Σάββατο, 30 Ιουλίου 2016

Πρώτη πτήση για το F-35 Adir!

Με επιτυχία ολοκλήρωσε την πρώτη του πτήση το πρώτο F-35 Adir της IAF.

H Lockheed Martin την Τρίτη διεξήγαγε με επιτυχία τη δοκιμαστική πτήση του Ισραηλινού F-35 η οποία είχε σκοπό να δοκιμάσει τα διάφορα συστήματα του μαχητικού που έχουν εγκατασταθεί στο τζετ, και τα οποία μέχρι στιγμής είχαν δοκιμαστεί μόνο στο έδαφος.

Το Ισραήλ αναμένεται στα πλαίσια διακρατικής συμφωνίας με τις Η.Π.Α (FMS) να προμηθευτεί 33 F-35A με ρυθμό παραλαβών 6-7 μαχητικών ετησίως. Τα μαχητικά θα ανήκουν στην έκδοση συμβατικής απο-προσγείωσης (CTOL: Conventional Take Off and Landing) ενώ ως εταίρος στο πλαίσιο του προγράμματος έχει αναλάβει έργο μέσο της Ισραηλινής αεροδιαστημικής βιομηχανίας (Israel Aerospace Industries ΙΑΙ) για την παραγωγή των πτερύγων του αεροσκάφους, μέσω της Elbit Systems Ltd. για τη συνεισφορά στην ανάπτυξη του τρίτης γενεάς συστήματος απεικόνισης επί κάσκας που θα φέρεται από όλους τους πιλότους του μαχητικού αλλά και για την παραγωγή εξαρτημάτων του κεντρικού τμήματος της ατράκτου του μαχητικού από σύνθετα υλικά ενώ τέλος τα Ισραηλινά F-35 αναμένεται μετά από πολλές διαπραγματεύσεις με την κατασκευάστρια εταιρία να εξοπλιστούν και με πολλά συστήματα Ισραηλινής ανάπτυξης και κατασκευής όπως τα συστήματα κυβερνοάμυνας του μαχητικού.

Τέλος αξίζει να σημειωθεί πως το Ισραήλ μελετά την απόκτηση 18 επιπλέον μαχητικών μεσοπρόθεσμα και 20 ακόμα σε βάθος χρόνου κάποια εκ των οποίων πιθανών να ανήκουν στην έκδοση F-35B Lightning II η οποία έχει τη δυνατότητα κάθετης απογείωσης και προσγείωσης.

ΠΗΓΗ
http://defencenews.gr/diafora/138-diethnis-amyntiki-viomixania/4141-proti-ptisi-gia-to-f-35-adir

Stealth έκδοση του Su-30 για την Ινδία;

Τον ριζικό εκσυγχρονισμό 200 μαχητικών Su-30 ΜΚΙ και την παραγωγή των υπολοίπων 272 Flanker τα οποία αναμένεται να παραλάβει η Ινδική Πολεμική Αεροπορία σε μια ‘’στελθ’’ έκδοση του μαχητικού φαίνεται να εξετάζει το Νέο Δελχί!

Το ‘’στελθ’’ Su-30 ακολουθεί τα πρότυπα αντίστοιχων σχεδιάσεων της δύσης όπως το F-15 Silent Eagle με τις εισαγωγές αέρα του αεροσκάφους να έχουν μετατραπεί-τετραγωνιστεί τα κάθετα σταθερά του αεροσκάφους να έχουν αλλάξει διάταξη ενώ έχουν δημιουργηθεί και αποθήκες για τη μεταφορά του οπλισμού με σκοπό τη μείωση του ίχνους του αεροσκάφους.

Αν το πρόγραμμα προχωρήσει η συμφωνία θα υπογραφεί μέσα στο 2016.

ΠΗΓΗ
http://defencenews.gr/diafora/138-diethnis-amyntiki-viomixania/4144-stealth-ekdosi-tou-su-30-gia-tin-india

10 νέα Su-24 για τη Συριακή Αεροπορία


Δύο νέα μαχητικά αεροσκάφη Su-24M2 φαίνεται να παρέλαβε η συριακή Αεροπορία από τη Ρωσία σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο AMN ενώ αναμένονται ακόμα 8.

Η προμήθειά φαίνεται να εντάσσεται στο πλαίσιο της στρατιωτικής-τεχνικής συνεργασίας και βοήθειας της Ρωσίας προς το καθεστώς του Μπασάρ Αλ Άσαντ στη Συρία, με την έλευση των αεροσκαφών στο οπλοστάσιο του να δίνει ανάσα στην αποδεκατισμένη και ταλαιπωρημένη από τον πόλεμο Πολεμική του Αεροπορία.

Η Ρωσία σήμερα χρησιμοποιεί 140 αεροσκάφη Su-24M/M2 σε ρόλο δίωξης / βομβαρδισμού και άλλα 79 Su-24MR σε ρόλο αναγνώρισης τα οποία σταδιακά θα αντικατασταθούν από το νεότερο Su-34.

ΠΗΓΗ
http://defencenews.gr/diafora/4145-10-nea-su-24-gia-ti-syriaki-aeroporia

Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016

ΗΠΑ: Το Πεντάγωνο στρέφεται προς τους ιδιωτικούς “κακούς” για τις αερομαχίες με τους πιλότους μαχητικών

