Πέμπτη, 29 Ιουνίου 2017

ΠΝ: ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ AEGEAN HAWK ΚΑΙ ΑΒ-212 ΣΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΠΤΗΣΕΩΝ (PHOTOS)


H διατήρηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας των ελικοπτέρων του Πολεμικού Ναυτικού αποτελεί έναν τεράστιο άθλο που επιτελούν καθημερινά οι τεχνικοί υπαξιωματικοί τηςΔιοίκησης Ελικοπτέρων Ναυτικού (ΔΕΝ). Είναι οι άνθρωποι οι οποίοι βρίσκονται μέρα και νύχτα στην πρώτη γραμμή των επιχειρήσεων. Είτε στην ξηρά είτε στη θάλασσα, χειμώνα με παγωνιά ή καλοκαίρι σε συνθήκες καύσωνα, προκειμένου να ετοιμάσουν τα S-70B6 Aegean Hawk και τα ΑΒ-212ASW για οποιαδήποτε αποστολή.
Οι πλέον δύσκολοι μήνες είναι για τους περισσότερους που υπηρετούν στη ΔΕΝ, οι μήνες που διανύουμε. Και αυτό διότι μετά από μια πιεστική περίοδο συνεχών ασκήσεων του ΠΝ στο Αιγαίο, ακολουθεί η κατακόρυφη αύξηση των απαιτήσεων για αεροδιακομηδές και αποστολές SAR. Σε συνδυασμό με θερμοκρασίες που πολλές φορές είναι πολύ πάνω του «δείκτη δυσφορίας» κατά τη διάρκεια της ημέρας, δημιουργούν ένα περιβάλλον εργασίας με απαιτήσεις «υψηλών» αντοχών.
Η χθεσινή επιτυχημένη αποστολή διάσωσης στην Κεφαλονιά ήταν ένα ακόμη παράδειγμα άρτιας χειριστικής δεινότητας του πληρώματος, οι οποίοι εκτελούν την αποστολή τους με την υποστήριξη ενός επίλεκτου συνόλου στελεχών. Αυτοί διαθέτουν κρίσιμες ειδικότητες που αφορούν την τεχνική υποστήριξη του ελικοπτέρου. Χωρίς αυτούς θα ήταν -πρακτικά- αδύνατη η εκτέλεση οποιασδήποτε αποστολής.

ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΣ ΕΝ ΠΛΩ

Οι απαιτήσεις είναι μεγάλες ειδικά σε επιχειρήσεις από τα καταστρώματα φρεγατών του Στόλου. Εκεί15μελής ομάδα επίγειας υποστήριξης υποστηρίζει και ελέγχει σκάφος, κινητήρες και ηλεκτρονικά συστήματα πριν και μετά από κάθε πτήση.
Πολύ πριν ξεκινήσει η αποστολή, θα γίνει πλήρης επιθεώρηση από στελέχη με ειδικότητα μηχανικού και ηλεκτρολόγου. Ο μηχανικός θα ελέγξει εξονυχιστικά όλα τα τμήματα και θυρίδες προσιτότητας που αφορούν τους κινητήρες T700, τη διάταξη του κυρίως στροφείου, του ουραίου στροφείου, ηλεκτρονικά συστήματα αποστολής, συστήματα και φωτισμό πιλοτηρίου σε συνδυασμό με κωδικούς προ της απογείωσης.
Το λεγόμενο «Daily Inspection» πραγματοποιείται τυπικά κάθε 3 μέρες αλλά πρακτικά εφόσον προβλέπεται η διεξαγωγή μιας αποστολής μέσα στο επόμενο 24ωρο, όλα ελέγχονται με διεξοδικό οπτικό έλεγχο. Σημεία που χρίζουν προσοχής είναι τυχόν διαρροές λαδιών, ρωγμές σε δυναμικά μέρη (cracks) ή κάποιο σπασμένο απάρτιο προκειμένου να προληφθούν επικίνδυνες καταστάσεις στον αέρα.
Ακολούθως η διαδικασία ανεφοδιασμού γίνεται από άγημα ανεφοδιασμού με μέλη προερχόμενα από το πλήρωμα της φρεγάτας (με τη βοήθεια τεχνικού της Δ.Ε.Ν), ενώ το άγημα πυρασφάλειας βρίσκεται σε διαρκή ετοιμότητα να επέμβει. 
Οι απαιτήσεις για κάθε ώρα πτήσης είναι δεδομένες καθότι το Aegean Hawk αν και είναι το πλέον σύγχρονο στην κατηγορία του, παραμένει μια πολύπλοκη πτητική μηχανή, η οποία υπόκειται σε έντονες δομικές καταπονήσεις, με πανάκριβα και ευαίσθητα ηλεκτρονικά συστήματα, τα οποία εκτίθενται σε αντίξοες συνθήκες που επικρατούν στο θαλάσσιο περιβάλλον.

ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΕΝΙΣΧΥΣΗ 

Επισημαίνεται ότι η υποχρέωση για συνεχή επαγρύπνηση υπάρχει πάντοτε για το σύνολο των εμπλεκόμενων στις παραπάνω διαδικασίες (ανεξαρτήτως ειδικότητας) ώστε να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα συμβάντος και ενισχύοντας έτσι τη συνολική ασφάλεια πτήσεων.
Η κρίσιμη συνδρομή του τεχνικού προσωπικού στα ελικόπτερα του Ναυτικού αξίζει πάντοτε ιδιαίτερης μνείας καθώς παρά τις δυσκολίες έχει πετύχει μέχρι σήμερα υψηλό δείκτη ασφάλειας πτήσεων.
Παρόλα αυτά είναι δεδομένες είναι οι ανάγκες σε ότι αφορά την ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού, το οποίο σε αυτές τις ειδικότητες δεν θα πρέπει να λειτουργεί σε συνθήκες πίεσης για να καλύψει τον αυξημένο φόρτο εργασιών. Ο τομέας αυτός είναι πάντα κρίσιμος και για το λόγο αυτό η ηγεσία του ΠΝ θα πρέπει να κατευθύνει ενέργειες για την ενίσχυση του με κάθε δυνατό τρόπο.
πηγη
https://www.thinknews.gr/defence/pn-ypostirizontas-ta-aegean-hawk-ke-av-212-sti-grammi-ptiseon-photos/

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ HUEY: ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΣΕ ΤΙΜΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ


Μια πρωτότυπη αγγελία ανακαλύψαμε στο διαδίκτυο και συγκεκριμένα στην γνωστή διαδικτυακή πλατφόρμα E Bay στην οποία ως γνωστόν μπορεί ο καθένας να βρει σχεδόν τα πάντα! Έτσι λοιπόν ανάμεσα σε άλλες αγγελίες, το βλέμμα τραβάει η συγκεκριμένη η οποία προσφέρει έναντι αντιτίμου των 13,390,47 ευρώ ένα μεταφορικό Bell UH-1H Huey σε κλίμακα.. 1/1.
Το ενδιαφέρον μάλιστα των απανταχού υποψήφιων αγοραστών είναι έντονο καθώς την ώρα που επισκεφτήκαμε την αγγελία, την παρακολουθούσαν παράλληλα άλλα 237 άτομα. Το ελικόπτερο προσφέρεται ακέραιο με την υποσημείωση ότι «λείπουν ορισμένα πάνελ» .. Αρκετά θα λέγαμε εμείς καθώς είναι εμφανές ότι απουσιάζει ο κινητήρας Lycoming T53-L-13B 1400 shp, ο οποίος βεβαίως .. μπορεί να βρεθεί στην ελεύθερη αγορά.
Όσοι λοιπόν ενδιαφερόμενοι προσέλθετε!!

ΠΗΓΗ
https://www.thinknews.gr/defence/uh-1h-huey-polite-se-timi-efkerias/

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Συμμετοχή της 338 Μοίρας στην Άσκηση «Tactical Weapon Meet 2017»



Από τη Δευτέρα 12 έως και την Παρασκευή 16 Ιουνίου 2017, η 338 Μοίρα της 117 Πτέρυγας Μάχης συμμετείχε στην άσκηση «Tactical Weapon Meet 2017», η οποία διοργανώθηκε από την 1st Squadron της βελγικής Αεροπορίας, στο πλαίσιο εορτασμού των 100 χρόνων λειτουργίας της, στην Αεροπορική βάση Florennes.
H Μοίρα συμμετείχε με δύο (2) αεροσκάφη F-4 AUP και ανάλογο προσωπικό και εκτέλεσε αποστολές Surface Attack Tactics και Surface Attack Tactics with Air Opposition.
Οι λοιπές συμμετέχουσες δυνάμεις στην άσκηση, εκτός της ελληνικής και της βελγική, ήταν το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιταλία, η Ισπανία και η Πολωνία.










