εκπαίδευση της Αεροπορίας πάνω απο την έρημο του Νέου Μεξικού. Τα αεροσκάφη είτε πετούν με πιλότους ή μέσω τηλεχειρισμού ως μη επανδρωμένα από χειριστές στο έδαφος. Χρησιμοποιήθηκαν ως στόχοι πυραύλων και επίσης χρησιμοποιήθηκαν για νέα ραντάρ και άλλες αποστολές. Όμως με την απόσυρση τους αυτήν την εβδομάδα, τα αεροσκάφη δεν θα πετούν πλέον και αντ’αυτου θα χρησιμοποιούνται ως χερσαίοι στόχοι.
Δεδομένου ότι το αεροσκάφος έμεινε τόσο καιρό σε ενεργό υπηρεσία αυτό είναι μια απόδειξη του εύρους των ρόλων που το F-4 μπορούσε να πραγματοποιήσει χάρις στο μεγάλους, πανίσχυρους κινητήρες και το διμελές πλήρωμα του, ανέφερε ο Τζεφ Ντουφορντ, ένας ερευνητικός επιμελητής του Εθνικού Μουσείου Πολεμικής Αεροπορίας.
Ενώ άλλα αεροσκάφη μπορούσαν να πραγματοποιήσουν κάποιες αποστολές, “κανένα δεν ήταν τόσο πολύπλευρο όσο το F-4”, ανέφερε ο Ντουφορντ.
“Δεν ήταν μόνο το καλύτερο από οποιοδήποτε άλλο αλλά μπορούσε να κάνει τα πάντα”, ανέφερε ο Γκρεγκ Σκόρζμαν, ένας απόστρατος Σμήναρχος της Αεροπορίας που ζει στο Tucson, στην Αριζόνα, όπου εκπαιδεύτηκε να πετά το F-4 τη δεκαετία του 1960 καθώς και στην αεροπορική βάση Ντειβις Μονθαμ πριν μετατεθεί στην Γερμανία και μετά στην νοτιοανατολική Ασία.
“Δεν ήταν το καλύτερο στις επιχειρήσεις αέρος-αερος άλλα τα καταφέρναμε. Μπορούσε να εκτελέσει εγγύς αεροπορική υποστήριξη (στις χερσαίες δυνάμεις). Μπορούσε να πραγματοποιήσει βομβαρδισμό. Μπορούσε να κάνει οποιοδήποτε ρόλο, συμπεριλαμβανομένων των πυρηνικών -μπορούσαμε να τα κάνουμε”.
Το αεροσκάφη “ήταν σκληρό και πολύ στιβαρό”, είπε ο Σκόρζμαν, ενθυμούμενος στιγμές όταν το αεροσκάφος του κατάφερνε να επιστρέψει στη βάση παρότι είχε χτυπηθεί με πυρά. “Έσωσε το τομάρι μου πολλές φορές”.
Ο Σκόρζμαν είπε ότι το μαχητικό-βομβαρδιστικό μπορούσε να χρησιμοποιήσει σύστημα καθοδήγησης ακριβείας για την καθοδήγηση βομβών στο στόχο τους. “Μπορούσαμε να τις στείλουμε στο στόμα μιας σπηλιάς”.
Αρχικά το Ναυτικό παρέλαβε τα F-4 για την αναχαίτιση των εχθρικών βομβαρδιστικών που απειλούσαν τα αμερικάνικά αεροπλανοφόρα, και τα αρχικά μοντέλα στηρίχθηκαν στους πυραύλους αέρος-αερος. Αργότερα εξοπλίστηκαν με πυροβόλα κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Βιετνάμ για να αντιμετωπίσουν τα εχθρικά μαχητικά.
Ως αναχαιτιστικό, το F-4 δεν ήταν σπουδαίο αλλά μπορούσε να αντιμετωπίσει τα περισσότερο ευκίνητα βορειο-βιετναμέζικα μαχητικά αεροσκάφη MiG χρησιμοποιώντας τους πιο ισχυρούς κινητήρες του για να αναρριχηθεί ώστε να λάβει καλύτερη θέση ή να φύγει από μια δύσκολη θέση, είπε ο Σκόρζμαν.