Ηπίεση προς τους πιλότους και τον προϋπολογισμό ενισχύει την ανερχόμενη αγορά για τις εταιρείες ιδιωτικών πιλότων και στόλων μαχητικών αεροσκάφων που θα υποδύονται τους κακούς στις στρατιωτικές ασκήσεις.
Αντιμέτωπο με την έλλειψη πιλότων, δολαρίων και εκπαιδευτικού χρόνου, το Πεντάγωνο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (ΗΠΑ) ζητεί ιδιωτικούς πιλότους και μαχητικά αεροσκάφη για να υποδύονται τους κακούς κατά τις αερομαχίες και τις υπόλοιπες ασκήσεις με στρατιωτικούς πιλότους μαχητικών.
Καθώς οι εργολάβοι χρησιμοποιούνται από καιρό σε στρατιωτικές εκπαιδεύσεις, υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ πιστεύουν οτι ο νέος ρόλος μπορεί να δώσει στους μη-ένστολους πιλότους τη δυνατότητα να πετάξουν σε Μοίρες μαχητικών.
“Αυτό είναι κάτι το οποίο που είναι ενεργά υπό διερεύνηση”, δήλωσε την Τρίτη η υπουργός Πολεμικής Αεροπορίας Ντέμπορα Λι Τζειμς στο Defence One. “Πρέπει να δούμε πως θα χρησιμοποιηθούν τα δολάρια και σεντς”.
Ο Στρατός χρησιμοποιεί τις “Μοίρες Επιδρομέων” (aggressors) όπως αυτές που διοικούνταν από τους “Βαιπερ” και “Τζεστερ” την κινηματογραφική ταινία της δεκαετίας του ’80, το “Top Gun”, για την προσομοίωση των εχθρικών τακτικών. Κάποιες φορές πετούν και με εχθρικά αεροσκάφη. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, στην πραγματικότητα η Πολεμική Αεροπορία είχε στην κατοχή της Σοβιετικά μαχητικά MiG-17, MiG-21 και MiG-23 που πετούσαν κρυφά απο μια απομακρυσμένη βάση στην έρημο της Νεβάδα.
Σήμερα για την εκπαίδευση διπλής ενεργείας, η Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποιεί τα T-38 Talon, αεροσκάφη που χρονολογουνται απο την δεκαετία του ’60. Διαθέτει επίσης τις μοίρες επιδρομέων με F-16 στην αεροπορική βάση Νέλλις στην Νεβάδα και την αεροπορική βάση Εϊελσον στην Αλάσκα. Αυτά τα αεροσκάφη, βαμμένα σε μπλε, καφέ και μαύρη παραλλαγή, πετούν κατά των Αμερικάνων πιλότων μαχητικών στις σπουδαιότερες στρατιωτικές ασκήσεις. Το 2016, ο Αρχηγός της Πολεμικής Αεροπορίας, Πτέραρχος Μάικλ Μοσελεϊ, ενέταξε τα μαχητικά F-15 Eagle στην Πτέρυγα Επιδρομέων της Νελλις, αλλά αυτή η μονάδα απενεργοποιήθηκε το 2014.
Όμως η πτήση και συντήρηση υψηλής τεχνολογίας επιδρομέων, όπως τα F-15 και F-16, είναι εξαιρετικά δαπανηρή και αποσπώνται πιλότοι από τις Μοίρες μαχητικών σύμφωνα με αμυντικούς αξιωματούχους.
Τώρα ο Στρατός εξετάζει τις εταιρείες για να καλυφθεί αυτό το κενό. “Είναι μια εκπαιδευτική προσέγγιση που μπορεί να είναι έχει καλή απόδοση”, είπε η Τζειμς.
Η λίστα των εταιρειών με ιδιωτικούς, υψηλής απόδοσης, στόλους αεροσκαφών και πιλότους που μπορούν να προσομοιάσουν ξένες τακτικές είναι αρκετά μικρή.
Ανάμεσα σε αυτούς είναι η Draken International με έδρα την Φλόριντα, η οποία εκτελεί επιδρομικές πτήσεις για τον Στρατό των ΗΠΑ και άλλων χωρών. Η Draken εργάζεται μαζί με την CAE που έχει έδρα το Μόντρεαλ για να διαγωνιστεί σε μια σύμβαση επιδρομέων του Καναδά, μια συμφωνία που αν κερδηθεί θα διευρύνει την συνεργασία ανάμεσα στις δύο εταιρείες. Υπάρχουν επίσης τα κεντρικά γραφεία της Discovery Air στα προάστια του Τορόντο, η οποία κάνει την ίδια δουλειά για τις Καναδικές και Γερμανικές δυνάμεις.
Η αγορά προσελκύει επίσης νέες εισόδους. Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, η Textron που έχει ως έδρα το Rhode Island δημιούργησε την Textron Airborne Solution για να ανταγωνιστεί αυτού του είδους τις εταιρείες παγκοσμίως. Πρόσφατα εξαγόρασε την Airborne Tactical Advantage Company, της οποίας τα αεροσκάφη ήδη πραγματοποιούν αυτού του τύπου την εργασία για τον Στρατό των ΗΠΑ.
Τα στελέχη πρώην στρατιωτικοί πιλότοι σε αυτές τις εταιρείες πετούν συνήθως με μαχητικά και εκπαιδευτικά αεροσκάφη αρκετών δεκαετιών, όπως τα K-21 Kfir, A-4 Skyhawk, Mk-58 Hawk Hunter και L-39 Albatros.
«Αυτό του βλέπουμε εδώ είναι το αυξανόμενο ενδιαφέρον για μια αναδυόμενη ανάγκη για την ανάθεση συγκεκριμένων παραδοσιακών στρατιωτικών στρατιωτικών εκπαιδευτικών σκοπών που (το Πεντάγωνο) συνήθιζε πάντα να διαχειρίζεται”, είπε ο διευθύνων σύμβουλος και πρόεδρος της Textron Airborne Solutions, Ρας Μπαρτλετ.
H Airborne Tactical Advantage Company εκπαιδεύει πιλότους Super Hornet του Πολεμικού Ναυτικού οι οποίοι μαθαίνουν να πετούν το αεροσκάφος για πρώτη φορά ή μελετούν εξελιγμένες τακτικές στο “Top Gun”, το Σχολείο Όπλων Αεροπορίας Ναυτικού, είπε ο Τζεφ Παρκερ, διευθύνων σύμβουλος της Airborne Tactical Advantage Company.
Οι ομάδες κρούσης αεροπλανοφόρων αποτελούνται απο πλοία και αεροσκάφη που εκπαιδεύονται ενάντια στα μαχητικά επιδρομείς της εταιρείας πριν από την εκστρατεία τους. Η εταιρεία εκπαιδεύει, επίσης, επίγειους ελεγκτές που αιτούνται αεροπορικές επιδρομές.
“Η βιομηχανία που έχουμε ξεκινήσει είναι κυριολεκτικά σε ξέσπασμα”, είπε ο Παρκερ.
Η εταιρεία πραγματοποιεί περίπου 6000 εκπαιδευτικές πτήσεις ανα έτος. Τώρα, Πολεμική Αεροπορία και το Ναυτικό αναζητούν να αναθέσουν σε τρίτους εκατοντάδες επιπλέον ώρες, είπε ο Παρκερ.
Ο Μπαρτλετ είπε ότι η υφιστάμενη αγορά θα διπλασιάσει ως το 2018. “Και αυτό απλά ξύνει την επιφάνεια αυτού που είναι είναι εκεί έξω”, είπε.

Πηγή φωτογραφίας: US Air Force

Απόδοση/Μετάφραση από το Defence One.com για την Προέλαση.
ΠΗΓΗ
http://www.proelasi.org/2016/07/28/%CE%B7%CF%80%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%AC%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%BF-%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AD%CF%86%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B9/

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2016

Επίσημη πρώτη για τα ΑΦΝΣ P-3B Orion στην ΕΑΒ (φωτορεπορταζ)

Το Πολεμικό Ναυτικό, η Lockheed Martin και η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ) οργάνωσαν σήμερα τελετή στις εγκαταστάσεις της ΕΑΒ για να αναγνωρίσουν επισήμως την έναρξη του προγράμματος αναβάθμισης και εκσυγχρονισμού των αεροσκαφών ναυτικής συνεργασίας P-3B του Πολεμικού Ναυτικού.

Στις 13 Ιουλίου, το πρώτο από τα δύο αεροσκάφη P-3B Orion του Πολεμικού Ναυτικού μεταστάθμευσε επιτυχώς από την Αεροπορική Βάση της Ελευσίνας στις εγκαταστάσεις της ΕΑΒ στην Τανάγρα, Ελλάδα, βόρεια της Αθήνας. Στη σημερινή τελετή παρέστησαν οι ηγεσίες του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας, του Πολεμικού Ναυτικού, της Πολεμικής Αεροπορίας, της ΓΔΑΕΕ, της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα, της Lockheed Martin και της EAB, ως και τοπικοί παράγοντες. «Κατά τη διάρκεια των δύσκολων και κρίσιμων στιγμών για τη ΝΑ Ευρώπη και τη Μεσόγειο, η επανάκτηση των επιχειρησιακών ικανοτήτων από αυτό το πρόγραμμα αποτελεί αμυντική προτεραιότητα για το Υπουργείο και τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις», δήλωσε ο Δημήτρης Βίτσας, Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας. «Επίσης, η διακρατική συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και των ΗΠΑ εγγυάται απόλυτη διαφάνεια, το δίκαιο και το λογικό των τιμών του προγράμματος, τη συμμετοχή της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας και παρέχει μοναδικές επιχειρησιακές δυνατότητες στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις».