ΠΗΓΗ
https://www.haf.gr/2017/06/symmetochi-tis-338-moiras-stin-askisi-tactical-weapon-meet-2017/

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

ΡΙΖΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗΝ 117 ΠΜ: Η ΑΝΔΡΑΒΙΔΑ ΜΕΤΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΑΣΗ NELLIS


Η 117 Πτέρυγα Μάχης, γνωστή και ως αεροπορική βάση Ανδραβίδας, αποτελεί μια ιδιαίτερη μονάδα της Πολεμικής Αεροπορίας για πολλούς λόγους. Ο ένας αφορά την ιδιαιτερότητα των αεροσκαφών που αξιοποιεί, το θρυλικό F-4E Phantom II το οποίο μέσω της αναβάθμισης που έχει υποστεί αποτελεί παγκόσμια μοναδικότητα. Ο δεύτερος λόγος αφορά το ΚΕΑΤ (Κέντρο Αεροπορικής Τακτικής) που έχει ως σκοπό την εκπαίδευση των πεπειραμένων χειριστών της Π.Α σε όλα τα είδη αεροπορικών επιχειρήσεων.
Προφανώς, το ΚΕΑΤ ήταν και ο αρχικός λόγος που έκανε την συγκεκριμένη βάση κατάλληλη για να φιλοξενεί την συνεχώς αυξανόμενη σε συμμετοχή διεθνής άσκηση ΗΝΙΟΧΟΣ. Ωστόσο η πρόσφατη ΗΝΙΟΧΟΣ -2017 με τις αυξημένες διεθνείς συμμετοχές, ήταν ο λόγος που όπως όλα δείχνουν η ιστορική 117 Πτέρυγα Μάχης θα μετατραπεί τηρουμένων των αναλογιών στην ελληνική βάση Nellis.

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΤΡΕΧΟΝ ΕΤΟΣ

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες από τους κύκλους του ΓΕΑ, στο άμεσο μέλλον πρόκειται οι δύο ιστορικές Μοίρες της Πτέρυγας οι 338 ΜΔΒ και 339 ΜΠΚ, (χρησιμοποιούνται οι χαρακτηρισμοί ΜΔΒ και ΜΠΚ τιμής ένεκεν), να συγχωνευτούν σε μία, πιθανόν στην 338Μ, ενώ η θρυλική 339Μ θα αναστείλει την λειτουργία της.
Η συγκεκριμένη κίνηση έχει ως στόχο να απλώσει τα “φτερά” του, το ΚΕΑΤ αλλά και να εξασφαλισθεί μεγαλύτερη άνεση στην διοργάνωση της άσκησης ΗΝΙΟΧΟΣ, που αργά αλλά σταθερά μετατρέπεται σε μια σημαντική αεροπορική διοργάνωση στα πρότυπα της RED FLAG. Για να υποστηριχθεί όμως μια τέτοια κίνηση χρειάζεται και η απαραίτητη “επένδυση” σε εγκαταστάσεις.
Μέχρι φέτος, οι “προκάτ” κατασκευές που είχαν τοποθετηθεί τα τελευταία χρόνια, εξυπηρετούσαν την κατάσταση, αλλά όπως όλα δείχνουν η ΗΝΙΟΧΟΣ 2018 θα περιλαμβάνει περισσότερες συμμετοχές αλλά και μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας σε ότι αφορά τις συνθήκες που επικρατούν σε μια αεροπορική βάση κατά την διάρκεια «πολεμικών» συνθηκών. Για παράδειγμα σενάρια δολιοφθορών ή κορεσμού σε ελεγχόμενο πάντα περιβάλλον, το οποίο για να εξασφαλισθεί χρειάζεται χώρος αεροπορικών προδιαγραφών ασφαλείας, σε όλα τα επίπεδα της ασφάλειας πτήσεων.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν πως το πιθανότερο σενάριο είναι όλα τα αεροσκάφη να μεταφερθούν στις εγκαταστάσεις της 338 Μ ενώ οι εγκαταστάσεις της 339 Μ θα αξιοποιηθούν από το ΚΕΑΤ και στο πλαίσιο της προετοιμασίας για την διεξαγωγή της ΗΝΙΟΧΟΣ 2018.
Ενδεικτικά αναφέρεται ότι στην ΗΝΙΟΧΟΣ 2017 οι ξένες συμμετοχές αφορούσαν την Πολεμική Αεροπορία του Ισραήλ με 12 F-16C/D Βlock 40 “Barak 2020” και ένα Gulfstream G-550, τις ΗΠΑ με 12 F-16C Βlock 30 της 93 Fighter Squadron “Makos”, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα με 6 F-16E Βlock 60 “Desert Falcon” και την Ιταλία με 6 AMX A-11 GHIBL.

ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΒΑΣΗ ΑΝΔΡΑΒΙΔΑΣ: ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΑ

Σημειώνεται ότι από την 117 Π.Μ ξεκίνησε λίγο πριν τα μέσα της δεκαετίας του ’70 αυτό που ονομάζουμε “εκσυγχρονισμός της Π.Α”, διότι τον Απρίλιο του 1974 από την Ανδραβίδα επιχείρησαν τα τότε νέα για την εποχή μαχητικά F-4E της Π.Α. Επίσης, εκεί τοποθετήθηκαν τα αρχικά 18 πληρώματα των F-4E  που δημιούργησαν την “σάρισα” της Π.Α.
Υπενθυμίζεται ότι η εκπαίδευση των 36 ιπταμένων (έξι μήνες για τους χειριστές οκτώ για τους εκπαιδευτές) πραγματοποιήθηκε στην αεροπορική βάση Homestead της USAF στη Φλόριντα και ήταν πράγματι εντυπωσιακό το πόσο γρήγορα οι δύο Μοίρες των F-4E ήταν επιχειρησιακές λίγους μήνες αργότερα, κατά την διάρκεια της Κυπριακής εισβολής.
Μετά λοιπόν από 43 χρόνια,η ίδια αεροπορική βάση που αποτέλεσε την μήτρα της ΠΑ στην τότε νέα εποχή εισάγοντας σε υπηρεσία το πρώτο μαχητικό πολλαπλών ρόλων στον κόσμο, έχει θέσει γερές βάσεις για να καταστεί η διεθνής μήτρα αεροπορικής επιχειρησιακής εκπαίδευσης στην Ευρώπη, αλλά όχι μόνο για την Ευρώπη, με έδρα την Ανδραβίδα.
ΠΗΓΗ
https://www.thinknews.gr/defence/rizikes-allages-stin-117-pm-andravida-metexelissete-stin-elliniki-vasi-nellis/

Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

ΚΑΤΑΡΡΙΨΗ ΣΥΡΙΑΚΟΥ SU-22 ΑΠΟ F/A-18E: ΟΛΕΣ ΟΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ



Η κατάρριψη του Su-22 Fitter της συριακής Αεροπορίας από ένα F/A-18E Super Hornet του αμερικανικού Ναυτικού, αποτέλεσε μια καθοριστική εξέλιξη στην πορεία του συριακού εμφυλίου πολέμου. Η Ουάσιγκτον έστειλε ένα «σαφές και καθαρό μήνυμα» ότι ο εναέριος χώρος στην περιοχή, βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Συμμαχίας και όχι από τις συριακές δυνάμεις που είναι πιστές στον Άσσαντ.

Το περιστατικό σημειώθηκε στις 16:30 το απόγευμα της Κυριακής, όταν μονοθέσιο μαχητικό F/A-18E Super Hornet που είχε απονηωθεί μαζί με άλλα μαχητικά κρούσης από το αεροπλανοφόρο USS George Bush (CVN-77) στην Αν. Μεσόγειο, στο πλαίσιο της επιχείρησης «Inherent Resolve» διατάχτηκε σε κάποια φάση της αποστολής του, να καταδιώξει εχθρικό εναέριο στόχο.



ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΗΝ ΕΜΠΛΟΚΗ

Προηγουμένως το συριακό Su-22 το οποίο χρησιμοποιείται εκτεταμένα σε ρόλο κρούσης από τη συριακή Αεροπορία, προχώρησε σε βομβαρδισμό «χερσαίων δυνάμεων» στην περιοχή Ja-Din, κοντά στην πόλη Ράκκα. Ειδικότερα αναφέρεται ότι προηγήθηκε προσβολή συριακών δημοκρατικών δυνάμεων (Syrian Democratic Forces-SDF) οι οποίες μάχονται υπό την καθοδήγηση αμερικανικών Ειδικών Δυνάμεων με πρόκληση απωλειών προτού αυτό καταρριφθεί από το αμερικανικό μαχητικό.

Στην περιοχή είχε εξαπολυθεί ήδη επίθεση από συριακές κυβερνητικές δυνάμεις σε θέσεις αντικαθεστωτικών δυνάμεων του SFD με πρόκληση απωλειών. Όμως η επέλαση των κυβερνητικών δυνάμεων ανακόπηκε από επανελειμένες διελεύσεις αμερικανικών μαχητικών αεροσκαφών, τα οποία πέταξαν σε πολύ χαμηλό ύψος με μεγάλη ταχύτητα και χρήση μετάκαυσης. Ως αποτέλεσμα οι δύο αντιμαχόμενες παρατάξεις διέκοψαν την εμπλοκή και έλαβαν θέσεις σε απόσταση μεταξύ τους

Η προσπάθεια να επιτευχθεί παύση πυρός έγινε μέσω «ασφαλών επικοινωνιών», μεταξύ «μη διευκρινισμένων συμμαχικών δυνάμεων» με ρωσικές μονάδες που δρουν στο πλευρό των στρατευμάτων που είναι πιστά στο καθεστώς Άσσαντ. Κάτι που τελικώς δεν επετεύχθη οπότε και έκανε την εμφάνιση του ένα συριακό Su-22 το οποίο βομβάρδισε τις θέσεις των αντικαθεστωτικών δυνάμεων.



ΣΕ ΠΟΙΑ ΜΟΙΡΑ ΑΝΗΚΕ ΤΟ SUPER HORNET;

Ακόμη δεν έχουν γίνει γνωστές οι λεπτομέρειες τις εμπλοκής πάντως εφόσον η κατάρριψη έγινε από F/A-18E Super Hornet τότε πρόκειται για μαχητικό πού ανήκει είτε στη Μοίρα VFA-31 Tοmcatters ή στην VFA-87 Golden Warriors οι οποίες αποτελούν τμήμα της πτέρυγας αεροπλανοφόρου Carrier Air Wing 8 .