Καθώς τα άλλα αεροσκάφη όπως το F-15 παραγκώνισαν το F-4 στον ρόλο του μαχητικού-βομβαρδιστικού, συνέχισε να πετά για πολλά χρόνια ως αεροσκάφος αναγνώρισης φορέας καμερών και σε εκδόσεις ηλεκτρονικού πολέμου που τύφλωναν τα εχθρικά συστήματα καθοδήγησης αντιαεροπορικών πυραύλων.
“Νομίζω ότι επιβεβαιώνει την χρησιμότητα της πλατφόρμας”, είπε ο Σκόρζμαν.
Τα υπόλοιπα 13 QF-4 στην Χόλομαν πετούν από ένα απόσπασμα μοίρας της αεροπορικής βάσης Τινταλ που εδρεύει στην Φλόριντα και δεκάδες από τα αεροσκάφη στόχους έχουν καταρριφθεί είτε πάνω από το Πεδίο Πυραυλικών Δοκιμών Γουαϊτ Σαντς κοντά στην Χολομαν ή πάνω από τον Κόλπο του Μεξικού.
Η μοίρα της Τινταλ πετά ήδη με τα F-16 ως εναέριους στόχους, και το απόσπασμα στην Χολομαν παραλαμβάνει αυτήν την εβδομάδα τις πρώτες εκδόσεις των ιπτάμενων στόχων F-16.
ΡαντάρAESA, ατρακτίδια υπερύθρων Sniper, Link -16, ενσωμάτωση νέων όπλων είναι συνήθως ο κεντρικός πυρήνας των αναφορών στο ζωτικής σημασίας, για την ΠΑ και την άμυνα της χώρας, πρόγραμμα εκσυγχρονισμού του στόλου των ελληνικώνF16.
Ωστόσο,ένα νέο σύστημα που καθίσταται διαθέσιμο με το πρόγραμμα εκσυχρονισμού των F16 δεν έχει στόχο να μετατρέψει το αντίπαλο αεροσκάφος σε μια κατερχόμενη μπάλα φωτιάς, αλλά να σώσει την ζωή του χειριστή και φυσικά το ίδιο το αεροσκάφος.
Το σύστημα αυτό είναι το Auto-GCAS (Automatic Ground-Collision Avoidance System), για το οποίο είχαμε κάνει ακροθιγώς αναφορά στο άρθρο μας με τίτλο “ Ολοταχώς για τον εκσυγχρονισμό των F-16 της Π.Α το Φθινόπωρο ” (25/7/16/ Απόλλωνας Λεονταρίτης).
Το Auto-GCAS είναι ένα αυτόματο σύστημα που μόλις εγκατασταθεί και ενεργοποιηθεί σε ένα αεροσκάφος, μπορεί ελέγχοντας : το υψόμετρο, την ταχύτητα, τη στάση, θέση βάση του GPS, το έδαφος, αν κρίνει ότι όλα αυτά δείχνουν μια επικείμενη ελεγχόμενη πτήση προς το έδαφος (CFIT ) να παίρνει αυτόματα τον έλεγχο στα χειριστήρια της πτήσης 1.5 sec πριν την πρόσκρουση στο έδαφος και με αυτόματο ελιγμό 5 G να οδηγεί το αεροσκάφος σε ύψος ασφαλείας, πριν παραδώσει ξανά τον έλεγχο στον χειριστή.
Η ανάπτυξη του Auto-GCAS πηγαίνει πίσω πάνω από 30 χρόνια, με την πρώτη πτήση να πραγματοποιείται στην Βάση Edwards της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ ως μια συνεργασία μεταξύ της NASA, του Εργαστηρίου Έρευνας της Πολεμικής Αεροπορίας (AFRL), του Κέντρου Δοκιμών της Πολεμικής Αεροπορίας (AFTC) και της Lockheed Martin. Το πρόγραμμα είχε αρχικά συμπεριληφθεί ως ένα σύστημα ασφαλείας των δοκιμών για να επιτρέψει την πραγματοποίηση δυσκολότερων δοκιμών των test pilots με extra ασφάλεια. Φυσικά, οι πιλότοι δοκιμαστές πήραν γρήγορα γνώση των δυνατοτήτων του Auto-GCAS, και συμφώνησαν ότι το σύστημα πρέπει να πάρει διαστάσεις και εφαρμογές ευρύτερης εμβέλειας, πέρα από πρωτογενές σύστημα δοκιμών.