Η σύμβαση προβλέπει την επανενεργοποίηση ενός αεροσκάφους P-3B του Πολεμικού Ναυτικού και την προμήθεια του τακτικού επιχειρησιακού λογισμικού και του εξοπλισμού για την αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό 4 ακόμη αεροσκαφών P-3B για το Πολεμικό Ναυτικό. Τα εργοσύνολα (Kits) του Προγράμματος Δομικού Εκσυγχρονισμού (MLU) θα προσδώσουν μια επέκταση του χρόνου ζωής κατά 15,000 ώρες πτήσης. Πρακτικά, αυτό συνεπάγεται επιπλέον 20 με 25 χρόνια ζωής για το Π.Ν. Επιπλέον, η σύμβαση προβλέπει τη εργοστασιακή συντήρηση, ένα ελληνικό ολοκληρωμένο τακτικό σύστημα αποστολών και  διοίκησης, νέα ηλεκτρονικά συστήματα και άλλο βοηθητικό εξοπλισμό και υπηρεσίες. «Η επιλογή των P-3B και η αναβάθμισή τους είναι η πλέον συμφέρουσα για τη χώρα. Με κριτήριο την ικανοποίηση των επιχειρησιακών απαιτήσεων του Πολεμικού Ναυτικού, τα P-3 με το πρόγραμμα MLU προσέφεραν μέσω της διακρατικής συμφωνίας ΗΠΑ-Ελλάδος την βέλτιστη σχέση ‘κόστους-αποτελεσματικότητας’», δήλωσε ο Ναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης ΠΝ, Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας.

Προ της πρόκρισης του εκσυγχρονισμού των αεροσκαφών P-3B εξετάστηκαν 9 διαφορετικές λύσεις εκ των οποίων ως η πλέον συμφέρουσα από άποψη κόστους οφέλους ήταν αυτή του εκσυγχρονισμού των υφιστάμενων P-3B. Πρόκειται για την πλέον εφικτή και συμφέρουσα λύση όπως σημείωσε στην ομιλία του ο Α/ΓΕΝ. Όπως τόνισε ο Α/ΓΕΝ ιδιαίτερη έμφαση αποδόθηκε στην ικανότητων των P-3B να περιπολούν για πολλές ώρες στη Ανατολική Μεσόγειο με σκοπό την παροχή εικόνας της τακτικής καταστάσεως και την συλλογή και καταγραφή πληροφοριών. Μέχρι τώρα αυτό γίνονταν με μονάδες επιφανείας και πολλαπλάσιο κόστος. Τα P-3B θα είναι σε θέση να εκτελούν πλήρες φάσμα αποστολών ανθυποβρυχιακού πολέμου, πολέμου επιφανείας, συλλογή πληροφοριών των κινήσεων του τουρκικού στόλου καθώς και συμμετοχή σε επιχειρήσεις έρευνας διάσωσης. 

«Το ΠΝ στερήθηκε των υπηρεσιών ενός ιπτάμενου μέσου ναυτικής συνεργασίας. Η έναρξη των εργασιών ανακατασκευής και εκσυγχρονισμού των αεροσκαφών P-3B του ΠΝ καλύπτει μια ζωτικής σημασίας επιχειρησιακή απαίτηση και αυτό γίνεται με τη μεγαλύτερη δυνατή ελληνική προστιθέμενη αξία» σχολίασε ο Αντιναύαρχος Γεώργιος Γιακουμάκης ΠΝ,  Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού. Το P-3 Orion είναι το πρότυπο στα αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας και αναγνώρισης και χρησιμοποιείται για την ασφάλεια της χώρας,  για επιχειρήσεις κατά της πειρατείας, για ανθρωπιστική βοήθεια, έρευνα και διάσωση, συλλογή πληροφοριών, ανθυποβρυχιακές επιχειρήσεις  και πρόσφατα, για την παροχή βοήθειας στον έλεγχο της εναέριας κυκλοφορίας και υποστήριξης σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών.

«Είμαστε ικανοποιημένοι που η Ελληνική κυβέρνηση και το Πολεμικό Ναυτικό επέλεξαν το Πρόγραμμα Δομικού Εκσυγχρονισμού του P-3 Orion για να υποστηρίξουν τις ανάγκες τους στον τομέα της ναυτικής συνεργασίας», δήλωσε ο Ντένης Πλέσσας, Αντιπρόεδρος Επιχειρηματικών Πρωτοβουλιών της Lockheed Martin Aeronautics. «To Πρόγραμμα Δομικού Εκσυγχρονισμού του P-3 παρέχει επιχειρησιακά πλεονεκτήματα στο Πολεμικό Ναυτικό. Η εγχώρια αμυντική βιομηχανία της Ελλάδας θα απορροφήσει περίπου 30% της αξίας του προγράμματος, αντλώντας σημαντικά βιομηχανικά, οικονομικά και τεχνολογικά οφέλη για την αυτόνομη λειτουργία και υποστήριξη του συγκεκριμένου οπλικού συστήματος». Εκτός από τις εγκαταστάσεις της ΕΑΒ κοντά στην Αθήνα, στο Σχηματάρι, Ελλάδα, οι εργασίες για τα αεροσκάφη P-3B θα πραγματοποιηθούν στις πόλεις Marietta, Georgia, Greenville, South Carolina και στην Baltimore, Maryland στις ΗΠΑ.

«Με το πρόγραμμα αυτό η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ Α.Ε.) συμμετέχει σε ένα πρόγραμμα μεγάλης τεχνικής και επιχειρησιακής αξίας», δήλωσε ο  Ζαχαρίας Γκίκας, Πρόεδρος του Δ.Σ. της ΕΑΒ. «Η ΕΑΒ χαιρετίζει την έναρξη των εργασιών του προγράμματος. Διοίκηση και Εργαζόμενοι της ΕΑΒ θα εργαστούμε μαζί και αποτελεσματικά για να παραδώσουμε τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα στην Ελληνική κυβέρνηση και στο Πολεμικό Ναυτικό». 

Το χρονοδιάγραμμα των παραδόσεων ξεκινά από το 1ο αεροσκάφος της ενδιάμεσης συμφωνίας που θα παραδοθεί το 2ο εξάμηνο του 2017 ενώ ακολούθως το 1ο εκσυγχρονισμένο θα παραδοθεί μέσα του 2019 ενώ έως το 2023 θα έχει ολοκληρωθεί το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού. Τα εκσυγχρονισμένα αεροσκάφη θα φέρουν το ραντάρ ELM-2022 της Ισραηλινής ΙΑΙ, τον υπέρυθρο αισθητήρα έρευνας MX-15 της εταιρείας Wescam καθώς και το σύστημα ESM/ELINT ELL-8385 – (Integrated UAV ESM/ELINT System). Το τακτικό σύστημα θα είναι της ελληνικής εταιρείας ISI Hellas. Πρόκειται για τακτικό σύστημα ανοικτής αρχιτεκτονικής γνωστό και ως Mission Integration & Management System θα διασυνδέει το σύνολο των αισθητήρων, των ζεύξεων, των οπλικών συστημάτων και των διαφόρων λοιπών υποσυστημάτων του αεροσκάφους προσφέροντας στον επικεφαλής του πληρώματος αποστολής μια ενιαία και ολοκληρωμένη εικόνα της τακτικής κατάστασης. Το σύστημα αυτό θα υποστηρίζεται και από επίγειο σταθμό και Ανοικτής αρχιτεκτονικής για τη διασύνδεση των παρακάτω υποσυστημάτων: SAR Radar, EO/IR, ESM, EW/ELINT, ASW/ACINT, MAD, AIS, INS, GPS, Ζεύξεων Δεδομένων (ULS, Link 11, Link 16).








ΠΗΓΗ
http://defencenews.gr/amina/4117-episimi-proti-gia-ta-afns-p-3b-orion-stin-eav-fotoreportaz

115ΠΜ: Εκπαίδευση προσωπικού με τη χρήση Εξομοιωτή Πυρκαγιών σε Αεροσκάφος (φωτ)

Ολοταχώς για τον εκσυγχρονισμό των F-16 της Π.Α το Φθινόπωρο

Ο εκσυγχρονισμός του στόλου των F-16 είναι η νούμερο ένα προτεραιότητα και ανάγκη των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και της Π.Α ειδικότερα. 