Η κατάρριψη πιθανότατα έγινε με χρήση βλήματος ΑΙΜ-120 AMRAAM σε συνεργασία με αεροσκάφος εναέριας επιτήρησης E-2C Hawkeye που επιχειρεί επίσης από το ίδιο αεροπλανοφόρο και παρέχει εικόνα τακτικής κατάστασης για ολόκληρη την περιοχή επιχειρήσεων.
Σε κάθε περίπτωση η μάχη ήταν αμφίρροπη καθώς το Su-22 είναι πεπαλαιωμένο μαχητικό σοβιετικής κατασκευής χωρίς καμία δυνατότητα εντοπισμού επερχόμενης απειλής για αυτοάμυνα. Επιπλέον η πλήρης ανυπαρξία αντιαεροπορικής άμυνας ή παρουσία ικανών συριακών μαχητικών (τα οποία θα μπορούσαν να προσφέρουν την απαραίτητη κάλυψη) κατέστησαν το Fitter έναν εύκολο στόχο που δεν είχε καμία ελπίδα απέναντι στο υπερσύγχρονο Super Hornet του αμερικάνικου Ναυτικού.  

ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ USN ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ 28 ΧΡΟΝΙΑ

Πρόκειται για την πρώτη κατάρριψη από μαχητικό F/A-18E Super Hornet και την πρώτη εναέρια νίκη μαχητικού των ΗΠΑ από το Φεβρουάριο του 2008, ενώ η τελευταία καταγεγραμμένη κατάρριψη εχθρικού μαχητικού ανάγεται παλαιότερα στο 1999 όταν στο πλαίσιο της επιχείρησης «Allied Force» ένα F-16C Fighting Falcon της αμερικανικής Αεροπορίας κατέρριψε ένα σερβικό MiG-29 Fulcrum.
Σε ότι αφορά το αμερικανικό Ναυτικό η κατάρριψη αυτή είναι η πρώτη που σημειώνεται έπειτα από 28 χρόνια όταν στις 17 Ιανουαρίου 1991, δύο μαχητικά F/A-18C της VFA-81 Sunliners που εξορμούσαν από το αεροπλανοφόρο USS Saratoga (CV-60), κατέρριψαν 2 ιρακινά μαχητικά MiG-21 Feshbeed ενώ ήταν έμφορτα με βόμβες καθοδόν για αποστολή κρούσης στο πλαίσιο της επιχείρησης Desert Storm.
Τέλος υπενθυμίζεται ότι στις 8 Ιουνίου αμερικανικό μαχητικό F-15C Eagle κατέρριψε ένα μη επανδρωμένο εξοπλισμένο UAV τύπου Sharhed-129 ιρανικής κατασκευής το οποίο επίσης προσπάθησε να πλήξει από αέρος θέσεις αντικαθεστωτικών μαχητών που υποστηρίζονται από αμερικανικές δυνάμεις στη Συρία.
ΠΗΓΗ
https://www.thinknews.gr/defence/leptomeries-gia-tin-katarripsi-syriakou-su-22-apo-fa-18e-tou-usn/

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗΣ ΤΩΝ F-16


Με ταχύτατους ρυθμούς εξελίσσεται το πρόγραμμα που αφορά την αναβάθμιση στόλου των μαχητικών F-16, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες από τους κύκλους του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας. 
Μέσα στο φθινόπωρο, μεταξύ Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου, οι ίδιες πηγές, αναφέρουν ότι ο δρόμος για τον εκσυγχρονισμό θα είναι ορθάνοικτος για να περάσει από ΚΥΣΕΑ χωρίς άλλα εμπόδια, ώστε να ξεκινήσει η διαδικασία υλοποίησης.
Σημειώνεται ότι το όλο ζήτημα βρίσκεται στην ΓΔΑΕΕ με εντολή κατεπείγοντος, και παράλληλα με την διαδικασία που αφορά το τεχνικό κομμάτι του προγράμματος, γίνονται επαφές και συναντήσεις σε διάφορα επίπεδα ώστε είναι απολύτως συγκεκριμένες οι απαιτήσεις της ελληνικής πλευράς, οι αιτιάσεις και δεσμεύσεις της πλευράς των ΗΠΑ και το νομικό πλαίσιο και το πλαίσιο εξόφλησης, ώστε να μην υπάρξουν προβλήματα και καθυστερήσεις με την απόφαση του ΚΥΣΕΑ.
Σε ότι αφορά το ζήτημα το εάν θα εκσυγχρονιστεί το σύνολο του στόλου των 155 F-16 που αφορά όλα τα Βlock, εκείνο που φέρεται ότι θα υλοποιηθεί σε πρώτη φάση είναι το σύνολο των Block 52 και των Block 50, ενώ σε ότι αφορά τα Block 30 δίδεται η αίσθηση ότι υπάρχουν και δεύτερες σκέψεις, εξαιτίας του κόστους.
Το γεγονός ότι η αδράνεια των τελευταίων ετών δείχνει να αντιστρέφεται, δεν είναι φυσικά απόρροια της βελτίωσης των οικονομικών της χώρας, αλλά της επιτακτικής επιχειρησιακής ανάγκης καθώς είναι ο μόνος τρόπος να διατηρηθεί μια στοιχειώδης ισορροπία στο Αιγαίο, σε μια εποχή έντονης πολιτικής αστάθειας από την μεριά της Τουρκίας, και πολιτικών ανακατατάξεων σχεδόν στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ηπείρου.

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ 

Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους και να μην θεωρούμε ότι η έκρυθμη κατάσταση στις Ένοπλες Δυνάμεις της γείτονος με την εκροή έμπειρων χειριστών από τις τάξεις της ΤΗΚ είναι πανάκεια για ισορροπία στο Αιγαίο, θα πρέπει να βλέπουμε το δάσος και όχι το δένδρο.
Το «δάσος» λοιπόν είναι ότι η ΤΗΚ έχει αυτή την στιγμή περίπου 250 αναβαθμισμένα F-16 στο επίπεδο των δικών μας F-16 block 52+ Adv με ραντάρ APG-68v9 και σταδιακά μέσα στην επόμενη πενταετία με επταετία θα έχει αποκτήσει κατ’ ελάχιστο τα 8 F-35 που έχει ήδη πληρώσει.
Αυτό σημαίνει ότι η αναβάθμιση των ελληνικών F-16 σε επίπεδο Viper είναι επιτακτική. Το βασικότερο απάρτιο του μελλούμενου εκσυγχρονισμού θα είναι το ραντάρ AESA. Ειδικότερα το ραντάρ τύπου AESA AN/APG-83 Scalable Agile Beam Radar (SABR) είναι ραντάρ της ίδιας τεχνολογικής γενιάς με του F-35 (φέρει AESA AN/APG-81). Το στοιχείο λοιπόν αυτό θα είναι η σημαντική διαφοροποίηση σε σχέση με τον υφιστάμενο στόλο των τουρκικών – και λέμε υφιστάμενο διότι κάποια στιγμή μπορεί και η Τουρκία να αναβαθμίσει εκ νέου μέρος των F-16 σε επίπεδο Viper, αν και δεν θεωρείται πιθανό.
Μια άλλη βασική επιχειρησιακή «προσθήκη» θα είναι, στο πλαίσιο της αναβάθμισης, η ενσωμάτωση του Link 16 μέσω του οποίου ο χειριστής θα μπορεί να μοιράζεται την εικόνα του ραντάρ του τόσο με αεροσκάφη που θα έχουν το σύστημα όσο και με πλοία του ΠΝ ή με μια πυροβολαρχία MM40 Exocet, ενώ θα μπορεί να λαμβάνει και συνθετική εικόνα από τα EMB-145 AEW.
Επίσης, o xειριστής που θα πετά χαμηλά με κλειστό το ραντάρ στις μικρασιατικές ακτές, μέσω του Link 16 θα έχει τακτική εικόνα της περιοχής ενδιαφέροντος , το οποίο με απλά λόγια σημαίνει ότι θα ξέρει τι πρόκειται να αντιμετωπίσει. Οι προαναφερθέντες είναι μόνο κάποιοι από τους λόγους που η αναβάθμιση θα έπρεπε να γίνει εχθές, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ όπως λέγει και ο θυμόσοφος λαός μας.
ΠΗΓΗ
https://www.thinknews.gr/defence/apoklistiko-ragdees-exelixis-gia-programma-anavathmisis-f-16/

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

ΠΑ: ΓΙΑΤΙ «ΣΑΡΩΣΑΝ» ΤΑ F-4E PHANTOM II AUP ΣΤΟ TACTICAL WEAPON MEET 2017


Για μία ακόμη φορά οι χειριστές της ΠΑ ολοκλήρωσαν μια εντυπωσιακή εμφάνιση σε νατοϊκή άσκηση στο πλαίσιο του Tactical Weapon Meet 2017 που διεξήχθη από την αεροπορική βάση Florennes του Βελγίου.
Οι άριστες εντυπώσεις προέρχονται τόσο από την συνολική εμφάνιση όσο και από την ικανότητα ανάληψης με επιτυχία ειδικών ρόλων με υψηλό βαθμό δυσκολίας όπως οι αποστολέςΕγγύς Αεροπορικής Υποστήριξης (Combat Air Supprort και Κρούσης – Αναγνώρισης SCAR (Strike Coordination and Reconnaissance).
Τα Phantom της ΠΑ στάθηκαν επάξια πλάι σε μαχητικά 4ης γενιάς και έφεραν εις πέρας τα καθήκοντα που τους ανατέθηκαν χάρις το πακέτο αισθητήρων που ενσωματώνουν και καθιστούν τους βετεράνους, υπολογίσιμο asset στο σχεδιασμό σύγχρονων αεροπορικών επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ.