Μέχρι το 2009, το Auto-GCAS ενσωματώθηκε σ’ ένα το αναβαθμισμένο F-16D Block 25 με το οποίο έγιναν πολλές δοκιμές στην βάση Edwards.
Σύμφωνα με τη NASA : "Η ομάδα διεξήγαγε πάνω από 556 ελιγμούς κατά τη διάρκεια 49 πτήσεων, μερικοί από τους οποίους αφορούσαν απότομη βουτιά πρός το έδαφος ή πορεία προς τις πλευρές των βουνών. Oι δοκιμές με το Auto-GCAS απέδειξαν ότι θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά τον αριθμό των ατυχημάτων που προκύπτουν από χωροταξικό αποπροσανατολισμό του πιλότου, απώλεια της επίγνωσης της κατάστασης, G-LOC, αλλά και λόγω προσγειώσεων με ανεβασμένα τα σκέλη προσγείωσης."
Aπ'το 2014 έχει ξεκινήσει η ενσωμάτωση του συστήματος στο λογισμικό των αεροσκαφών F16 της USAF και ήδη υπάρχουν 4 καταγεγραμμένες περιπτώσεις όπου σώθηκαν πιλότοι και αεροσκάφη από δυσάρεστες καταστάσεις ...To σύστημα βέβαια δεν εγγυάται σε καθολικό επίπεδο την αποφυγή της συντριβής. Μέχρι τώρα, δεν μπορεί να επέμβει π.χ στην απώλεια στήριξης του αεροσκάφους λόγω πολύ χαμηλής ταχύτητας ή την μείωση μιας πολύ υψηλής ταχύτητας για να κάνει πιο εύκολα ανακτήσιμη την πτητική συμπεριφορά του αεροσκάφους.
Σε κάθε περίπτωση, το Auto-GCAS είναι ένας επιπλέον κρίκος ασφαλείας για την πολύ απαιτητική περιοχή των μαχητικών αεροσκαφών. Είτε πετώντας μέρα σε άσχημο καιρό,είτε βράδυ κοντά στην επιφάνεια της γης και της θάλασσας, είτε βουτώντας χαμηλά σε χαράδρες στην διάρκεια εξαιρετικά απαιτητικών ασκήσεων προσβολής χερσαίων στόχων, είτε αναχαιτίζονταςΤούρκους στο Αιγαίο με πολλαπλά και διαδοχικά θετικά και αρνητικά Gs, το Auto-GCASθα αποτελεί μια ύστατη ασπίδα προστασίας για τους πιλότους μας όταν όλα θα κινούνται στα όρια μηχανών και ανθρώπινων δυνατοτήτων...
Αρκεί η Πολιτική ηγεσία της χώρας να μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι δεν υπάρχει η πολυτέλεια να χαθεί ξανά ΑΝΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ, που μπορεί να σωθεί στα πλαίσια μιας αναβάθμισης λογισμικού.
Και με αυτήν την σκέψη, της αφιερώνουμε το παρακάτω βίντεο όπου κατά την εξέλιξη μιας εκπαιδευτικής πτήσης στην Αμερική στη διάρκεια ελιγμών με πολλά G ο εκπαιδευόμενος πιλότος χάνει τις αισθήσεις του και το F16 μπαίνει σε απώλεια ελέγχου κατερχόμενο προς το έδαφος, όταν το Auto-GCAS επεμβαίνει στα 8.760 πόδια αποτρέποντας την βέβαιη καταστροφή !
Από την Κυριακή 4 έως και την Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2016, η 341 και η 347 Μοίρες της 111 Πτέρυγας Μάχης, συμμετείχαν στην άσκηση «Viper Valley 2016», η οποία διεξήχθη στην Αεροπορική Βάση «Ramat David», στο Ισραήλ, στο πλαίσιο του Προγράμματος Αμυντικής Συνεργασίας 2016 των δύο (2) χωρών.
Σκοπός της άσκησης ήταν η βελτίωση της επιχειρησιακής ετοιμότητας και της αποτελεσματικότητας των δύο (2) Αεροποριών.
Η αποστολή κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο Ισραήλ, επισκέφθηκε τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων, κ. Θεόφιλο και την Ελληνική Λέσχη Ιεροσολύμων.