Σήμερα στη τελετή έναρξης των εργασιών για τον εσκυγχρονισμό των ΑΦΝΣ P-3B Orion ο ΑΝΥΕΘΑ Δημήτρης Βίτσας ήταν σαφής: "Μέσα στους επόμενους μήνες η Π.Α θα προχωρήσει στην υλοποίηση ανάλογων ή και μεγαλύτερου μεγέθους προγραμμάτων". Ήταν σαφής η νύξη του ΑΝΥΕΘΑ για το πρόγραμμα του εκσυγχρονισμού των F-16. Ο ΑΝΥΕΘΑ το επιβεβαίωσε σε δια ζώσης επικοινωνία. Eίναι η δεύτερη φορά μέσα σε λιγότερο από μια εβδομάδα που αναφέρεται πως εντός των επόμενων μηνών θα ξεκινήσει ο εκσυγχρονισμός του στόλου των F-16 που θα αναζωγονήσει τη Π.Α. Την προηγούμενα εβδομάδα το είχε αναφέρει σε ενημέρωση που συμμετείχαμε και ο Α/ΓΕΑ Αντιπτέραρχος (Ι) Χρήστος Βαΐτσης. 

Τη δεδομένη χρονική στιγμή οι διαπραγματεύσεις γίνονται για το σύνολο των μαχητικών που θα περάσουν το κατώφλι του εκσυγχρονισμού. Αν δηλαδή θα επιλεχθεί ο εκσυγχρονισμός των αεροσκαφών Block 52+ και Block 52+ Advanced ή και των Block 50. Σίγουρα, πάντως τα Block 30 δεν θα εκσυγχρονιστούν καθώς θα φορέσουν τα απάρτια από τα Block που θα εκσυγχρονιστούν. Συνολικά, από την ημέρα που θα δοθεί η πρώτη προκαβολή θα χρειαστούν 7 με 8 χρόνια για την ολοκλήρωση του προγράμματος. Η τελευταία εξέλιξη από πλευράς Π.Α είναι η επιτακτική ανάγκη τα αεροσκάφη να φέρουν υπέρυθρο ανιχνευτή IR έστω και σε ατρακτίδιο για την αντιμετώπιση των τουρκικών F-35A LIGHTNING II

Με δεδομένο ότι η Τουρκία έπειτα από απόφαση καθολικής αναβάθμισης των μαχητικών F-16C/D, διαθέτει πλέον έναν ομοιογενή στόλο από 163 μαχητικά (επιπέδου αντίστοιχου με τα Block 52+ Advanced της ΠΑ), η ποιοτική ανατροπή εις βάρος της ΠΑ έχει πλέον  συντελεστεί. Οι προοπτικές όμως είναι εξαιρετικά δυσοίωνες, αφού σε λίγα χρόνια τα πρώτα τουρκικά F-35A LIGHTNING II θα ενταχθούν σε υπηρεσία, εισάγοντας στο Αιγαίο την απειλή των μαχητικών 5ης γενιάς. Από την άλλη πλευρά η ΠΑ είναι δεδομένο ότι δεν έχει πρακτικά καμία δυνατότητα στην παρούσα φάση να προχωρήσει σε υλοποίηση προγράμματος Νέου Μαχητικού.  
Συνεπώς η μόνη απάντηση φαίνεται ότι βρίσκεται στην αναβάθμιση του στόλου των ελληνικών F-16. Το ενδιαφέρον συγκεντρώνει η απόλυτη εξελικτικά έκδοση του μαχητικού της Lockheed Martin, που υπόσχεται να προσφέρει στην ΠΑ ευρύ φάσμα δυνατοτήτων 5ης γενιάς,  στον υφιστάμενο στόλο μαχητικών που διαθέτει.