Ο ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΔΙΚΑΙΩΣΕ ΤΙΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΑΠΑΞΙΩΣΗΣ

Πιλότοι και μηχανικοί απέδειξαν ότι παρά το γεγονός ότι επιχειρούν με ένα τύπο μαχητικού που έχει περί τις 4 δεκαετίες πτητικής εκμετάλλευσης στα φτερά του, αυτός παραμένει όχι μόνο αξιόμαχος αλλά και ιδιαίτερα ικανός να εκτελέσει αποστολές αναχαίτισης και ιδιαίτερα αποστολές κρούσης.
Το θέμα του εκσυγχρονισμού του αεροσκάφους F-4E Phantom απασχολούσε άλλωστε την ηγεσία της Π.Α. από τις αρχές της δεκαετίας του ’90.
Η απόφαση για τον εκσυγχρονισμό των αεροσκαφών F-4E της Π.Α. ήρθε ως «αναγκαίο κακό» σε μια περίοδο όπου η ποιοτική και ποσοτική αναβάθμιση των δυνατοτήτων της Τουρκικής Αεροπορίας έθετε σε κίνδυνο τη διατήρηση της ισορροπίας στο ισοζύγιο των δύο αεροπορικών δυνάμεων. Εκτός αυτού όμως δεν πρέπει να θεωρείται καθόλου απίθανο, ότι στην απόφαση αυτή της Αεροπορίας, έπαιξε ρόλο και η αντίστοιχη απόφαση της Τουρκίας να προχωρήσει στον εκσυγχρονισμό των δικών της F-4E.
Η λογική της ανάδειξης ενός ήδη χρήσιμου αεροσκάφους, με νέα συστήματα και δυνατότητες, επικράτησε έναντι αυτής της σταδιακής απαξίωσης του τύπου και της αναπόφευκτης απόσυρσής του, ίσως και νωρίτερα από ότι θα ήταν εφικτό. Έτσι το πρόγραμμα του εκσυγχρονισμού επικεντρώθηκε στον τομέα των ηλεκτρονικών συστημάτων αλλάζοντας ουσιαστικά το επίπεδο τεχνολογίας του αεροσκάφους μεταπίπτοντας από την τρίτη στην τέταρτη γενιά.
Το παράδειγμα αυτό σήμερα είναι και πάλι επίκαιρο καθώς εκκρεμεί ο εκσυγχρονισμός του στόλου των F-16C/D της ΠΑ στο επίπεδο Viper που όπως και στην περίπτωση των Phantom θα προσδώσει μια επιπλέον 20ετία επιχειρησιακής εκμετάλλευσης με αξιώσεις.

ΒΕΤΕΡΑΝΟΙ ΜΕ ΝΕΕΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ

Η απαίτηση της Π.Α. είχε ως βασικό άξονα τη λεγόμενη «διαμόρφωση 3», η οποία περιελάμβανε: Ι) αντικατάσταση του ραντάρ APQ-120. II) αντικατάσταση των επιμέρους κύριων ηλεκτρονικών μερών (Η/Y αποστολής, INS, DTU κ.λπ.) ΙΙΙ) Επανασχεδιασμό του κόκπιτ με νέες οθόνες CMFD, ΙV) Πιστοποίηση με όπλα και συστήματα όπως ο ΑΙΜ-120, ο AGM-65G και το κυριότερο ατρακτήδιο κατάδειξης λέιζερ Litening.
Χάρις το Litening II, τα αναβαθμισμένα Phantom της ΠΑ απέκτησαν τη δυνατότητα εκτέλεσης νυχτερινών επιχειρήσεων κρούσης στόχων υψηλής αξίας όπως αεροδρόμια, κέντρα επιχειρήσεων, γέφυρες, εγκαταστάσεις αεράμυνας και εργοστάσια με διανομείς AFDS, βλήματα AGM-65G, και βόμβες GBU-10/24 Paveway II/III.
Συνεπώς κατέστη δυνατόν να αξιοποιηθούν πλήρως οι δυνατότητες μεταφοράς όπλων που προσφέρει το F-4E AUP αλλά και του διμελούς πληρώματος ενώ παράλληλα επετεύχθη η αποδέσμευση άλλων τύπων μαχητικών όπως τα F-16C/D για αποστολές αεράμυνας και συνοδείας και καταστολή αεράμυνας.

ΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΑΞΙΩΣΕΙΣ ΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑ

Οι δυνατότητες του F-4E AUP ως πλατφόρμα μεταφοράς οπλικών συστημάτων όσο και του ραντάρ που φέρει, είναι ισάξιες και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις είναι ελαφρώς υπέρτερες από τις αντίστοιχες των F-16C/D.
Οι διαμορφώσεις αέρος-αέρος είναι πολλές καθώς το νέο ραντάρ παρέχει ποικιλία λειτουργιών, απέχοντας χαοτικά από το απαρχαιωμένο APQ-120 προ του εκσυγχρονισμού! Ως αποτέλεσμα το APG-68GY προσφέρει στα F-4E AUP, τη δυνατότητα παρακολούθησης πολλαπλών στόχων ενώ συνεχίζεται η έρευνα (λειτουργία TWS-Track While Scan), ή παρακολούθησης ενός μόνο στόχου (STT -Single Target Track), όποτε αυτό είναι επιθυμητό. Στις περιπτώσεις κορεσμού από πολλαπλούς στόχους που πετάνε σε κλειστό σχηματισμό, υπάρχει η δυνατότητα διαχωρισμού τους με ειδική διαμόρφωση.
Χάρις την τοποθέτηση του νέου HUD, οι χειριστές του F-4E AUΡ, απέκτησαν τη δυνατότητα να διαβάζουν όλες τις κρίσιμες πτητικές παραμέτρους ανά πάσα στιγμή, χωρίς να απαιτείται να εστιάζουν στα όργανα του αεροσκάφους. Επίσης τα χειριστήρια φιλοσοφίας HOTAS (Hands On Throttle And Stick) εξασφάλισαν νέες δυνατότητες όσον αφορά τον έλεγχο νέων συστημάτων του αεροσκάφους.
Όπως επισημαίνουν πολλοί χειριστές, με δεδομένους τους περιορισμούς που υφίσταται η Πολεμική Αεροπορία (και που οδήγησαν στην επ’ αόριστον αναστολή του προγράμματος ΝΜΑ), αποτελεί τελικά ευτύχημα, η ύπαρξη του στόλου των εκσυγχρονισμένων F-4E AUP στις τάξεις της. Και αυτό διότι πολλοί θα θυμούνται ότι το πρόγραμμα είχε επικριθεί έντονα για το κόστος και σκοπιμότητα υλοποίησης ενώ το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης είχε επίσης αρκετές καθυστερήσεις.
Σε διαφορετική περίπτωση, η ΠΑ θα υστερούσε αριθμητικά για περισσότερο από μια δεκαετία σε μαχητικά αεροσκάφη που διαθέτουν αποδεδειγμένη ικανότητα αναχαίτισης BVR και κρούσης παντός καιρού.

ΤΑ «ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ» ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

Σήμερα η μεγαλύτερη πρόκληση πηγάζει μέσα από τη διαδικασία απόδοσης αεροσκαφών από την ΕΑΒ η οποία εξακολουθεί να υποστηρίζει τον τύπο σε διαδικασίες εργοστασιακής συντήρησης. Το ζήτημα των διαθεσιμοτήτων προβληματίζει την ηγεσία του Όπλου, καθώς ο τύπος προβλέπεται να παραμείνει αρκετά χρόνια ακόμα σε υπηρεσία, στηρίζοντας τον επιχειρησιακό σχεδιασμό της ΠΑ.
Οι νυχτερινές αποστολές είναι ένα ακόμη μεγάλο κεφάλαιο της εκπαίδευσης στην 338Μ. Άλλωστε η ικανότητα δράσης των αναβαθμισμένων μαχητικών κατά τη διάρκεια της νύχτας έχει αυξηθεί κατακόρυφα, οπότε και οι χειριστές των F-4E AUP είναι σε θέση να εκτελούν νυχτερινές αναχαιτίσεις πέραν του οπτικού ορίζοντα (BVR), αλλά και κρούσης ακριβείας με την εφαρμογή των ίδιων τακτικών που αξιοποιούν τα πληρώματα μονοθέσιων ή διθέσιων μαχητικών τέταρτης γενιάς.


Επερχόμενες αλλαγές έρχονται και σε ότι αφορά τη διάρθρωση των Μοιρών στην 117ΠΜ καθώς έχει γίνει γνωστό ότι όλα τα F-4E AUP θα συγκεντρωθούν στην 338Μ με την συνεπακόλουθη αναστολή λειτουργίας της 339Μ, μάλλον μέχρι τον προσεχή Οκτώβριο – Νοέμβριο, χωρίς ακόμη να υπάρχουν οριστικές αποφάσεις από το ΓΕΑ.
ΠΗΓΗ
https://www.thinknews.gr/defence/pa-giati-sarosan-ta-f-4e-phantom-ii-aup-sto-tactical-weapon-meet-2017/

Ανέλκυση Συγκροτημάτων Αεροσκάφους M-2000


Τις μεσημβρινές ώρες της Πέμπτης 15 Ιουνίου 2017, ολοκληρώθηκε η αποστολή ανέλκυσης μειζόνων συγκροτημάτων (καταγραφέας, ουραίο τμήμα και κινητήρας) του αεροσκάφους M-2000, το οποίο κατέπεσε λόγω μηχανικής βλάβης στις 29 Μαΐου 2017 στη θαλάσσια περιοχή βορειοανατολικά της Εύβοιας, προκειμένου να διερευνηθούν τα ακριβή αίτια της πτώσης του.
Στην επιχείρηση ανέλκυσης των συγκροτημάτων του αεροσκάφους, από βάθος μέχρι και πεντακοσίων ογδόντα  μέτρων (580 m), συμμετείχαν μέλη της Επιτροπής εμπειρογνωμόνων της Πολεμικής Αεροπορίας (ΠΑ), που συγκροτήθηκε για τη Διερεύνηση του Αεροπορικού Ατυχήματος, υποβρύχιοι αποστολείς της Κινητής Ομάδας Συντήρησης Υποβρύχιων και Θαλάσσιων Εγκαταστάσεων (ΚΟΣΥΘΕ) της ΠΑ και ερευνητικό προσωπικό του Ελληνικού Κέντρου Θαλάσσιας Έρευνας (ΕΛΚΕΘΕ), το οποίο είχε και την ευθύνη υλοποίησης της ανέλκυσης.