Γράφει ο Απόλλων Γ. Λεονταρίτης

Η ρεαλιστική θεώρηση του προβλήματος διατήρησης αξιόπιστης αεροπορικής αποτροπής από το ΓΕΑ, έχει κατ αρχήν ως δεδομένο ότι δεν υπάρχει καμία δυνατότητα περεταίρω απώλειας χρόνου.
Οι εκτιμήσεις υπήρχαν εδώ και πολύ καιρό διαθέσιμες, καθιστώντας σαφές ότι η ολοκλήρωση του εκσυγχρονισμού του στόλου των F-16 της THK, θα οδηγήσει αναγκαστικά την ΠΑ σε ένα κρίσιμο χρονικό σημείο, στο οποίο η ικανότητα αποτροπής, θα αρχίσει να βαίνει συνεχώς μειούμενη.
Με το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας να θέτει αμείλικτους περιορισμούς  στον μελλοντικό επιχειρησιακό σχεδιασμό, έχει πλέον εδραιωθεί η άποψη ότι η υλοποίηση ενός προγράμματος εκσυγχρονισμού για το στόλο των μαχητικών F-16, αποτελεί την μοναδική αξιόπιστη και ρεαλιστική δυνατότητα προκειμένου το Όπλο να συμβαδίσει με την εξέλιξη της απειλής και να αντιμετωπίσει τις επερχόμενες επιχειρησιακές προκλήσεις.
Η απόφαση εκσυγχρονισμού αποδεικνύεται ενδεδειγμένη πρακτική - όχι μόνο από την Τουρκία - αλλά και από άλλους μεγάλους διεθνείς χρήστες του F-16 οι οποίοι έχουν προχωρήσει, ή προτίθενται να υλοποιήσουν σύντομα προγράμματα αναβάθμισης για τους στόλους που έχουν σε υπηρεσία, με στόχο να παραμείνουν στην πρώτη γραμμή τουλάχιστον για τα επόμενα 20 χρόνια!
Στην Ελλάδα οι ειδικές συνθήκες που δημιούργησαν η έλλειψη μακροπρόθεσμου σχεδιασμού σε επίπεδο στρατιωτικής ηγεσίας, σε συνδυασμό με την οικονομική και πολιτική αστάθεια, προκάλεσαν μια καθυστέρηση σε επίπεδο χρονικής υλοποίησης της αναβάθμισης των μαχητικών F-16, επιτρέποντας στην Τουρκία να ανακτήσει το χαμένο έδαφος των τελευταίων 12 ετών, προκειμένου να ισοσταθμίσει ποιοτικά στο στόλο μαχητικών της.
Φαίνεται όμως ότι η μνημειώδης αναβλητικότητα της ελληνικής πλευράς (τουλάχιστον αυτή τη φορά) ενδέχεται να δημιουργήσει ένα στρατηγικό πλεονέκτημα που θα επιτρέψει στην ΠΑ να βρεθεί και πάλι μπροστά από τις εξελίξεις.
Με την Τουρκία να βασίζει το πρόγραμμα αναβάθμισης των F-16 που διαθέτει στο πρότυπο CCIP, επέλεξε να επενδύσει μεν σε ομογενοποίηση στόλου και αναβάθμιση μαχητικών ικανοτήτων σε ένα χρονικό σημείο που βρισκόταν, προ των νέων τεχνολογικών εξελίξεων που είναι σήμερα διαθέσιμες στην αγορά και είναι σε θέση να αλλάξουν ριζικά τους κανόνες διεξαγωγής αεροπορικού αγώνα.
Κλειδί των δυνατοτήτων αυτών βρίσκεται στην ανάπτυξη της δυνατότητας ενσωμάτωσης στο F-16, ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης τεχνολογίας AESA που παρέχει (όπως θα δούμε) δραματική αναβάθμιση της μαχητικής ισχύος, με εγκλωβισμό περισσότερων στόχων σε μεγαλύτερες αποστάσεις και διαφορετικά ύψη, ενώ είναι σε θέση να εντοπίζει ακόμη και δύσκολους στόχους με χαμηλό ίχνος RCS (όπως είναι τα βλήματα cruise και τα μαχητικά 5ης γενιάς)!
Οι διεθνείς εξελίξεις
Σημαντικές εξελίξεις που δυνητικά επηρεάζουν το ελληνικό πρόγραμμα εκσυγχρονισμού ήταν το πρόγραμμα αναβάθμισης 134 KF-16C/D Block 52 της Νοτίου Κορέας ύψους 1,1 δις. που κατακυρώθηκε αρχικά στην BAE Systems με τον υπολογιστή  CFCC και ραντάρ AESA αλλά εν συνεχεία ακυρώθηκε εξ αιτίας υπερβάσεων στον προϋπολογισμό του προγράμματος και την φαινομενική αδυναμία της BAE Systems να ολοκληρώσει τα συστήματα χωρίς την υποστήριξη του αρχικού κατασκευαστή – δηλαδή της Lockheed Martin..
Επίσης η περίπτωση της Ταιβάν που εκσυγχρονίζει 145 F-16A/B Block 20 σε ένα πρόγραμμα ύψος 5,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων (εάν υλοποιηθεί πλήρως), περιλαμβάνει το ραντάρ ενεργής ηλεκτρονικής σάρωσης ΑΕSA ( το RACR της  Raytheon είτε το SABR της Northop Grumman), τερματικά Link 16, JHMCS, ικανότητα βολής προηγμένων όπλων JDAM, JSOW, GBU, WDMD, AIM-9X, AIM-120C, ατρακτήδιο σκόπευσης SNIPER XR, NVG, ατρακτήδια ECM AN/ALQ-211(V)9 AIDEWS κ.α  
Πρόκειται ουσιαστικά για τον πρώτο εξαγωγικό πελάτη που υιοθετεί ραντάρ AESA αναλαμβάνοντας τελικά και το κόστος ενσωμάτωσης, καθιστώντας  διαθέσιμο το σύστημα και σε άλλους δυνητικούς πελάτες. Παράλληλα ο αριθμός των μαχητικών πλησιάζει και τον αντίστοιχο επιθυμητό των μαχητικών της ΠΑ που δύναται να εκσυγχρονιστούν με AESA - αν και θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι από τεχνικής πλευράς αφορά εντελώς διαφορετικές εκδόσεις..
Τέλος άλλοι δύο χρήστες η Σιγκαπούρη και το Ισραήλ σκοπεύουν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να προχωρήσουν σε αναβάθμιση ικανοτήτων των F-16 C/D Block 52+ και F-16I που διαθέτουν αντίστοιχα με ενσωμάτωση ραντάρ τεχνολογίας AESA.
Διαφορετικές εκδόσεις – Προδιαγραφές με ραντάρ AESA
Ο ελληνικός στόλος F-16 όλων των Block, ο οποίος κατανέμεται σε 8 μοίρες, αποτελεί σήμερα την ραχοκοκαλιά της δύναμης μαχητικών της ΠΑ. Ιδιαίτερα οι εκδόσεις Block 52+ και Block 52+ Advanced αποτελούν την αιχμή του δόρατος που  συμπληρώνεται από τα επίσης ικανότατα αλλά περιορισμένα στον αριθμό (25) Mirage-2000-5MK2 που αρκούν για τον εξοπλισμό μίας Μοίρας.
Παράλληλα ο κίνδυνος απαξίωσης σύγχρονων σχετικά μέσων όπως τα F-16 Block 30 και Block 50 του προγράμματος Peace Xenia Ι και II (που έχουν να προσφέρουν πολλά ακόμα στο ελληνικό οπλοστάσιο και ειδικότερα στην ελληνική αεράμυνα, ελλοχεύει με αποτέλεσμα η γήρανση του στόλου να πιέζει την ΠΑ προς τη λήψη απόφασης
Δυστυχώς τα Block αυτά διατηρούν (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) τις δυνατότητες που διέθεταν από την εποχή ένταξής τους σε υπηρεσία (το 1989 και 1997 αντίστοιχα). Η κατάσταση αυτή αποδίδεται στην «κακή σχέση» που έχει η ΠΑ με τις διαδικασίες αναβάθμισης όταν για όλες τις προηγμένες αεροπορικές δυνάμεις της Δύσης, δεν αποτελούν κάτι αποσπασματικό αλλά συνδέονται άμεσα με το κύκλο ζωής του μαχητικού και προβλέπονται σε όλο τον ορίζοντα επιχειρησιακής αξιοποίησης.
Ως γνωστόν προτάσεις για την αναβάθμιση των F-16 υπάρχουν ήδη εδώ και 4 περίπου χρόνια, με την ΠΑ να εστιάζει αρχικά στα Block 50 και Block 52+ , τα οποία σκόπευε να αναβαθμίσει σε επίπεδο Block 52+ Advanced.
Παράλληλα προβλεπόταν ένας ελαφρύτερος εκσυγχρονισμός για τα Block 30 που απέμειναν από την αρχική προμήθεια Peace Xenia I
Σήμερα είναι πλέον προφανές ότι η ανάληψη ενεργειών πρέπει να γίνει σε πολλαπλά επίπεδα, εστιάζοντας πρωταρχικά στην ενσωμάτωση προηγμένων δυνατοτήτων στο στόλο των F-16 της ΠΑ που θα προσφέρουν την επιθυμητή εξισορρόπηση της απειλής.
Ένας αντίστοιχος εκσυγχρονισμός στα πρότυπα του CCIP που εφάρμοσε η Τουρκία – απλώς δεν θα είναι αρκετός για να σταθμίσει το μέγεθος της απειλής..
Η υιοθέτηση ενός ποιοτικότερου πακέτου αναβάθμισης των δυνατοτήτων των ελληνικών «γερακιών» θα πρέπει να εστιάζει στην ενσωμάτωση προηγμένων ικανοτήτων που θα προέλθουν μέσω της υιοθέτησης ενός ραντάρ ηλεκτρονικής σάρωσης AESA ενώ πέραν της δραματικής αύξησης μαχητικής ισχύος (απέναντι και σε μαχητικά 5ης γενιάς) ο στόλος θα επωφεληθεί και από την επίτευξη ομοιοτυπίας και οικονομιών κλίμακας σε όλο τον κύκλο ζωής του τύπου που αναμένεται να ξεπεράσει το 2030!
Η έκδοση F-16V Viper
H έκδοση “Viper” αναπτύχθηκε αρχικά από την Lockheed Martin προκειμένου το F-16 να συμμετέχει με αξιώσεις απέναντι στον ανταγωνισμό για τον διαγωνισμό νέου μαχητικού MMCA της Ινδίας το Φεβρουάριο του 2012.
Η επικράτηση του Rafale έναντι του F-16 στον ινδικό διαγωνισμό μπορεί να μην απέφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα στην εταιρία, αλλά η επένδυση σε ότι αφορά το κόστος ανάπτυξης φαίνεται ότι θα απέδιδε καρπούς λίγο αργότερα αφού ο βασικός χρήστης του F-16 (η USAF), ανακοίνωσε την απαίτηση για την αναβάθμιση 350 περίπου, F-16C/D Block 40/42 και 50/52 ύψους  2,13 δισ. $.
Η USAF εκτιμούσε την περίοδο εκείνη ότι θα δαπανήσει 3,2 εκατ. $ για κάθε αεροσκάφος για την τοποθέτηση ενός ολοκληρωμένου ραντάρ AESA και είχε ζητήσει την υλοποίηση εκσυγχρονισμού των F-16 στο οικονομικό έτος 2013.
Το πρόγραμμα όμως έλαβε απρόσμενη τροπή τον Ιανουάριο του 2014 καθώς ακυρώθηκε λόγω περικοπών στον προϋπολογισμό Άμυνας των ΗΠΑ (με άκρως πιθανό το ενδεχόμενο να επανέλθει προς υλοποίηση όταν οι συνθήκες χρηματοδότησης είναι ευνοϊκές).  
Σύμφωνα με την Lockheed Martin η νέα διαμόρφωση στοχεύει πλέον στην υλοποίηση της σε ένα στόλο, που συνολικά φτάνει τα 2000 αεροσκάφη με ηλεκτρονικά που αποτελούν το απώτερο εξελικτικό βήμα της οικογένειας F-16.
Ραντάρ AESA
Το πρόγραμμα F-16 Viper σχεδιάστηκε εξ αρχής ώστε να είναι συμβατό με τα δύο ανταγωνιστικά και υπό ανάπτυξη προγράμματα ανάπτυξης ραντάρ ενεργούς σάρωσης Active Electronically Scanned Array (AESA). Έτσι η USAF και όλοι οι λοιποί χρήστες διατηρούν το πλεονέκτημα επιλογής μεταξύ του SABR της Northrop Grumman και του RACR της  Raytheon. Αμφότερα προβλέπεται να αντικαταστήσουν είτε τα APG-68(V) 5 των block 50/52 είτε τα εξαγωγικά APG-68(V)7 και APG-68(V)9.
Το APG-83 επιδεικνύει σύμφωνα με πληροφορίες εξαιρετική απόδοση εντοπισμού στόχων σε μεγάλες αποστάσεις ακόμη και στις πλέον δύσκολες συνθήκες σε περιβάλλον ηλεκτρονικών παρεμβολών, με 3 -5 φορές μεγαλύτερη αξιοπιστία και χαμηλότερο κόστος συντήρησης σε σχέση με τα ραντάρ μηχανικής σάρωσης.
Ειδικότερα στα χαρακτηριστικά του περιλαμβάνεται ικανότητα ιχνηλάτησης πολλαπλών στόχων (20)+ σε διαφορετικά ύψη και ταχύτητες, ικανότητα δημιουργίας εικόνας υψηλής ανάλυσης SAR (Synthetic Aperture Radar) για κρούση παντός καιρού, προηγμένες διαμορφώσεις αέρος επιφανείας και το πιο σημαντικό όλων..
Ταυτόχρονη ικανότητα διαμορφώσεων αέρος - αέρος και αέρος εδάφους που προσφέρει αυξημένη επίγνωση τακτικής κατάστασης, επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα και υψηλότερη επιβιωσημότητα κοντά στα επίπεδα ενός μαχητικού 5ηςγενιάς όπως το F-35.
Νέα διαμόρφωση πιλοτηρίου
H νέα οθόνη CPD (Center Pedestal Display) αποτελεί το πλέον εξέχον χαρακτηριστικό του προγράμματος αναβάθμισης Viper και μεταμορφώνει το πιλοτήριο, ώστε να υποστηρίζει τις προηγμένες ικανότητες που παρέχουν τα συστήματα αποστολής του F-16V.
Η οθόνη CPD διαστάσεων 6Χ8 inch, τοποθετείται κεντρικά στο ύψος του pedestal και απαλείφει τα παραδοσιακά αναλογικά όργανα ταχύτητας, ύψους τεχνητού ορίζοντα και απεικόνισης οριζόντιας κατάστασης HIS που συναντάμε στα F-16C/D.
Χάρις αυτήν πλέον, ο χειριστής του F-16V θα έχει στη διάθεση του προβολή εικόνας πολύ υψηλής ευκρίνειας, έγχρωμου βίντεο, χάρις την νέα προηγμένη γεννήτρια παραγωγής συμβολογίας IPDG (Improved Programmable Display Generator).
Η λειτουργία του IPDG θα είναι κρίσιμη για την μαχητική ικανότητα του F-16V καθώς είναι υπεύθυνη για την προβολή εικόνας από το ραντάρ AESA, δεδομένων από τη ζεύξη δεδομένων Link 16, και εικόνα από τον κινούμενο χάρτη υψηλής ανάλυσης CMM (Color Moving Map).
Τοποθετήθηκε έπειτα από την διαπίστωση ότι οι δύο οθόνες CCMFD στα Block 52+ και Advanced δεν επαρκούν σε επιθυμητό μέγεθος και ανάλυση προκειμένου να προβάλουν με ευκρίνεια εικόνα από το ραντάρ, το ατρακτήδιο σκόπευσης Sniper  αλλά και εικόνα από τη διαμόρφωση συνθετικού διαφράγματος SAR.
Σύμφωνα με την κατασκευάστρια εταιρία η νέα διαμόρφωση με την υιοθέτηση οθόνης CPD, θα επιτρέψει την βέλτιστη παρουσίαση δεδομένων για την απεικόνιση τακτικής κατάστασης, που θα έχει ως συνέπεια την ανώτερη αντίληψη της διάταξης του πεδίου της μάχης και τελικά την συνεπαγόμενη αύξηση της επιβιωσημότητας του μαχητικού.
Φυσικά στο πλαίσιο της αναβάθμισης προβλέπεται η πλήρης ενσωμάτωση του Διακλαδικού Συστήματος Προβολικής Απεικόνισης επί Κάσκας JHMCS καθώς και φωτισμός πιλοτηρίου πλήρως συμβατός με Διόπτρες Νυχτερινής Όρασης (NVG).