ΠΗΓΗ
https://www.haf.gr/2017/06/anelkysi-aeroskafous-m-2000/

Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

«Παγώνει» το deal για τα Mirage-2000

► Η κρίση στο Κατάρ θέτει σε κίνδυνο τη συμφωνία που θα ενίσχυε την ΠΑ.
► Η υπόθεση των καταριανών μαχητικών α/φ Mirage 2000-9, σχεδόν όμοιων με τα ελληνικάMirage 2000-5, αλλά εστιασμένων σε αποστολές κρούσης εδάφους, είναι αρκετά παλιά.
Ενα μεγάλο deal που ήταν στα «σκαριά» με­ταξύ της Ελλάδος και του Κατάρ διακυβεύεται από τις εξελίξεις, καθώς πλέον έρχονται στο φως όλα εκείνα για τα οποία το «ΜΑΡΣ» είχε γράψει πολλές φορές στο παρελθόν: Τις στενές σχέσεις της Ντόχα με την ισλαμική τρομοκρατία.
Το deal που προωθούσε το ελληνικό υπουργείο Εθνι­κής Άμυνας (μην ξεχνάμε ότι Καταριανοί αξιωματικοί και υπαξιωματικοί εκπαιδεύονται στην Ελλάδα τόσο στις Μοί­ρες των μαχητικών όσο και στα LEΟ2HEL) ήταν η ανταλ­λαγή των ελληνικών μεταφορικών ελικοπτέρων ΝΗ-90 (αυτών που έχουν παραληφθεί και αυτών που αναμένεται να παραδοθούν μέχρι να συμπληρωθεί ο αριθμός των 20 ελικοπτέρων στην εξωφρενική αγορά που κόστισε στην Ελλάδα 704 εκατομμύρια ευρώ το 2003) με τα 12 Mirage 2000-5EDA του εμιράτου. Η υπόθεση των καταριανών Mirage 2000-9, σχεδόν όμοιων με τα ελληνικά Mirage 2000-5, αλλά εστιασμένων σε αποστολές κρούσης εδά­φους, είναι αρκετά παλιά. Αφορά την προμήθεια 12 μαχη­τικών αεροσκαφών Mirage 2000-5EDA. Μια πρόταση που έχει αρκετά θετικά στοιχεία, λόγω της καλής κατάστα­σης των αεροσκαφών και της λογικής τιμής μεταπώλησης (25 εκατ. ευρώ η μονάδα), σε μια Αεροπορία που σε πέντε χρόνια δεν θα έχει αεροσκάφη να πετάξει λόγω παλαιότητας και απόσυρσης κάπου 100 μαχητικών της!
Το θέμα συζητήθηκε στην πρόσφατη επίσκεψη του δι­οικητή των αεροπορικών δυνάμεων του Κατάρ στην Αθή­να. Οι συζητήσεις θα συνεχιστούν και αν προκύψει συμ­φωνία η Ελλάδα θα μπορεί να εντάξει γρήγορα «έτοιμα» αεροσκάφη στη δύναμή της. Αεροσκάφη που είναι ελάχι­στα υποδεέστερα των δικών μας Mirage 2000-5, αλλά μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα «σούπερ όπλα» που έχουμε στις αποθήκες. Μέχρι και το 2016, τα αεροσκάφη είχαν αξιοποιήσει μόλις το 40% της ωφέλιμης επιχειρη­σιακής τους ζωής. Αυτή την περίοδο η Αεροπορία του Κα­τάρ συνεχίζει να αναζητεί αγοραστές, ενώ έχει ανακοινώ­σει από το 2019 την πρόθεσή της να αγοράσει 49 νέα μα­χητικά αεροσκάφη που θα αντικαταστήσουν τα Mirage 2000-5EDA. Η τιμή τους κυμαίνεται περί τα 500 εκατ. ευ­ρώ μαζί με ολόκληρο το πακέτο όπλων και συστημάτων εκπαίδευσης.
Το σενάριο της ανταλλαγής με τα ΝΗ-90 βασίζεται σε ορισμένα δεδομένα: Τα ελικόπτερα αποδεικνύονται και ακατάλληλα για την ελληνική επιχειρησιακή πραγματικό­τητα και πανάκριβα όσον αφορά κόστος χρήσης τους. Από την άλλη, η καταριανή Αεροπορία θέλει άμεση παράδοση των ΝΗ-90, που είναι ιδανικά για τις ερήμους της χώρας (όταν προσγειώνονται στην Ελλάδα σε οτιδήποτε άλλο πέρα από ένα οργανωμένο ελικοδρόμιο κινδυνεύει να χτυ­πήσει στο έδαφος ολόκληρο το συγκρότημα αισθητήρων του ελικοπτέρου!). Η συζήτηση είχε προχωρήσει αρκετά, και στο «προξενιό» εμπλέκεται και ελληνική αντιπροσω­πεία. Τώρα η κατάσταση είναι συγκεχυμένη και δύσκολα θα προχωρήσει. Επίσημα… το Κατάρ είναι κράτος-τρομοκράτης…
Στο ΥΠΕΘΑ η Lockheed Martin
Ενημέρωση πραγματοποίησε στο ΥΠΕΘΑ μεικτό κλι­μάκιο της αμερικανικής εταιρείας Lockheed Martin και της αμερικανικής Αεροπορίας, σε αρμοδίους του υπουργείου, για το αεροσκάφος F-35. Η ενημέρωση πραγματοποιήθη­κε την 1η Ιουνίου, ενώ την επομένη η ίδια ενημέρωση έγι­νε στον Α/ΓΕΑ και σε ένα ολιγομελές επιτελείο ανώτατων στελεχών. Είναι η πρώτη ενημέρωση για το αμερικανικό μαχητικό 5ης γενιάς, μετά τις δηλώσεις του Π. Κομμένου αναφορικά με την προμήθεια του μαχητικού από τις ΗΠΑ.
Ο χρόνος δεν είναι με το μέρος της ΠΑ, καθώς η Τουρ­κία αναμένεται να παραλάβει τα πρώτα F-35 (πρώτα επί αμερικανικού εδάφους) το 2019 και έπειτα θα ακολουθή­σει η παράδοση των αεροσκαφών σε τουρκικό έδαφος, όπου και θα αρχίσει η επιχειρησιακή τους αξιοποίηση. Οποιαδήποτε κίνηση της ΠΑ πρέπει να γίνει πριν από το τέλος της δεκαετίας ενδεχομένως και εις βάρος της ανα­βάθμισης των αεροσκαφών F-16, που εκκρεμεί.
(ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ-10/06/2017)

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ Η ΠΑ ΜΕ ΤΟ ΣΤΟΛΟ ΤΩΝ MIRAGE 2000EGM/BGM


Δυσμενείς έως και τραγικές χαρακτηρίζονται οι συνέπειες από την απαξίωση του στόλου των Mirage 2000EGM/BGΜ που αποκτήθηκαν καινούργια στα τέλη της δεκαετίας του 80 από την Dassault και έκτοτε δεν δέχτηκαν κανένα πρόγραμμα εκσυγχρονισμού, παραμένοντας μέχρι σήμερα στην αρχική τους διαμόρφωση. 
Με δεδομένη την ηλικία των αεροσκαφών και των ηλεκτρονικών συστημάτων τους που ξεπερνάνε πλέον τα 25 χρόνια υπηρεσίας, τα Mirage 2000EGM/BGM κινούνται πλέον στο όριο της τεχνολογικής απαξίωσης. Την ίδια στιγμή η ΠΑ βρίσκεται σε προφανή αδυναμία αντικατάστασης τους από νέο τύπο μαχητικού αεροσκάφους ενώ πλήρες είναι το αδιέξοδο αναφορικά με τις δυνατότητες εκσυγχρονισμού που θα επέτρεπε στα 17 Mirage 2000EGM/BGM να υπηρετήσουν με αξιώσεις για 15-20 επιπλέον έτη.

ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

Ειδικότερα η ΠΑ αντιμετωπίζει σήμερα την παράδοξη κατάσταση να βρίσκεται με ένα στόλο δύο ταχυτήτων ο οποίος αποτελείται από τα 25 εκσυγχρονισμένα Mirage 2000-5Mk2 και τα 17 Mirage 2000EGM/BGM που μαζί με τα F-16C/D Block 30 αποτελούν την αρχική παρτίδα μαχητικών 3ης γενιάς που προμηθεύτηκε η χώρα μας στο πλαίσιο της περίφημης «Αγοράς του αιώνα».
Εκεί πηγάζουν ουσιαστικά τα αίτια που εξηγούν τη σημερινή πραγματικότητα, καθώς κρίθηκε ότι η ΠΑ αντί μιας ενιαίας προμήθειας, θα πρέπει να διαθέτει έναν αμερικανικό και έναν γαλλικό τύπο μαχητικού, προκειμένου να υπάρχει ανεξαρτησία από μια πηγή προέλευσης.
Η απόφαση αυτή αν και «πολιτικώς» ήταν ορθή, ουδέποτε αναλύθηκε εις βάθος σε ότι αφορά τις χρηματοοικονομικές πτυχές για το κόστος που θα είχε σε όλο τον «κύκλο ζωής» και τις επιπτώσεις στην λειτουργία και επιχειρησιακή ετοιμότητα της ΠΑ.
Όταν περίπου μια δεκαετία αργότερα το 1999, η ΠΑ κλήθηκε να πάρει τις τελικές αποφάσεις για την αναβάθμιση της μαχητικής της ισχύος, έπρεπε να επιλέξει μια λύση που θα κάλυπτε τον επιχειρησιακό σχεδιασμό με δεδομένες τις διαθέσιμες πιστώσεις που φυσικά ακόμη και σε περίοδο «παχέων αγελάδων» δεν ήταν.. ανεξάντλητες.
Έτσι λοιπόν κρίθηκε – ορθώς – ως βέλτιστη λύση, η απόκτηση 60 μαχητικών Lockheed Martin F-16C/D Block 52+ (πρόγραμμα PXIII) προκειμένου να υπάρχει αριθμητική επάρκεια για εξοπλισμό 3 Μοιρών. Επιπλέον αποφασίστηκε η απόκτηση 10 νέων Dassault Mirage 2000-5Mk2 με ταυτόχρονη αναβάθμιση 15 αεροσκαφών από τον υφιστάμενο στόλο των Mirage (που σήκωσαν με αξιώσεις το κύριο βάρος των αναχαιτίσεων στο Αιγαίο τη δεκαετία του 90 πλάι στα παλαιότερα Mirage F-1CG που στο μεταξύ αποσύρθηκαν το 2003).
Όμως από τη στιγμή που η ΠΑ αναγκάστηκε – αποφάσισε να μην εκσυγχρονίσει το σύνολο των Mirage 2000 το 1999, δημιουργήθηκαν οι συνθήκες για την σταδιακή υποβάθμιση και τελικά την τεχνολογική απαξίωση των BGM/EGM. Αιτία φυσικά ήταν το δυσβάσταχτα υψηλό κόστος εκσυγχρονισμού ανά μονάδα που ήταν αδύνατο να καλυφθεί από τις διαθέσιμες πιστώσεις.

Η ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑ ΤΩΝ EXOCET

Τα 25 Mirage 2000-5Mk2 – παρά τα αρχικά προβλήματα στη διαδικασία αποδοχής από την ΠΑ – αποδείχτηκαν ως εξαιρετική λύση με κορυφαίες ικανότητες σε ρόλο αναχαίτισης και με παράλληλη ικανότητα μεταφοράς υποστρατηγικών βλημάτων SCALP EG (που δεν υπάρχει αντίστοιχα στο στόλο των F-16). Δεν άργησε όμως να φανεί το χάσμα ικανοτήτων με τα εναπομείναντα Mirage 2000EGM/BGM που παρέμειναν στο μεταξύ στην πρώτη γραμμή του καθήκοντος.
Μοναδική εξαίρεση μια πολύ ειδική ικανότητα που θεωρείται κορυφαίας σημασίας για τον ελληνικό Αμυντικό σχεδιασμό. Η μεταφορά βλημάτων εναντίον πλοίων τύπου ΑΜ-39 Exocet Block 2, τα οποία εξασφαλίζουν κορυφαία αποτροπή καθώς είναι σε θέση να πλήξουν αιφνιδιαστικά και σε ελάχιστο (συγκριτικά με τις μονάδες επιφανείας χρόνο) κύριες μονάδες του τουρκικού Ναυτικού.
Να σημειωθεί ότι ο στόλος των Mirage 2000-5Mk2 δεν συμπεριέλαβε στο λογισμικό SEG-52 την πιστοποίηση για χρήση βλημάτων Exocet, καθώς οι γάλλοι ζητούσαν οικονομικό τίμημα που κρίθηκε υπερβολικό. Έτσι τα Mirage 2000EGM/BGM παρέμειναν μέχρι σήμερα μοναδικοί πιστοποιημένοι φορείς με ειδίκευση σε αποστολές  ναυτικής κρούσης (TASMO).
Η κρισιμότητα των Exocet στον επιχειρησιακό σχεδιασμό της ΠΑ έχει επιπλέον κορυφαία σπουδαιότητα από τη στιγμή που το τουρκικό Ναυτικό διαθέτει ικανότητα αεράμυνας περιοχής με τις φρεγάτες O.H Perry οι οποίες είναι εφοδιασμένες με βλήματα SM-1 και ESSM εξασφαλίζοντας αποτελεσματική «ομπρέλα προστασίας» έναντι εναέριων απειλών.
Κατά συνέπεια οι συμβατικές προσβολές πλοίων με όπλα ελεύθερης πτώσης ή βλήματα μικρού βεληνεκούς όπως οι AGM-65G Maverick καθίστανται πλέον ξεπερασμένες και αναποτελεσματικές εκ των πραγμάτων. Μόνο ο συνδυασμός Mirage 2000EGM/BGM – Exocet  εξασφαλίζει την ικανότητα αποτελεσματικής προσβολής από αποστάσεις εκτός του βεληνεκούς των SM-1 και σε συνθήκες που εξασφαλίζουν πλήρη αιφνιδιασμό για τον αντίπαλο.

ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΛΥΣΕΙ ΣΗΜΕΡΑ Η ΠΑ

Κατ αρχήν η ΠΑ έχει να αντιμετωπίσει την παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος από την είσοδο σε υπηρεσία των ίδιων των βλημάτων Exocet. 
Όπως έχει διατυπώσει και η ίδια η ηγεσία του Όπλου, προτεραιότητα η άμεση επαναπιστοποίηση των πυραύλων Exocet αρχικής παρτίδας προμήθειας προκειμένου να επιμηκυνθεί το όριο ζωής (με προοπτική ολοκλήρωσης των διαδικασιών για το σύνολο του αποθέματος που υπάρχει διαθέσιμο). Οι εργασίες αφορούν επιθεώρηση – αντικατάσταση του πυραυλοκινητήρα ενώ επεκτείνονται και στο διαμέρισμα ηλεκτρονικών και επιθεώρηση πολεμικής κεφαλής με τις εργασίες να δύναται να ολοκληρωθούν στην Ελλάδα ένεκα της ευρείας εμπειρίας και σχετικής υποδομής που έχει αναπτύξει ο κύριος χρήστης του όπλου που είναι το Πολεμικό Ναυτικό.
Δεύτερο και κυριότερο ζήτημα είναι το τι θα συμβεί με τον στόλο των 17 Mirage 2000EGM/BGM που απομένουν στην ΠΑ. Η γαλλική πλευρά είναι γνωστό ότι πάντοτε ήλπιζε σε μια προμήθεια του Rafale από την ΠΑ, γι αυτό και ουδέποτε υποστήριξε ενεργά κάποιο πρόγραμμα εκσυγχρονισμό για τα Mirage-2000.
Όταν το Παρίσι συνειδητοποίησε ότι η Ελλάδα δεν θα προχωρήσει με το πρόγραμμα του ΝΜΑ, επανέφερε το ενδεχόμενο εκσυγχρονισμού με κόστος που για μια ακόμα φορά κρίθηκε (και ήταν) υπερβολικό σε σχέση με το κόστος ανά μονάδα ενός μαχητικού F-16C/D, το οποίο είναι περί το 1/4 (11-12 εκ δολάρια).από το αντίστοιχο ενός Mirage 2000EGM/BGM σε επίπεδο -5Μκ2.
Παράλληλα η προτεινόμενη διαμόρφωση έχει διαφοροποιήσεις ως προς το ραντάρ που είναι το RDY-3 και δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση (παρά την ονομασία) συγγενές σύστημα με το RDY-2 των 25 Mirage 2000-5Mk2 της ΠΑ. Έτσι ακόμη και σε περίπτωση υλοποίησης, δεν θα επιλυθεί ποτέ το ζήτημα της πολυτυπίας συστημάτων ενώ σε κάθε περίπτωση δεν συζητάμε για ραντάρ τεχνολογίας AESA. Επιπλέον στα αρνητικά λογίζεται η ανυπαρξία για πρόβλεψη  σκοπευτικού συστήματος επί κάσκας (ανάλογο του JHMCS) ούτε διευκρινίζεται αν δύναται η πιστοποίηση για ζεύξη δεδομένων Link 16 (που ενδεχομένως απαιτεί επιπλέον δαπάνη).
Με δεδομένο ότι το κόστος για την αναβάθμιση των Mirage 2000 κρίθηκε απαγορευτικό κινούμενο εκτός πλαισίων πραγματικότητας, η γαλλική πλευρά διαφαίνεται ότι επεξεργάζεται νέα βελτιωμένη πρόταση με σημαντικά χαμηλότερο κόστος προκειμένου να υπάρχουν ρεαλιστικές ελπίδες εφαρμογής του.
Σε κάθε περίπτωση η δυσμενής δημοσιονομική συγκυρία και ο πολύτιμος χρόνος που χάθηκε στο μεταξύ, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η ΠΑ μάλλον θα αναγκαστεί να μείνει ως έχει σε ότι αφορά το στόλο των Mirage 2000EGM/BGM με αποτέλεσμα να οδηγηθούν μοιραία στην απαξίωση. Σε αυτήν την περίπτωση προκύπτουν αμείλικτα ερωτήματα για το ποια θα είναι η πλατφόρμα που θα αξιοποιήσει μελλοντικά τους Exocet (εφόσον επαναπιστοποιηθούν) και σε διαφορετική περίπτωση, ποια θα είναι η εναλλακτική για τη συνέχιση αξιόπιστης ικανότητας προσβολής πλοίων(αποστολές TASMO) από την ΠΑ μετά το 2022. Έτος που τα μη εκσυγχρονισμένα Mirage θα έχουν αφήσει την πρώτη γραμμή λόγω συμπλήρωσης του προβλεπόμενου κύκλου ζωής των α/φων..
ΠΗΓΗ
https://www.thinknews.gr/defence/se-adiexodo-pa-stolo-ton-mirage-2000egmbgm/

Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017

Πτήση και Διάστημα: «Γιατί πρέπει άμεσα να εκσυγχρονιστούν τα F-16 της ΠΑ;»


Εδώ και αρκετό καιρό, το πρόγραμμα της αναβάθμισης των μαχητικών F-16 είναι στην πρώτη γραμμή της αμυντικής επικαιρότητας. Είναι ίσως το μόνο πρόγραμμα της πολεμικής αεροπορίας τα τελευταία χρόνια, το οποίο έχει τύχει τόσο ισχυρής υποστήριξης από τους επιτελείς της. Απλά δεν έχει τύχει τόσο υψηλής «δημοσιότητας», όσο ίσως το ανύπαρκτο πρόγραμμα της προμήθειας των F-35, που το θυμηθήκαμε όταν τα -ξανά- παρήγγειλε μαχητικά 5ης γενιάς η Τουρκία. Το πρόγραμμα της αναβάθμισης των F-16 δεν είναι απλά πρώτης προτεραιότητας, είναι καθοριστικής σημασίας για την διατήρηση μιας στοιχειώδους ισορροπίας πάνω από το Αιγαίο και την ικανότητα της ΠΑ να ανταπεξέλθει σε ένα σύγχρονο και απαιτητικό πεδίο της μάχης. Ας προσπαθήσουμε να βάλουμε όμως τα πράγματα με μια σειρά…
Τα μαχητικά F-16 ήταν αλλά και συνεχίζουν να είναι ο κορμός της πολεμικής αεροπορίας. Αυτή τη στιγμή στις τάξεις της υπηρετούν 155. Τα πλέον σύγχρονα είναι αυτά τα οποία αγοράστηκαν το 2005 επί κυβερνήσεως Κωσταντίνου Καραμανλή (F-16C Block52+ Adv), τα οποία φέρουν ραντάρ τύπου APG-68v9 και σύστημα ζεύξης δεδομένων τύπου Link 16 (ήταν και η τελευταία αγορά F-16). Πρέπει δε να τονίσουμε πως τα  F-16  της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας είναι πλέον στο επίπεδο των ελληνικών Blk52+ Adv, στο σύνολό τους με Link 16.
Φυσικά δεν ήταν λίγες οι φορές που υπήρξε αντίλογος από διάφορους «αρμόδιους» ή «εντελώς αναρμόδιους» στην Ελλάδα. Θα λέγαμε ότι είναι λογικό, καθώς ο εκσυγχρονισμός των F-16 είναι το μόνο πρόγραμμα που θα τρέξει σχεδόν «υποχρεωτικά», καθώς όπως είπαμε είναι «μονόδρομος». Έτσι κάποιοι θυμήθηκαν τα F-15, και τις τρομερές ικανότητές του στον πεδίο της μάχης. Φυσικά κανείς δεν τους είπε πως με τα χρήματα του εκσυγχρονισμού αγοράζουμε 12-14 καινούργια F-15 ή πως διαθέσιμα μεταχειρισμένα F-15 δεν υπάρχουν στις ΗΠΑ ούτε για δείγμα (και τα οποία ΑΝ τα παίρναμε, θα απαιτούσαν ΚΑΙ δομικό εκσυγχρονισμό, εκτός της εγκατάστασης νέου ραντάρ AESA).
Υπήρχαν και οι τελείως γραφικοί που δεν θέλουν κανέναν εξοπλισμό, «αρκετά φονικά» όπλα έχουμε, οπότε μπορούμε να βασιζόμαστε για την άμυνά μας στην καλοσύνη των γειτόνων μας, αλλά στο ΝΑΤΟ («που δολοφονεί λαούς» ενίοτε) και τους Αμερικανούς.
Κάποιοι άλλοι επανέφεραν το τελείως ανύπαρκτο (ανυπόστατο στα όρια της «αερολογίας») θέμα των ρωσικών υπερμαχητικών Su-35S. Προφανώς με την παράλληλη αντικατάσταση των F-4E από Su-34 (από την στιγμή που κάποιοι άρχισαν την πλάκα, ας την συνεχίσουμε εμείς)…
Ενώ άλλοι πρότειναν την χρήση των κονδυλίων στην αγορά ΝΜΑ (Rafale, Gripen, F-35 κοκ), χωρίς να καταλαβαίνουν πως με αυτό τον τρόπο ζητούν πολεμική αεροπορία 20-30 κύριων μαχητικών… Αν θέλουμε υψηλούς αριθμούς ικανών μαχητικών που θα μπορούν να εκτελέσουν τις αποστολές της ΠΑ στις δεκαετίες που θα έρθουν, χρειαζόμαστε τον εκσυγχρονισμό των F-16. Και τον χρειαζόμαστε ΤΩΡΑ.
Καθώς πολύ συζήτηση έχει γίνει τον τελευταίο καιρό για το Link 16 και την δικτύωση των μαχητικών, ειδικά από την ιστοσελίδα μας, θα πούμε ότι επιτρέπει την μεταφορά τακτικής εικόνας από έναν χρήστη σε έναν άλλο, χωρίς ανάγκη για «φωνητική περιγραφή». Έτσι, ένα F-16 μπορεί να μοιράζεται την εικόνα που έχει στο ραντάρ του με ένα άλλο F-16, με μια φρεγάτα του ΠΝ, μια πυροβολαρχία MM40 Exocet, ενώ θα μπορεί αντίστροφα να «βλέπει» τι συμβαίνει γύρω του από ένα EMB-145 AEW. Σκεφτείτε την περίπτωση να πλησιάζει νησί του Αιγαίου ή τις μικρασιατικές ακτές με το ραντάρ εκτός λειτουργίας, ή χωρίς δυνατότητα απεικόνισης της τακτικής κατάστασης (λόγω του πολύ χαμηλού ύψους πτήσης), αλλά ο πιλότος να συνεχίζει να έχει πλήρη τακτική εικόνα του τι συμβαίνει στην περιοχή που τον ενδιαφέρει, ή και όλο το Αιγαίο. Είναι η ουσιώδης διαφορά του «ξέρω τι θα αντιμετωπίσω» με το «πλέω στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα».
Τα ελληνικά οπλικά συστήματα που μπορούν να διασυνδεθούν στο Link 16 είναι τα F-16 (μετά τον εκσυγχρονισμό τους), τα EMB-145 AEW Erieye, τα Patriot, ενώ θα μπορούσαμε να προσθέσουμε κι άλλα όπως τις φρεγάτες του ΠΝ (όταν κι αν εκσυγχρονιστούν), τις πυροβολαρχίες αντιπλοϊκών πυραύλων κοκ. Τονίζουμε αρκετές φορες το θέμα EMB-145,γιατί θεωρείται ένα σύστημα με πολύ καλές δυνατότητες, ειδικά στο εντοπισμό «δύσκολων» στόχων (ειδικά στις τελευταίες εκδόσεις του).
Το βασικότερο «συστατικό» του μελλούμενου εκσυγχρονισμού των F-16, είναι το ραντάρ τύπου AESA AN/APG-83 Scalable Agile Beam Radar (SABR). To τελευταίο μοιράζεται την τεχνολογία του ραντάρ του F-35, κι έχει ήδη επιλεγεί από την Κορέα και την Ταϊβάν (η είδηση εδώ) για την τοποθέτησή του στα F-16 των χωρών αυτών. Επίσης πρόσφατα και η USAF το επέλεξε για τα F-16 της ANG και της AFR (η είδηση εδώ).
Η εισαγωγή σε υπηρεσία ενός ραντάρ AESA σε μαχητικό αεροσκάφος στο Αιγαίο θα φέρει μια σημαντική «τροποποίηση» στην αεροπορική ισορροπία της περιοχής. Φυσικά και η τουρκική αεροπορία θα έχει «κάποιον» αριθμό F-35A με ικανότατο ραντάρ AESA AN/APG-81, αλλά ο κύριος όγκος των τουρκικών μαχητικών, τα 250+ F-16 θα είναι στο APG-68v9.
Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι αύριο οι Τούρκοι δεν θα εγκαταστήσουν AESA και στα δικά τους μαχητικά (και μάλιστα σχετικά εύκολα), αλλά εκτίμησή μας είναι πως δεν θα το κάνουν. Θα προτιμήσουν ίσως να το κάνουν στο απώτερο μέλλον, προς το τέλος της επόμενης δεκαετίας, όταν η ASELSAN θα έχει πλέον στην γκάμα της ένα ικανό AESA GaN, αλλά αυτό είναι ακόμη σε -πρώιμη- ανάπτυξη (η είδηση εδώ).
Τα ελληνικά F-16, όταν εκσυχρονιστούν, δεν θα έχουν να ζηλέψουν τίποτα από άλλα μαχητικά 4,5 γενιάς. Θα χρειαστούν σίγουρα ένα νεότερο και ικανότερο σύστημα αυτοπροστασίας, αλλά αυτό μπορεί να προέλθει και από αναβάθμιση του ήδη υπάρχοντος, που άλλωστε ικανοποιεί την ΠΑ. Τα όπλα τους δεν θα διαφέρουν σημαντικά από αυτά που έχουν στο οπλοστάσιό τους σήμερα, πράγμα που σημαίνει αξιοποίηση όλων των -αιματηρών- επενδύσεων που έχουν γίνει μέχρι σήμερα στις αγορές οπλισμού.
Οι περισσότεροι θα αναρωτιούνται αν μπορούν τα εκσυγχρονισμένα F-16 (F-16V) να αντιμετωπίσουν τα F-35A της τουρκικής αεροπορίας. Η απάντηση είναι απλή, το F-35A είναι ένα αεροσκάφος 5ης γενιάς, το F-16V είναι 4,5ης. Το πρώτο μπορεί να προσεγγίζει αθόρυβα, με κορυφαίους αισθητήρες και συστήματα fusion των πληροφοριών, ο πιλότος του πολύ «άνετα» και ξεκούραστα να πλήττει τον αντίπαλο. Αλλά όπως έχουμε ξαναπεί το σύγχρονο πεδίο της μάχης δεν είναι μια απλή αερομαχία, ενός εναντίον ενός, που κερδίζει ο καλύτερος. Δεν είναι πλέον Spitfire vs Me-109, F-86 vs MiG-15, F-4C vs MiG-21F. Είναι ένα ολοκληρωμένο σύστημα αεράμυνας εναντίον ενός άλλου.
Τα σημερινά F-16 έχουν μικρες πιθανότητες επιβίωσης απέναντι σε ένα αντίπαλο που ανάμεσα στα άλλα υπερσύγχρονα οπλικά του συστήματα διαθέτει και F-35A, αυτό είναι ξεκάθαρο. Τα F-16V, με ένα πολύ ισχυρό και ικανό ραντάρ AESA, με Link 16 που θα λαμβάνει τακτική εικόνα από το ικανότατο ΕΜΒ-145 AEW Erieye (που με την σειρά του μπορεί επίσης να εκσυγχρονιστεί), με νέα όπλα (θα τα δούμε στην συνέχεια), και νέα συστήματα (κι αυτά αμέσως μετά θα τα δούμε) έχει πλέον αρκετές πιθανότητες να εντοπίσει αλλά και να πλήξει ένα μαχητικό stealth, ενώ θα έχει σημαντικά υπέρτερες ικανότητες απέναντι σε «άλλα» μαχητικά 4ης και 4,5ης γενιάς.
H Boeing έχει άποψη επί του συγκεκριμένου θέματος (το έχουμε αναλύσει εκτενώς εδώ). Τα μαχητικά 4,5ης γενιάς μπορούν να επιβιώσουν στην μάχη αν ισχύουν 3 (+ 1) κανόνες. Ισχυρό ραντάρ, ικανό σύστημα αυτοπροστασίας, και IRST (υπάρχει κι ένας τέταρτος, αλλά θα το συζητήσουμε στο τέλος). Το F-16V δεν έχει IRST, τα μόνα F-16 με ενσωματωμένο IRST είναι τα Block 60 των ΗΑΕ. Εκεί όμως έρχεται η ίδια η Lockheed Martin να δώσει την λύση «στο πρόβλημα που έχει δημιουργήσει η ίδια» στην ΠΑ με την δημιουργία του F-35.
Η λύση λέγεται Legion Pod, και ουσιαστικά περιέχει το αισθητήρα IRST21 των F/A-18E/F του αμερικανικού ναυτικού. Το τελευταίο είναι ένα υψηλής τεχνολογίας IRST με εκτεταμένες δυνατότητες αέρος-αέρος. Το σύστημα δεν έχει ακόμη υιοθετηθεί από κάποια αεροπορία, αλλά η λύση έχει πιστοποιηθεί στο F-16.