Βελτιωμένο πακέτο συστημάτων
Το πακέτο αναβάθμισης ηλεκτρονικό στο επίπεδο F-16V, περιλαμβάνει την  αναβάθμιση σπονδυλωτού υπολογιστή αποστολής MMC προερχόμενο από εμπορικά απάρτια (COTS), ψηφιακό υπολογιστή ελέγχου πτήσης DFLCC όπως επίσης μια νέα αρτηρία δεδομένων υψηλής ταχύτητας (High speed Data Bus) που θα μεταφέρει αμφίδρομα δεδομένα από αισθητήρες και ζεύξη δεδομένων Link 16.
Παράλληλα η ενσωμάτωση λογισμικού Μ6 θα ολοκληρώσει τις προηγμένες λειτουργίες της ζεύξης Link 16 με απεικόνιση απειλών, διάταξη φίλιων δυνάμεων, στοιχεία για όπλα πυρομαχικά καύσιμα, δεδομένα στοχοποίησης και αυτόματη ανάθεση τομέων έρευνας – εμπλοκής.
Σε ότι αφορά την ικανότητα σκόπευσης το F-16 Viper διαθέτει πρόβλεψη για πλήρη ενσωμάτωση του ατρακτηδίου σκόπευσηςSniper Advanced Targeting Pod με προηγμένες διαμορφώσεις FLIR,TV,IR, καταδείκτη λέιζερ και διαμόρφωση Laser Spot Tracer (εντοπισμός δέσμης από εναλλακτικό εναέριο ή επίγειο καταδείκτη), διαμόρφωση αναγνώρισης Recce και καταγραφής έγχρωμης εικόνας ενώ υπάρχει η ικανότητα εντοπισμού χρονικά ευαίσθητων στόχων με χρήση Data Link και εγκλωβισμού εναέριων στόχων για οπτική ταυτοποίηση από μεγάλες αποστάσεις.
Στα προηγμένα συστήματα που ενσωματώνει η διαμόρφωση Viper περιλαμβάνονται το προηγμένο σύστημα ναυτιλίας LN-260 EGI, νέο σύστημα ταυτοποίησης APX-126 AIFF ικανότητας Mode 5, καθώς επίσης και σύστημα Auto GCAS που αποτρέπει την ελεγχόμενη συντριβή στο έδαφος, με αυτόματη εκτέλεση ελιγμού ανάκτησης σε ύψος ασφαλείας σε περίπτωση λάθος εκτίμησης ύψους ή απορποσανατολισμού του χειριστή.
Τέλος το πρόγραμμα αναβάθμισης δίνει σε παλαιότερα F-16 την δυνατότητα  μεταφοράς όλων των πιστοποιημένων βλημάτων αέρος αέρος και όπλων προσβολής στόχων εδάφους, κυρίως όμως των προηγμένων πυρομαχικών JDAM και βλημάτων Stand Off JSOW, μετατρέποντας το F-16V σε μια ικανότατη πλατφόρμα αναχαίτισης και κρούσης, με επιδόσεις που προσεγγίζουν σε αρκετά σημεία αυτές του F-35 Lightning II!
Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι  κατασκευάστρια εταιρία Lockheed Martin δίνει έμφαση στο απολύτως λογικό επιχείρημα, ότι εφόσον είναι ο αρχικός κατασκευαστής ( Original Equipment Manufacturer) του μαχητικού F-16, είναι και η πλέον αρμόδια και ικανή να φέρει εις πέρας ένα τόσο απαιτητικό - από πλευράς εύρους δυνατοτήτων – πρόγραμμα αναβάθμισης.
Για το λόγο αυτό έχει στη διάθεση της πλήρη μηχανολογικά στοιχεία, για δομικές επεμβάσεις και πιστοποίηση νέων ηλεκτρονικών και οπλικών συστημάτων, ενώ διαθέτει τις εγκαταστάσεις και την υποδομή διεξαγωγής των απαραίτητων δοκιμών μαζί με τις απαραίτητες διαδικασίες.
Επιπλέον η προϋπάρχουσα εμπειρία σε τέτοιου είδους προγράμματα εξασφαλίζει την επιτυχή ολοκλήρωση εργασιών εκσυγχρονισμού.
Έμπρακτη απόδειξη αποτελεί η διαδικασία της ετήσιας αξιολόγησης ικανότητας CPAR (Contractor Performance Assesment Report) που έχει καθιερώσει η αμερικανική κυβέρνηση για τους αναδόχους προγραμμάτων του Πενταγώνου, και έχει βαθμολογήσει ως εξαίρετη την εκτέλεση των προγραμμάτων αναβάθμισης MLU και CCIP - τόσο για λογαριασμό της USAF - όσο και για 6 διεθνείς χρήστες F-16 που χρησιμοποίησαν προγράμματα FMS.
Παράγοντες που επηρεάζουν τον ελληνικό εκσυγχρονισμό
Σε ότι αφορά την αναβάθμιση των μαχητικών F-16 της ΠΑ, η κύρια παράμετρος είναι ότι η ΠΑ διαθέτει 4 συνολικά εκδόσεις F-16 (30/50/52+/52+ Advanced) με σημαντικές διαφορές στον μεταξύ τους εξοπλισμό.
Υπενθυμίζεται ότι η αρχική πρόθεση του ΥΕΘΑ αναφορικά με τον εκσυγχρονισμό F-16 προέβλεπε:
Α) Για τα μεν F-16 Βlock 52+ τοποθέτηση υπολογιστή αποστολής MMC 7000 στη θέση του MMC 5000, ολοκλήρωση του συστήματος Link 16 με τοποθέτηση τερματικού MIDS, προηγμένη μηχανική ολοκλήρωση του IRIS-T με την εισαγωγή τριών πρόσθετων χαρακτηριστικών έναντι των υπαρχόντων στα Βlock 52+ και ενσωμάτωση δυνατότητας ACMI.
Β) Για τα F-16 Βlock 50 το πρόγραμμα προβλεπόταν να είναι πιο εκτεταμένο καθώς τα αεροσκάφη είναι παλαιότερα και οπωσδήποτε απαιτούν μεγαλύτερο εύρος εργασιών και κόστος, προκειμένου να αναβαθμιστούν στο επίπεδο Advanced.
Τα παραπάνω περιλαμβάνονταν στην μελέτη σκοπιμότητας για την αναβάθμιση 56 αεροσκαφών F-16C/D block 52+ και 39 F-16C/D block 50, η οποία εξετάστηκε από την διαρκή Επιτροπή Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων στις 19 Ιανουαρίου 2014 υπό τον τότε υπουργό Εθνικής Άμυνας Δημήτρη Αβραμόπουλο.
Το επιδιωκόμενο επίπεδο των αεροσκαφών που θα βρίσκονταν μετά τον εκσυγχρονισμό, ήταν αυτό των F-16 Block 52+ Advanced, χωρίς να περιλαμβάνεται στα σχέδια της ΠΑ η αναβάθμιση των block 30
Για την ιστορία θα αναφέρουμε ότι η αρχική πρόταση της LM το 2009 κόστους  $ 1,3 δισ. αφορούσε συνολικό εκσυγχρονισμό του στόλου των Block 50/52+ σε επίπεδο Advanced ενώ προέβλεπε και την εφαρμογή στα Block 30 του επιπέδου «CCIP Lite» με κόστος $ 400 εκ. (η πρόταση περιλάμβανε αναβάθμιση ραντάρ APG-68 στο επίπεδο (V) 9 και υπολογιστή αποστολής MMC 7000 - χωρίς όμως υποδομή για JHMCS και Link 16).
Η ανανεωμένη προσφορά το 2013 με προϋπολογισμό $ 900 εκ. είχε αφαιρέσει εντελώς το κομμάτι των Block 30 του “CCIP Lite” εστιάζοντας μόνο στην αναβάθμιση των Block 50/52+,  διατηρώντας συμβατικό ραντάρ στην έκδοση (V) 9 και υπολογιστή MMC 7000. Ήταν προφανές ότι η Lockheed προσάρμοσε τα δεδομένα της προσφοράς της, στην απόφαση της ΠΑ να μην αναβαθμίσει τα F-16 του Peace Xenia I προκειμένου να μειωθεί το κόστος του προγράμματος..
Οι σημερινές εναλλακτικές λύσεις
ΣΕΝΑΡΙΟ Α
Το ιδανικό σενάριο για την ΠΑ είναι η αναβάθμιση των Block 50 (PX II), Block 52+ (PX III) και Block 52+ Advanced (PX IV), στο επίπεδο της έκδοσης F-16V (Viper) με ενσωμάτωση ραντάρ AESA και κεντρικής οθόνης CDU για αναβάθμιση της απεικόνισης τακτικής κατάστασης στο πιλοτήριο και με απαραίτητη προϋπόθεση την ενσωμάτωση ζεύξης δεδομένων Link 16 που θα καλύψει το κρίσιμο επιχειρησιακό κενό συγκριτικά με το στόλο μαχητικών της THK.
Σε περίπτωση που υιοθετηθεί η βέλτιστη (αλλά ακριβή) λύση  εφοδιασμού ραντάρ AESA στο σύνολο των Block 50/52+/52+ Advanced, θα υπάρχει ως συνέπεια πλεόνασμα ραντάρ AN/APG-68 (V)9 και υπολογιστών MMC5000 για τοποθέτηση στα Block 30 (από τα Block 52+).
ΣΕΝΑΡΙΟ Β
Με κυρίαρχο παράμετρο το κόστος, η ΠΑ θα μπορούσε να εξετάσει εναλλακτικά τη λύση εκσυγχρονισμού μονάχα των Block 52+ και Block 52+ Advanced με AESA στο επίπεδο F-16V.  
Στην περίπτωση αυτή τα απάρτια των δύο εκδόσεων (ραντάρ ΑΝ/ΑPG-68 (V) 9 και υπολογιστές MMC 5000/7000, θα μπορούσαν να  εφοδιάσουν τα Block 50 αλλά και τα Block 30, με διαδικασίες φυσικά που σε κάθε περίπτωση απαιτούν ξεχωριστές πιστοποιήσεις.
Τα Block 50 σε αυτό το σενάριο θα αποκτήσουν νέο ραντάρ APG-68(V)9 στη θέση του υφιστάμενου APG-68(V)7,  2  νέες έγχρωμες οθόνες πολλαπλών λειτουργιών, δυνατότητα χρήσης έγχρωμου κινούμενου χάρτη, υπολογιστή ΜΜC-7000, συμβατότητα με NVG, ενσωμάτωση δυνατότητας JHMCS, μεταφορά του βλήματος IRIS-T, ζεύξη δεδομένων Link-16 με τερματικό MIDS και ενσωματωμένη δυνατότητα ACMI.  
Επιπλέον στο πακέτο αναβάθμισης θα πρέπει απαραιτήτως να περιλαμβάνεται τόσο για τα Block 50 αλλά και για τα Block 30, πιστοποίηση κατευθυνόμενων πυρομαχικών GBU-31/32 JDAM καθώς και βλημάτων Stand Off τύπου AGM-154A/C JSOW.
ΣΕΝΑΡΙΟ Γ
Μια άλλη επιλογή (μονάχα ως λύση ανάγκης) για την ΠΑ θα ήταν μόνο η αναβάθμιση των Block 50/52+ σε επίπεδο Block 52 Advanced αλλά χωρίς AESA, επιτυγχάνοντας σε ότι αφορά την ομογενοποίηση στόλου και μερική αύξηση ικανοτήτων.
Εάν επιλεγεί αυτή η λύση χαμηλότερου κόστους, τότε τα απάρτια των Block 50 που θα αφαιρεθούν (δλδ ραντάρ ΑΝ/APG-68 (V) 7 και υπολογιστές GAC, θα μπορούσαν να βρουν το δρόμο όμως στα Block 30, επιτυγχάνοντας τουλάχιστον μια εντελώς οριακή αναβάθμιση ικανότητας – οπωσδήποτε καλύτερης από τη σημερινή!
Δεν θα αποκτηθούν όμως τα συγκριτικά τεχνολογικά πλεονεκτήματα που προσφέρει το AESA κυρίως απέναντι σε απειλές μαχητικών 5ης γενιάς, συνεπώς η λύση αυτή εκ των πραγμάτων δεν λογίζεται ως ρεαλιστική αλλά ούτε ως πρακτική σε σχέση κόστους / απόδοσης.
Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό να αναφερθεί το αυτονόητο: Η πολυπλοκότητα της διαδικασίας με εργασίες και πιστοποιήσεις που θα πρέπει να γίνουν σε F-16 διαφορετικών εκδόσεων Block παραγωγής, προϋποθέτει - εκ των πραγμάτων - την επιλογή του αρχικού κατασκευαστή για την υλοποίηση  του εκσυγχρονισμού (δηλαδή την Lockheed Martin), σε συνδυασμό με την εφαρμογή μέτρων δομικής αναβάθμισης - ενίσχυσης για ασφαλή επέκταση του ορίου ζωής της ατράκτου των μαχητικών.
Οπλικά συστήματα – ατρακτήδια σκόπευσης
Το ζήτημα πιστοποίησης και απόκτησης προηγμένων οπλικών συστημάτων και ατρακτιδίων σκόπευσης σε ικανούς αριθμούς στο στόλο των F-16 είναι ένα πρόβλημα που ταλανίζει την ΠΑ εδώ και πολλά χρόνια.
Ενδεικτικό είναι ότι ήδη από το 2009 που παραλάβαμε τα 30 μαχητικά F-16C/D Block 52+ Advanced (Peace Xenia IV), τόσο οι μικρές ποσότητες κατευθυνόμενων πυρομαχικών JDAM/JSOW όσο και η περικοπή του σκέλους προμήθειας που αφορούσε 10 επιπλέον μαχητικά αλλά και τα απαραίτητα ατρακτήδια σκόπευσης, προκάλεσαν σημαντικά κενά στην επιχειρησιακή αξιοποίηση τους.
Είναι δεδομένο φυσικά ότι οι ανάγκες της ΠΑ - ειδικά σε ότι αφορά τα ατρακτήδια σκόπευσης - είναι πολύ μεγάλες, γεγονός που δημιουργεί υστέρηση σε κρίσιμο φάσμα των αποστολών τακτικής κρούσης.
Επιπλέον το ίδιο πρόβλημα σε συνδυασμό με την πλήρη απουσία πρόβλεψης των 39 Block 50 και των 56 Block 52+ που βρίσκονται σήμερα σε υπηρεσία, να μεταφέρουν κατευθυνόμενες βόμβες JDAM. JSOW, επιβάλουν σημαντικές προσθήκες που θα πρέπει συνοδευτούν από τις απαραίτητες πιστοποιήσεις (σε ενδεχόμενο πρόγραμμα αναβάθμισης σε επίπεδο F-16V).
Σε ότι αφορά  την πιστοποίηση χρήσης του σκοπευτικού JHMCS στα Block 30 και 50 (στο πλαίσιο οποιασδήποτε αναβάθμισης τους), θα πρέπει να συνοδευθεί και από ανάλογη παραγγελία νέων σκοπευτικών επί κράνους, καθώς τα υπάρχοντα δεν επαρκούν ούτε αριθμητικά άλλα ούτως η άλλως για τεχνικούς λόγους δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε άλλα αεροσκάφη.
Η προμήθεια ικανής ποσότητας ατρακτιδίων σκόπευσης AAQ-33 XR Sniper ή LITENING, θα πρέπει φυσικά να θεωρείται δεδομένη, ώστε να προσφέρουν πλήρη εκμετάλλευση σε ότι αφορά την ικανότητα στοχοποίησης για τα κατευθυνόμενα πυρομαχικά που θα που θα πρέπει να είναι σε θέση να μεταφέρουν τα εκσυγχρονισμένα F-16 της ΠΑ!
Τέλος μια πτυχή που λίγοι έχουν αναλογιστεί μέχρι σήμερα είναι η ικανότητα συνεργασίας του F-16 με μαχητικά 5ης γενιάς και συγκεκριμένα με το Διακλαδικό Μαχητικό Κρούσης (JSF) F-35 Lightning II.
Ήδη ο υπάρχον στόλος F-16 της Αμερικανικής Αεροπορίας προετοιμάζεται για την νέα εποχή με την έλευση του F-35 να είναι πλέον γεγονός, ενώ και οι δύο τύποι θα λειτουργούν συνδυαστικά σε αεροπορικές επιχειρήσεις τουλάχιστον για τα επόμενα 15-20 χρόνια. Το μοντέλο αυτό συνεργασίας F-16 / F-35 θα ακολουθήσουν - εκτός των ΗΠΑ- άλλες 7 χώρες σε Ευρώπη και Ασία που θα διαθέτουν τους δύο τύπους μαχητικών (μεταξύ των οποίων και η Τουρκία).
Συνεπώς το γεγονός αυτό θα πρέπει να προβληματίσει τους επιτελείς της Πολεμικής Αεροπορίας, ώστε να σχεδιάσουν με ρεαλισμό, τα επόμενα βήματα προς την κατεύθυνση διατήρησης του ισοζυγίου αεροπορικής ισχύος.
ΠΗΓΗ
http://defencenews.gr/amina/4119-apokleistiko-olotaxos-gia-ton-eksygxronismo-ton-f-16-tis-p-a-to-fthinoporo

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2016

Οι εξελίξεις στη Π.Α μέσα από την ενημέρωση του Αρχηγού ΓΕΑ