To παραπάνω βίντεο δείχνει τοποθετημένο το Legion Pod στην θέση του ατρακτιδίου σκόπευσης του LANTIRN. H τοποθέτηση του IRST σε πυλώνα, αν και αεροδυναμικά σαν λύση δεν είναι το βέλτιστη, εντούτοις είναι οικονομικά αποδεκτή, καθώς θα αγοραστούν όσα PODs απαιτούνται για τα αεροσκάφη αεράμυνας, ενώ τα αεροσκάφη με αποστολή κρούσης θα αξιοποιούν τα συστήματα στόχευσης του LANTIRN (ή ευελπιστούμε κάποιο άλλο ικανότερο σύστημα). Και το κερασάκι στην τούρτα, τα αεροσκάφη με PODs όπως το Legion, θα μπορούν να μοιράζονται την τακτική κατάσταση και τους στόχους που θα εντοπίζει το Legion μέσω Link 16!
Το άλλο θέμα είναι ο τρόπος με το οποίο το F-16V  θα καταφέρει να πλήξει τον αντίπαλο. Σε μικρές αποστάσεις, ο IRIS-T  είναι εξαιρετικά ικανός, ενώ μπορεί να συνδυαστεί με σκοπευτικό κράνους. Το πρόβλημα είναι περισσότερο σε μεσαίες αποστάσεις, καθώς ο αισθητήρας του AMRAAM θα έχει μεγάλο πρόβλημα (προφανώς) να εγκλωβίσει ένα αεροσκάφος με μειωμένο RCS. Εκεί βέβαια υπάρχει ένα debate καθώς από μικρή απόσταση κανένα αεροσκάφος δεν είναι αόρατο, αλλά μάλλον ο AMRAAM δεν θα είναι το όπλο επιλογής για ένα αεροσκάφος 5ης γενιάς.
Μια λύση είναι το MICA IR, αλλά το όπλο δεν είναι πιστοποιημένο στο F-16. H λύση στο ελληνικό πρόβλημα μπορεί να λέγεται Rafael Stunner. Ο τελευταίος έχει διπλό αισθητήρα, και μπορεί να εγκλωβίσει τον στόχο είτε με προηγμένο ενεργό αισθητήρα, είτε με υπέρυθρο. Ο πύραυλος έχει και σημαντικές αντιβαλλιστικές ικανότητες, ενώ θα μπορούσε να ήταν και υποψήφιος για μια αναβάθμιση των συστημάτων Patriot. Το όπλο είναι ανταγωνιστικό του ούτως ή άλλως πανάκριβου ΑΙΜ-120D (cost controlεδώ).
Τα F-16V  μπορούν να αξιοποιήσουν κι ένα πλήθος άλλων όπλων, που θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμα στο ελληνικό οπλοστάσιο. Το σημαντικότερο από όλα είναι ο JSOW C-1, με αντιπλοϊκές δυνατότητες, που μπορεί να έχει διπλό ρόλο, είτε εναντίον στόχων ξηράς, είτε εναντίον πλοίων (πρόσφατη είδηση εδώ). Ο τελευταίος θα μπορούσε να ήταν η καλύτερη επιλογή για την αντικατάσταση των ΑΜ-39 όταν πλέον τα Mirage 2000EGM /BGM περάσουν στην ιστορία.
Αφήσαμε για το τέλος αυτό που είχαμε πει προηγουμένως, σαν το 4ο κανόνα προκειμένου τα αεροσκάφη 4,5ης γενιάς να είναι ικανά να αντιμετωπίσουν απειλές στο σύγχρονο πεδίο της μάχης. Αν διαβάσατε το άρθρο για την άποψη της Boeing, θα καταλάβατε ότι απαιτείται η συνεργασία με ένα μαχητικό 5ης γενιάς. Στην περίπτωσή μας το F-35, ή κάποιο άλλο μαχητικό που θα προέλθει μέσω κάποιας διαγωνιστικής διαδικασίας (αν και όπως έχουμε ξαναπεί, το F-35 είναι η μόνη επιλογή μαχητικού 5ης γενιάς στην Δύση).
Καθώς όμως το τελευταίο είναι ακόμη μια πολύ μακρινή πιθανότητα, η ΠΑ πρέπει να σχεδιάσει ένα μέλλον βασισμένη στα F-16V, στα Mirage 2000-5 και στα EMB-145 Erieye. Τα πρώτα πρέπει να προικιστούν με νέα ικανότερα όπλα (Stunner, JSOW C-1, Meteor, NSM), τα δεύτερα θα πρέπει να αποκτήσουν Link 16, ενώ τα τρίτα θα πρέπει να υποστούν έναν ελαφρύ εκσυγχρονισμό, ειδικά στην υπολογιστική ισχύ του ραντάρ τους (γιατί η εταιρεία ισχυρίζεται πως η επόμενη έκδοση μετά το Erieye έχει δυνατότητα εντοπισμού stealth στόχων).
Ελπίζουμε πως σε λίγες μέρες, μετά την επιτυχή (;) ολοκλήρωση της αξιολόγησης από την κυβέρνηση, θα ανοίξει ο δρόμος για τον εκσυγχρονισμό. Δεν γνωρίζουμε καμία λεπτομέρεια, ούτε για τον αριθμό των αεροσκαφών, ούτε για το εύρος του εκσυγχρονισμού. Πολύ φοβόμαστε πως κανείς δεν ξέρει, αφού τα οικονομικά μας είναι στην κατάσταση που όλοι ξέρουμε, και προφανώς κανείς δεν μπορεί να κάνει σταθερούς υπολογισμούς. Το μόνο που κάνουμε είναι να ελπίζουμε. Γιατί ο πλέον ανώδυνος αφοπλισμός, είναι η εγκατάλειψη των εξοπλισμών.